ยามร้อนแดด แผดเผาไหม้ ใจเจ้าทุกข์
ที่ไหนสุข ให้เริงรื่น ชื่นหรรษา
มีก็เพียง เลี่ยงหลบใต้ ในศาลา
อนิจจา ล้วนไม่เที่ยง สิ่งทั้งปวง


ไม่ว่าเรา ไม่ว่าเขา เข้าใจซึ้ง
ที่พึ่งหนึ่ง คะนึงรัก ว่าฉันหวง
ทิ้งไม่ได้ เรื่องคู่รัก มีไว้ควง
คนคู่ดวง ควงคู่เดิน เพลิดเพลินใจ


มีรักมาก มีทุกข์มาก ยากจะรู้
ธรรมซ่อนอยู่ ดูไม่เห็น เป็นไฉน
ค้นหาธรรม พลันเจ้านก บินมาไว
จับอยู่ใน ใกล้หน้าต่าง พลางวางธรรม


มองนกน้อย เมียงมองดู อยู่ใกล้ใกล้
มองอะไร ให้ขบคิด แล้วชวนขำ
ม่านกระจก นกโผลผิน บินมาตำ
เป็นประจำ ก่อนเดินไป งงงง..เอย.