เสี้ยวหนึ่งของชีวิต


          มีใครเคยเป็นบ้างหรือไม่? ในช่วงชีวิตของคนเราในแต่ละวัน ความรู้สึกของเราแตกต่างกัน บางวัน บางเวลาก็รู้สึกสุข บางวัน บางเวลาก็รู้สึกทุกข์ บางขณะก็ดีใจ บางขณะก็เสียใจ จะเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย ๆ แต่สิ่งหนึ่งที่มีในตัวของฉันและเกิดกับฉันอยู่เสมอ นั่นคือ การที่ฉันมีดนตรีในหัวใจ เพราะฉันมีความคิดว่า ดนตรีหรือเสียงเพลงจะทำให้อารมณ์ของฉันรู้สึกดี มันเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันเป็นคนอารมณ์ดี มีความคิดดี ความคิดในเชิงบวกมากกว่าลบ...มีบางคนบอกฉันว่า "ฉันเป็นคนที่มีอารมณ์ที่อ่อนไหว"...ฉันก็ไม่รู้ว่ามันใช่หรือไม่ใช่ เพียงแต่ฉันรู้สึกว่า เสียงเพลงทำให้ฉันมีความรู้สึกที่ดีต่อตนเอง ต่อคนอื่น ๆ หรืออาจเรียกได้ว่า "ฉันมีอารมณ์ศิลปิน คริ ๆ ๆ"...ฉันเป็นคนที่ชอบฟัง + เขียน + อ่าน มากกว่า "พูด" ก็ว่าได้...แต่บางคนก็บอกฉันว่า "อย่าให้พูดได้เชียว...เพราะพูดแต่ละคำ...เฉียบ"...ดังนั้น ฉันจึงไม่ค่อยอยากพูด...อาจติดนิสัยมาจากที่ทำงานก็ได้ เพราะฉันทำงานเกี่ยวกับ "บุคคล" + "กฎ ระเบียบ" มันจึงทำให้ติดเป็นนิสัยของฉันก็ว่าได้...

          แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันมีความสุขกับทุกวันที่ฉันไม่มีความทุกข์ นั่นคือ "การได้ฟังเพลง ๆ ที่ทำให้ฉันมีความรู้สึกดี ๆต่อตนเองและคนรอบข้าง" มันทำให้เกิดการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อตนเองและคนรอบข้างได้ เหมือนกับ "คนอารมณ์ดี"...ขณะที่เขียนบันทึกนี้ ช่วงนี้ฉันได้เตรียมจัดทำแผนพัฒนาทรัพยากรบุคคล แผนพัฒนาบุคลากรให้กับมหาวิทยาลัยด้วย...และเขียนบันทึกในช่วงพักรับประทานอาหารกลางวัน...เสียงเพลงทำให้ฉันได้ทำงานไปพร้อม ๆ กับมีความสุขกับการฟังเพลงไปด้วย...เป็นความสุขที่คนเราสามารถสร้างได้ด้วยตัวของเราเองค่ะ...ถ้าเรามีอารมณ์ที่พร้อมจะรับกับมันค่ะ...

         (ขออนุญาตนำเพลงจาก youtube มาลงเพื่อให้ผู้อ่านได้ฟัง ไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง รวมทั้งรูปภาพด้วยนะคะ...ให้มองแบบศิลป์ ไม่มีเจตนาในทางร้าย ลามกหรือการอนาจารค่ะ...)

       

 


                           (ขอขอบคุณคุณ kujarung si (Youtube) ที่อนุญาตให้นำเพลงนี้มาลงในบันทึกนี้ค่ะ)