เทิดทูนบูชาภารกิจของพระอาจารย์และครู

จากมุมมองของคนที่ถูกช่วยเหลือ กว่าหนูจะผ่านหลุมดำของจิต แต่ละครั้งแต่ละครา เป็นอะไรที่ยากและ ยากมาก ตัวหนูเองว่ายากแล้ว ความความที่สติไม่ค่อยจะเต็มเต่ง โชคดีมาก ๆ ที่มีครูเมตตาประคับประคอง สำหรับหนูแล้วจัดว่าเป็นเด็กที่เดินเข้ามาขอโอกาสเรียนรู้จากครู แต่ด้วยความโง่ ความไม่รู้ จิตที่ดื้อด้าน ครูจึงต้องเหนื่อยออกแรงหลายครั้งหลายครา รับรู้กับตนเองว่า "ครูเหนื่อยและเหนื่อยมาก ในการออกแรงช่วยหนู"

อย่างอาทิตย์นี้ก็เหมือนกัน จิตหนูไปตกหลุมกิเลสเข้า หลงไปไกล ว่าตนเองดี แค่ผัสสะที่เป็นคำชมที่ไปตรงกับกิเลสในใจหนู แต่ไม่ใช่ความจริงที่ปรากฏ ครูบาอาจารย์ต้องออกแรง ช่วยแบบเต็มเหนี่ยง เพราะความหลงมันยาก แต่ครูก็ทุ่มเทช่วยเหลือให้ทบทวนย้อนหน้าย้อนหลัง ทบทวนคนอื่นแล้วย้อนเข้ามาในตน แล้วใช้กรอบ ทาน ศีล ภาวนา เทียบเพื่อหาทางแก้ไข

หันมองน้อง ก็เป็นอีกคนที่เข้ามา แบบเดินเข้ามาหาครูก็ถือว่า ต้นทุนไม่ถึงกับติดลบ จะจัดว่าเสมอตัวก็ได้ แต่พอน้องพลาด แล้วรั้งไว้ไม่ไหว แบบอาการหนัก ตอนนี้เลยจัดว่า ยากในการออกแรงช่วยเหลือ


หันมองเข้าไปอีก ถึงการทำงานของพระอาจารย์และครูกะปุ๋มในการช่วยเหลือเด็กทีทเคยติดยาเสพติด

โห ต้นทุนคนเหล่านี้ติดลบ จากที่ได้อ่านจากบันทึกของครูกะปุ๋ม

มองโลกตามจริง

http://www.gotoknow.org/posts/540312

พระอาจารย์ต้อท่านทำงานหนักมาก ๆ เหนื่อยมาก ๆ เพราะเด็กยาเสพติดเข้ามาที ไม่ใช่คนสอง คน แต่มาเป็นสิบ ยี่สิบ ร้อยพ่อ พันแม่ นี่ก็ว่ายากแล้ว

แต่ยากเข้าไปอีกคือ คนเหล่านี้เคย ติดยา เคยทำผิด

การช่วยเหลือ คือ การออกแรงหนักเพื่อพลิกชีวิต

ให้เขายอมรับความจริง และอาจหาญลุกขึ้นมาแก้ไข

งานที่พระอาจารย์และครูทำยาก และยากมากจริง ๆ 

แต่ที่ผ่านมายี่สิบกว่ารุ่น หลายร้อยคน

แทบจะทั้งหมดที่ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

มีเพียงไม่กี่คน ที่ทนแรงบีบของกิเลสไม่ไหวหันเหไปทางเก่า แต่จัดมาน้อยมาก ๆ

เป็นบทสะท้อน ความสุดยอดในการพลิกชีวิต ด้วยธรรม

แต่เป็นงานยาก และยากมาก 

แค่ลำพังหนู บาดแผลในชีวิต ไม่มากขนาดเด็กยาเสพติด กว่าจะแก้ไขข้อบกพร่อง 

กว่าจะยอมรับจิตใจชั่ว ๆเพื่อลงมือแก้ไข ครูต้องออกแรงช่วยเหลือ


การช่วยเหลือของพระอาจารย์และครู ไม่ใช่การตามใจกิเลสหนู

ในทางกลับกัน ท่านห้าม ไม่ให้ตามใจกิเลส 

ห้ามด้วย การเตือนด้วยวาจา บ้าง มันแย่มาก ๆ จนต้องลงมือ ลงไม้ทตีบ้างก็มี แต่เพราะถูกครูตี ถึงได้สติ แล้วดีขึ้น แบบที่เรียกว่า "รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตีนั่นหน่ะ ใช่เลย"


ทำไมครูไม่ตามใจกิเลสหนูหล่ะ 

ก็เพราะนั่นไม่ใช่หนทางในการช่วยเหลือหนู ยิ่งตามใจยิ่งเหลิง

ยิ่งแก้ยาก จนถึงแก้ไขไม่ได้ นี่น่าห่วง


ว่ากันด้วยกิเลส จะยากดี มีจน เด็กแก่ ก็พอกัน

มีโลภ โกรธ หลง เหมือน กัน อยู่ที่ใครจะ หยาบจะละเอียด

ขึ้นชื่อว่ากิเลสแล้ว มัวแต่ตามใจมัน ก็อดพัฒนากันเท่านั้น


แต่กว่าครูจะทุบกิเลสหนูแต่บะที ครูแทบจะเอาชีวิตเข้าแลก เพราะร่างกายครูก็ป่วย ต้องใช้พลังเยอะในการลงแรงช่วยหนูอีก

แล้วพระอาจารย์หล่ะ เคสของท่านหนักกว่า ตัวหนูหลายเท่าตัว

แล้วยังไม่พอ มาพร้อม ๆกันอีกหลายคน

ท่านคงจะทำงานหนักมากมาย 

อนุโมทนาสาธุ กับพระอาารย์และครู ที่เมตตาผู้คนอย่างไม่มีประมาณ 

พลิกชีวิตช่วยเหลือผู้คนอย่างไม่มีประมาณ สาธุ