เด็กอายุ 7 ขวบ ในสังคมต่างจังหวัดนั้น สมัยนี้เหล่าผู้ปกครองอย่างเราๆ ท่านๆก็เล็งเห็นความสำคัญของการศึกษา การพัฒนาทักษะกันมากขึ้น พวกเราพากเพียรพาลูก พาหลานไปกวดวิชาแบบตามๆกันไป ด้วยกันทั้งนั้นนะ ผลลัพท์ที่ออกมาน่าสนใจนะ

เด็กๆ ลูกเราทำไม ไม่เก่งกาจอย่างที่ควรจะเป็น (เห็นได้ชัดมากๆ เมื่อผลการสอบ สสวท.ออกมา)

อาจจะด้วยสภาพแวดล้อมนะ ต่างจังหวัดนั้น...จะมีการแข่งขันกันต่ำ ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับธรรมชาติ ก็ทำให้การดำรงชีวิตอยู่กันอย่างเรียบง่าย

เด็กๆก็เรียนกันแบบเรื่อยๆ ความขวนขวายก็น้อย ทำแบบนี้กันทั้งจังหวัดเลย การเรียนกวดขันวิชาก็ทำกันอย่างเข้มข้นไม่ได้เนื่องจากเด็กส่วนใหญ่ตามไม่ทัน เพราะพื้นความรู้แตกต่างกันมาก ผลการสอบแข่งขันโดยรวม เด็กส่วนใหญ่ของจังหวัดก็ได้คะแนนปานกลางเมื่อเทียบระดับประเทศ

เมื่อสถานการณ์เป็นแบบนี้ ผู้ปกครองเองก็รู้และพยายามอย่างยิ่งยวด สตางค์มีเท่าไหร่ก็ทุ่มสุดตัว มีหนี้มีสินกันมากมาย ก็ยังไม่เห็นฝั่งเนื่องจากเขาฝากทุกอย่างไว้กับคุณครูผู้สอน

หากถามว่าเด็กเก่งระดับประเทศของจังหวัดเรามีไหม ตอบได้เลยว่ามี และผลการสอบนั้นยอดเยี่ยมระดับประเทศเลย แต่เพียงแค่0.5 เปอร์เซ็นต์กระมัง

ถามว่าทำไมเจ้าเด็กคนนั้นถึงได้เก่งกาจนักล่ะ ???

จริงๆมีคำตอบที่ชัดมาก เพราะว่าผู้ปกครองของน้องๆคนเก่งเหล่านั้น พาลูกๆ ของเขาไปเรียนในทุกๆที่ที่ยอดเยี่ยมเลยรวมทั้งใส่ใจในการศึกษาของลูกอย่างมากราวกับคุณลูกคนนี้ เรียนอยู่ในโรงเรียนชั้นนำของประเทศก็ไม่ปราน !

นี่ก็คือ ความเป็นจริง และเป็นภาพหลอกเราเหล่าผู้ปกครองต่างจังหวัดทุกครั้ง เพราะเหล่าผู้ปกครองอย่างผมก็คิดว่าลูกของตนก็เรียนในห้องด้วยกัน โรงเรียนก็โรงเดียวกัน ครูก็ครูคนเดียวกันกับเจ้าคนเก่งระดับประเทศ ลูกเราต้องทำได้แน่นอน มั่นใจๆ เพราะโรงเรียนที่เราให้เรียนนี้ดีที่สุดในจังหวัดแห่งนี้แล้ว