ทุกเสียงเงียบลง เงียบสนิท มีเสียงหนึ่งเท่านั้นที่ดังขึ้น ก้องกังวานสะท้าน
“สวัสดีครับท่านสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี ประชาชนพี่น้องร่วมชาติที่รักทั้งหลาย กระผม ดร.ฟารีย์ บาราย จะขอมาพูดกับพี่น้องในบางสิ่งบางอย่างที่เราควรสร้างและอนุรักษ์ไว้ในจิตวิญญาณของเราทุกคน พี่น้องครับ”
“วันนี้โลกเราต่างมองแต่ความดีที่พึงบรรจบ แต่มิได้มองในสิ่งหรือโอกาสที่ไม่เท่าเทียมกัน ความดีบางกรณีมันมีโอกาสที่ไม่เท่าเทียมกัน บางคนจึงทำความดี เพียงแค่พอดี เพราะความสามารถและจิตวิญญาณภายในสั่งบอกให้ทำแค่นั้น บางคนชีวิตเขาเป็นเส้นตรง เขาจึงเดินทางไปด้วยความดีที่สม่ำเสมอและมีเกียรติ
จึงเป็นเหตุผลให้เราต้องมองคนที่ต่ำกว่าเรา ไม่ใช่ว่าใครอยากจะเลวร้ายหรืออยากสร้างความต่ำต้อยให้ตัวเอง หลายคนต้องการเป็นคนดี แต่เป็นมิได้หรือสังคมไม่เอื้ออำนวย ปัญหามันมิใช่อื่นใด โอกาสเราไม่เท่าเทียมกันมันมากกว่า มันไม่ยุติธรรมเลย ที่เราจะไปรังเกียจเดียดฉันใคร อย่าทิ้งเพื่อนเรา อย่าทิ้งพี่น้องเราที่ต่ำกว่าเรา อย่าขับไสไล่ส่งพวกเขา เราทุกคนคือพี่น้องร่วมชาติร่วมแผ่นดินกันมิใหรือพี่น้องครับ เรานั้นเรียนรู้มามากต่อมากแล้ว ถูกหรือผิด ดีหรือชั่ว ให้เราพิจารณาให้รอบคอบทั้งจิตใจและเหตุผล
หากว่าโลกมันเต็มไปด้วยคนที่ดีๆมีอย่างถมเถไปเสียแล้ว การแข่งขันในการทำความดี ที่มีอย่างเกลื่อนกลาดเต็มท้องถนน เราจึงได้เห็นโลก โลกที่น่าเชื่อถือ มีแต่คนดีๆเต็มไปหมด ส่วนคนเลวหรือคนดีเพียงเล็กน้อย ดีน้อยๆ ก็ย่อมมองเห็นเป็นสิ่งแปลกปลอมแปลกประหลาดไปเสียงั้น เขามิใช่สัตว์ประหลาด เหตุใดเราจึงมองแบบนั้นด้วยเล่าพี่น้อง
โลกมันให้เหตุผลลำเอียง
เราจึงมองแบบให้โอกาสคนอื่นบ้าง เราจะได้เห็นคนดีๆ คนมีความสุขร่วมกันได้บ้างแบบเท่าเทียม
เพราะบางทีการเห็นใจคนอื่นที่ไม่ดี มันเป็นความดีที่ยิ่งใหญ่มาก จงทำดีแบบพอดีๆ
เห็นใจคนอื่น แบ่งปันสิ่งดีๆ ร้อยยิ้ม สายตา คำพูดที่ดีๆ
โลกนี้จักงดงามขยายเวลาเพิ่มขึ้นได้บ้างอีกช่วงเวลาหนึ่ง
แม้ว่าหนทางของโลกใบนี้นั้น กำลังดิ่งสู่หุบเหวมรณะแห่งความพินาศแล้วก็ตามที
ข้าพเจ้าเชื่อเช่นนั้น ข้าพเจ้าเชื่อมั่นเสมอ”
ฟารีย์
ฟารีย์ ฟารีย์ !
เสียงตรบมือ เสียงโห่ร้องกระหึ่มกังวานทั่วบริเวณลานจตุรัสปาดังฟาร์
“พระเจ้าช่วยฟ้าระเบิดเว้ยเฮ้ย นั่นมันลุงเก็บขวดนี่หว่า เราไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหมเนี๊ยะ แล้วไหงมาเป็นCEO แสนล้านไปซะงั้น” อนุตกใจพลัดตกจากเก้าอี้ทันที
..เจ้าชาย..
26/6/56
