ความสุขง่ายๆกับวันสบายๆของฉัน..

มีเหตุผล มองโลกบวก เอาใจเขามาใส่ใจเรา....ความสุขง่ายๆในมือเรา..เริ่มต้นตอนนี้ยังไม่สายค่ะ.

นิยามความสุขของแต่ละคน..แตกต่างกัน..สำหรับฉัน..ความสุข..คือความสบายใจ..สบายกาย..และมีความสุขกับทุกๆเรื่องทั้งสุขภาพ ครอบครัว และงาน...คุณละคะ..เป็นแบบไหน..

จากชีวิตที่เคยเครียด ทุกข์ และจริงจังไปกับทุกเรื่อง จนกระทั่งเมื่อวันหนึ่งต้องผิดหวังจากเรื่องคนรัก ขาดผู้นำครอบครัว พ่อเสีย งานมีปัญหา ต้องเลี้ยงดูครอบครัว ทุกอย่างดูมีปัญหาไปหมด ในสภาวะเช่นนั้น ฉันรู้สึกแย่นะ เร่ิมปล่อยตัวเอง เหงา เศร้า ไม่เข้าสังคม ทำงานไม่เต็มที่ ไม่อยากไปไหน ข้าวกินไม่ลง ...แย่ๆๆๆๆๆ..ฉันพร่ำบอกตัวเองว่าโลกนีช่างโหดร้ายกับฉันเหลือเกิน...โอ้วววววว..พระเจ้าใจร้ายยยยยยยย...

เมื่อเจอแต่เรื่องร้ายๆๆ ชีวิตคนเราจะเริ่มหาทางออก..ฉันเริ่มคิดว่า..ฉันต้องบ้าหากไม่จัดการกับสภาวะแบบนี้...ฉันเริ่มค้นหาตัวตนที่แท้จริง..ฉันกำลังจะฉลาด..เว้ยเฮ้ยย..

และแล้ว..ฉันก็ค้นพบและ..เปลี่ยนแปลงไปมากมาย..ดังนี้

1.  ฉันเริ่มหาเวลาพาลูกสาวเข้าวัด นั่งสมาธิ กับยายมากขึ้น..หากไม่มีเวลา ฉันจะไปส่งยายไปวัด และนำอาหารและน้ำปานะไปถวายพระ และแม่ชี ตลอดจนผู้เฒ่าผู้แก่ที่มาวัดกัน..ฉันทำได้เว้ยเฮ้ย..ดีใจๆๆ...


2. ฉันเริ่มคิดได้ว่า..ของที่มันเป็นของเรา..อย่างไรก็ต้องเป็นของเรา..อะไรที่ไม่ใช่ของเรา.ต่อให้ได้มาง่ายๆ หรือไปแย่ง หรือขโมยเขามา..สักวัน..มันก็ต้องไปอยู่ดี..ดังนั้นปลงและตัดใจซะ...คิดได้..ตัดใจได้..โอ้ยยยย..ดีขึ้นอะ..ความรู้สึกมันดีขึ้นเยอะะะ..ว้าววววว


3.  ฉันเริ่มคิดว่า..ทำงานทำให้สนุกและเต็มที่..มีความพอใจกับงานที่ทำ ผลมันจะเป็นอย่างไรช่างมัน เราทำดีที่สุดแล้ว อย่าไปอิจฉาคนอื่น.... เขาได้ดี เพราะเขาทำดีกว่าเรา ...อย่าไปอวดเก่งคนเดียวอะไรก็รับหมด..เครียด..รับผิดชอบงานที่เราทำ.ให้เต็มที่....งานคนอื่นลงไปช่วยไม่นิ่งดูดาย..ยิ้มรับกับสถานการณ์และมีมิตรไมตรีกับเพื่อนร่วมงาน..มีสัมมาคารวะ รู้กาลเทศะ..และ..แต่งตัวเป็น..ฮ่าๆๆ...ดีขึ้นอีกละ..ไม่เหนื่อย..ไม่บ้า..ไม่เพิ้งงง...โอ้ยย...เข้าท่าๆ..


4.  หลังเลิกงาน กลับบ้านทุกคนต้องรับผิดชอบร่วมกัน แบ่งงานกันทำ คนหนึ่งล้างจาน คนหนึ่งล้างจาน คนหนึ่งถูบ้าน ไปตลาดด้วยกัน จะได้รู้ว่าอยากกินอะไร มติที่ประชุมเรื่องอาหารเย็นและอาหารเช้าสำคัญที่สุด..เพราะโต๊ะอาหาร..คือที่ประชุมกันของครอบครัว..ทุกคนจะได้เจอและพบปะพูดคุยกันอย่างพร้อมหน้า..กัน ณ ที่นี่เอง..ระบอบประชาธิปไตยเกิดขึ้นบนโต๊ะอาหาร..เวลาทานข้าวสิ่งที่ต้องพึงสังวรณ์..และจดจำใส่สมอง..ก็คือ..พยายามชมคนทำอาหาร..อร่อยไม่อร่อยไม่รู้ชมไว้ก่อน..เดี่ยวดีเอง..ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ....(ไม่งั้นอดนะ..จะบอกให้)


5.  หลังจากเตรียมอาหารเสร็จแล้ว..ฉันต้องหาเวลาไปออกกำลังกาย กับครอบครัว ลูกหลาน  วิ่ง ตีแบต บาส แอโรบิค ..เอาไปด้วยตลอด จะได้ดูแลเขาอย่างใกล้ชิด และพูดคุยกับเขาเรื่องการเรียน ปัญหาต่างๆที่เขาเจอในแต่ละวัน..โดยที่เขาไม่รู้สึกว่าเราไปจุ้นจ้านความเป็นส่วนตัวของเขาเกินไป..ฝึกตั้งแต่เขาเป็นเด็กนะคะ..ทำแล้ว..เบ๊ะ..เขาไว้ใจเราค่ะ..ทุกอย่างเปิดอกคุยกัน..นอนคุยกัน..ดูทีวีด้วยกัน..อ่านหนังสือทำการบ้าน..ใกล้ๆกัน..ห้องดูทีวี ต้องมีห้องเดียว มีทุกมุมในห้องนั้น..ทังมุมคุนยาย มุมคุณลูกคุณหลาน และมุมของเรา..แยกมุมกันแต่ใกล้กัน..ที่สำคัญไม่เอาทีวีใว้ในห้องนอนค่ะ..แต่ในห้องนอนจะมีโคมไฟเล็กๆและหนังสือที่น่าสนใจวางไว้สักสองสามเล่ม..โอ้ยยยสบายใจ..ลูกหลานฉัน...มีสุขภาพจิตที่ดี..ไม่เครียด..ยิ้มง่าย..และมีเหตุผล..อะไรมันจะสุขมากไปกว่านี้ละคะ..ว่าไหม?


6.  ทุกวันหยุดฉันจะต้องหากิจกรรมทำร่วมกัน..อาทิเช่น ไปเที่ยว ไปตลาด ไปปั่นจักรยาน ไปปลูกต้นไม้ เข้าสวน หาเวลาให้ตัวเองและครอบครัว ไม่เอางานมาปนนอกเหนือเวลางาน แบ่งเวลาให้เป็น( ยกเว้นงานเร่งด่วน และงานส่วนตัว)..ฉันมีความสุขเล็กๆแบบนี้มากค่ะ..แม้ว่าต้องลงทุนกับการสิ้นเปลืองไปบ้าง..แต่ได้ครอบครัว ได้รอยยิ้ม ได้มีส่วนร่วม ได้มีกิจกรรม หรืออาหารที่เกิดจากการทุ่มเทแรงกายแรงใจของพวกเรา..ทั้งสนุกและหนือ่ยและอิ่ม..คุ้มค่ะ..ทุกวันนี้ที่ฉันทำ..ฉันไม่รู้ว่าลูกหลานฉันจะเป็นยังไง..แต่ ณ ตอนนี้ฉันมีความสุข..กับสิ่งที่ฉันทำ และเห็นสิ่งที่ฉันทำ..ไม่มีปัญหา..มันมากพอสำหรับคนจนๆอย่างฉันที่สุดค่ะ..


7.  หัดเป็นคนมีเหตุผล มองโลกบวก เอาใจเขามาใส่ใจเรา...ยิ้มง่าย ปรับตัวให้เข้ากับทุกสถานการณ์ ไม่เส่ียใจ หรือดีใจเวอร์..รู้จักการให้..การให้ที่ง่ายที่สุดตอนนี้..คือให้ความรู้สึกดีๆกับผู้อื่น.ไม่ทำให้คนที่อยู่ข้างๆทุกข์ใจ..ทำยากนะข้อนี้..แต่ลองเหอะ...หากเรามีความสุขและเข้าใจตัวเอง มีความสุขกับครอบครัว..ครอบครัวดี ตนเองดี..การให้คนอื่นไม่ใช่เรื่องยาก..แต่ต้องรู้จักการให้..ให้อะไรก็ตาม..ต้องคำนึงเสมอ..เราไม่เดือดร้อน ครอบรัวไม่เดือดรร้อน..ให้แล้วสุขใจ..ให้ไปเถิดค่ะ.

.ณ ตอนนี้..ความสุขง่ายๆของผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง..ได้บังเกิดขึ้นแล้ว..จากที่เคยอึดอัดและขัดแย้งกับตัวเองสุขภาพร่างกายและจิตใจที่มันขัดแย้งกัน..ตอนนี้ปมต่างๆเหล่านั้นุฃถูกปลดพันธนาการด้วยเรื่องง่ายๆ..เข้าใจ..และ ปล่อยวาง..รู้จักการให้..ทำใจยอมรับกับการเปลี่ยนแปลง..เมื่อคิดว่าเราได้ทำดีที่สุดแล้ว..อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด..เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ..ฉัน..ผ่านจุดนั้นมาแล้ว..จุดที่ทำให้เสียใจแทบบ้า..จุดที่ทรมานและค้นหาตัวเอง..ตอนนี้..ฉันเป็นคนใหม่..ที่สดใส..ร่าเริง..อิอิ..เข้าข้างตัวเองเหลือเกิน..ที่สำคัญตอนนี้..ฉันมีเพื่อนรู้ใจ..คนหนึ่ง..ที่กำลังติดตามดูการกระทำของฉัน..อย่างใกล้ชิด..อย่างห่วง ห่างๆ..เขาเป็นใคร..ยังไม่บอกค่ะ..ตอนหน้าจะมาบอกละกันนะคะ..รับรอง..มีเซอร์ไพร้ส์ค่ะ..ฮ่าๆๆ...

ความสุขง่ายๆในมือเรา..เริ่มต้นตอนนี้ยังไม่สายค่ะ..

เป็นกำลังใจให้..ทุกคนนะคะ..




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ดอกหญ้าบนภูผาหลวง..



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ยินดีที่มีความสุขนะครับ..ไม่ยากหากจะทำ

เขียนเมื่อ 

ทุกข์ - สุข อยู่ที่ใจ ใช่ที่อื่นจ้ะ

เขียนเมื่อ 

...ความสุขอยู่ที่ใจเรานะคะ

เขียนเมื่อ 

สุดยอดนักสู้

พี่ชายเล่าให้ฟังว่า  เอาที่เราคิดมันเป็นทางตัน

แต่ในที่สุด มันก็มีทางออกของมันเอง