เก็บความคิดเห็นจากบันทึกอย่านะ ไม่ต้องมาปลอบใจฉัน.<div> <div> ต่อเนื่องมาถึงบันทึก “กับหนึ่งขอ…อย่าเกิดมาเพื่อฆ่าครู” </div><div>
๏สุขและทุกข์เปลี่ยนแปรไปไม่จีรัง
ทุกข์บางครั้งหนักหนาจะไม่ไหว
ไม่ทันแก้เวลาเปลี่ยนเวียนหมุนไป
มีสิ่งใหม่กรายเข้ามาพาหลงลืม
๏แต่พอนึกทึกทักรักทุกข์อยู่
ไม่เรียนรู้กอดทุกข์ไว้จิตไม่ปลื้ม
เบาสบายด้วยใจเผลอเธอหลงลืม
เผลอด่ำดื่มสุขชั่วครู่ไม่รู้ตัว
๏สุขเช่นกันสำราญใจไม่จีรัง
มีสุขจังอยากรั้งไว้อยู่ในหัว
รั้งไม่ได้สุขสลายไม่รู้ตัว
หมุนพันพัวทุกข์และสุขทุกเวลา
๏มิใช่ตัวมิใช่ตนค้นหาเถิด
เมื่อมีเกิดก็มิดับตามนี้หนา
สรรพสิ่งจริงชัด"อนัตตา"
สร้างปัญญาค้นหาธัมม์พบความจริง
....สาธุ อนุโมทามิ
ขอบคุณ บทกลอน ให้กำลังใจ
จากเพื่อนรัก "วิโรจน์ พูลสุข"
</div> </div>
คุณครูสบายดีไหม ..
นมัสการค่ะพระคุณเจ้า
ตอนนี้งานหนักค่ะ คงต้องเว้นวรรคการเขียนบันทึก
ไม่ค่อยมีเวลาแวะเวีัยนไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับใครค่ะ
วันนี้พอดี เพื่อน ส่งข้อความให้กำลังใจ เพราะเขาเห็นโพสที่ "เป็นทุกข์"
ตอนนี้พอจะคลายทุกข์ได้บ้างแล้ิวค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ พระคุณเจ้า หวังว่าพระคุณเจ้าคงสบายดีนะคะ
เป็นกำลังใจนะน้องเรา...
พี่ชาย
ฝากมาให้คุณครูอิงครับ
เจอพระอาจารย์เป็นครั้งที่สอง ท่านบอกยังจำผมได้
ขอบคุณครูทุกครั้งมาพร้อมบทกลอนและฝากข้อคิดมากมายครับอาจารย์ ขอบคุณนะครับและเป็นกำลังใจให้ครูเสมอครับ
ขอบพระคุณทุก ๆ ท่านที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ