ยาวิเศษของหัวใจแม่... คือ ลูกต้น

               แม่สุขอเขียนบันทึกย้อนหลังสำหรับเหตุการณ์ประทับใจลูกชายช่วงปลายเดือนเมษายน 2556 ครอบครัวของเราเข้าร่วมฟังธรรมจากหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชโช ซึ่งเดินทางจากวัดสันติธรรม จ.ชลบุรี มาบรรยายธรรม ณ   วัดศรีทวี  อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช พ่อคงเดชและแม่สุมีจิตศรัทธาฝากฝังลูกชายคนเดียวให้ได้อยู่ในร่มกาสาวพัตร์ จึงตั้งจิตอธิษฐานและฝากฝังกับเจ้าอาวาสและหลวงพี่มาลา  ซึ่งท่านนัดหมายจะบวชเณรลูกชาย 5-16 เมษายน 2556 (พาไปห่มขาวฝึกปฏิบัติช่วง 1-4 เมษายน 2556 ทั้งนี้หลวงพี่แนะนำว่าช่วงลูกชายห่มขาว คุณแม่ไม่ควรมาพบลูก) 

                                                                

                                                 ภาพ1 : แม่สุ อธิษฐานจิตฝากลูกชายไว้กับหลวงพ่อปราโมทย์

                                                               

                                             ภาพ2 : พาลูกชายสนทนาธรรมกับหลวงพ่อสุวิทย์(เจ้าอาวาสวัดศรีทวี)

                                  

                                                      ภาพ3 : ลูกชายแนะนำตัวกับพระพี่เลี้ยง(หลวงพี่มาลา)

                                  

                                                                  ภาพ4 : พี่ต้นคือสายใยรักของครอบครัว

             แม่สุปฏิบัติตัวอย่างเคร่งครัดไม่ไปพบลูกเลยช่วงลูกชายห่มขาวทั้งที่คิดถึงมากๆ   พอถึงกำหนดวันที่ 5 เมษายน 2556 แม่มีความสุขมากจะได้พบลูกชายแต่พอไปถึงวันกำหนด หลังจากเสร็จจากการไปร่วมเปิดอาคารที่สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนท่าศาลารีบขับรถไปพบลูกตามนัดหมาย  "ลูกแม่อยู่ไหนค่ะ?"    หลวงพี่รีบมาบอกว่า "คุณพ่อพากลับบ้านแล้ว บอกว่ายุงเยอะเกินไป"

                                    

             อย่างไรก็ตาม  สิ่งพิเศษที่แม่ค้นพบหลังจากลูกชายไปห่มขาวอยู่วัดเพียง 4 วัน ลูกชายดูเรียบร้อยขึ้นมาก อาสาช่วยแม่ทำงานบ้าน  ท่องบทเตรียมตัวก่อนบวชได้คล่อง ถูกต้อง ฉะฉาน แม่สุหลับตานอนฟังและยิ้มอยู่ 3-4 คืน 

             พอเวลาผ่านไป จากเสียงสวดมนตร์ก็เปลี่ยนเป็นเสียงร้องเพลงเชียร์  และยังชอบร้องเพลงสมัยออกกำลังกายก่อนเข้าห้องเรียนสมัย ป.1 โรงเรียนวัดชลธารามเหมือนเดิมค่ะ