
21 มิถุนายน 56 เปิดบันทึกแห่งความสุข บันทึกที่ 2 ของคุณมะเดื่อ อันเป็น
ความรู้สึกจริงแท้ ที่คุณมะเดื่อจะนำมาเขียนให้เพื่อน ๆ ชาวโกทูโนได้อ่านกัน
แต่ไหน แต่ไรมาแล้ว คุณมะเดื่อชอบทำงานในเวลากลางคืนมากกว่ากลางวัน
เพราะ ยามค่ำคืนจะเงียบสงบ ทำให้คุณมะเดื่อมีสมาธิในการทำงานได้ดีกว่า
กลางวันมากมาย โดยเฉพาะงานเขียน งานที่ต้องใช้สมอง งานที่ต้องใช้
จินตนาการ ยิ่งต้องอาศัยความเงียบในยามค่ำคืนเป็นที่สุด
อาจจะเป็นเพราะ ในวัยเด็กคุณมะเดื่อเติบโตขึ้นมาท่ามกลางธรรมชาติของ
ท้องไร่ท้องนา ที่มีแต่ความบริสุทธิ์ ความสงบเงียบ ห่างไกลจากความศิวิไลซ์
ของแสงสีและความเจริญทางวัตถุ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามค่ำคืนที่จะได้ยินแต่
เสียงหริ่งเรไร เสียงนกกลางคืน มีความสว่างของแสงจันทร์ หรือยามข้าง
แรมที่ฟ้ามืดก็ยังมีแสงระยิบระยับของดวงดาวให้ได้ชื่นชม มีสายลมอ่อนๆ ที่
พัดพาเอาละอองน้ำค้างพาให้เย็นฉ่ำ ผสมผสานกับกลิ่นดอกไม้ที่หอมชื่นใจ
ทำให้ได้ทั้งความสบายใจ มีสมาธิ และเกิดจินตนาการ รวมเป็นความสุขที่หยั่ง
รากลึกอยู่ในใจคุณมะเดื่อมาตลอดจนบัดนี้
โชคดีที่ปัจจุบัน บ้านของคุณมะเดื่อยังอยู่ห่างจากถนนพอสมควร จึงไม่ค่อย
มีเสียงรบกวนจากยวดยานมากนัก ยามค่ำคืนก็ยังพอเห็นแสงเดือน แสงดาว
อยู่ แม้จะไม่สวยงามเท่ากับบ้านสมัยเด็ก ๆ นักก็ตาม อาศัยหน้าบ้าน และหลัง
บ้านมีทั้งมะลิ นางแย้ม แก้ว ราตรี ชมนาด ปลูกไว้ ให้โชยกลิ่นกรุ่นชื่นใจ
ยามค่ำคืน เพียงเท่านี้ก็สร้างความสุขยามค่ำให้กับคุณมะเดื่อได้มากทีเดียว
ในเวลาอันเป็นส่วนตัว และบรรยากาศอันแสนสุขเช่นนี้ งานอะไรก็ได้ที่หอบมา
จากโรงเรียน งานอะไรก็ได้ที่ต้องใช้สมอง ต้องใช้จินตนาการ หรือแม้แต่งาน
ที่ต้องคิดวิเคราะัห์วิจัย คุณมะเดื่อก็สามารถทำงานนั้น ๆ ได้อย่างสมองโล่ง
โปร่ง สบาย และแสนสุขแล้วจ้ะ

(โดยเฉพาะงานเขียน งานที่ต้องใช้สมอง งานที่ต้องใช้
จินตนาการ ยิ่งต้องอาศัยความเงียบในยามค่ำคืนเป็นที่สุด)
เรียนน้องมะเดื่อ ลุงวอ ก็มักจะมีงานบันทึกตอนดึกมาให้อ่านเสมอ
คนรุ่นเรามักจะเป็นเช่นเดียวกันกับคุณพี่มะเดื่อ แต่เด็กรุ่นใหม่ เห็นทำงานพร้อมเสียงเพลงแทบทุกคน สังเกตุจากลูกสองคน พนักงานใน สนง ทั้งของผมหรือที่อื่นๆ มีหูฟังเสียบคาไว้ตลอดเวลา ผมมีความคิดส่วนตัวว่าเขาเหล่านี้น่าจะมีปัญหากับความเงียบด้วยซ้ำไป
มาเชียร์ขาดึกค่ะ
ดิฉันจะมีความสุขทันทีที่มีโอกาสค่ะ ไม่เลือกเวลาค่ะ
ดิฉันจะทำงานบางประเภทเช่น ออกแบบ landscape หรืองานออกแบบตกแต่งบ้าน หรืองานอะไรที่ใช้ความคิดตอนดึกๆ ค่ะ สมองใสแจ๋วไปโลดเลยค่ะ เพราะเวลาปกติเสียงและการรบกวนสมาธิมาจากหลายช่องทางมากค่ะ
สวนกลางวันเป็นคนขับรถให้ตัวเอง ออกลาดตระเวนทุกพื้นที่ค่ะ
พี่ชอบอยู่ทำงานดึก แต่ก็มักจะนั่งหลับคาโต๊ะ อิอิ เป็นบันทึกที่งดงาม ค่ะ
ทำงานดึกๆ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
สี่ทุ่มกว่าๆ...บ้านครูนกก็มีเสียงนกร้องเช่นกัน
อย่าให้ถึงกับหลับคาโต๊ะแล้วกันนะ
ความเงียบทำให้มีสมาธิในการเขียนได้ดีที่สุดจ้ะลุงวอ
คุณมะเดื่อก็มักจะเขียนบันทึกตอนดึก ๆ เหมือนกันจ้ะ ขอบคุณที่มาทักทายกัน
เด็กรุ่นใหม่ เขามีสังคมแบบใหม่เป็นของตัวเองจ้ะคุณยรรยง
" สังคมก้มหน้า ไม่ชอบปราศรัย " น่ะแหละจ้ะ ขอบคุณที่มาทักทาย เมื่อไรจะมีบันทึกให้อ่านล่ะจ๊ะ
สรุปแล้ว คุณBright Lily
ก็อยู่ในสมาคม " คนสมองใส ในยามดึก " เช่นเดียวกับคุณมะเดื่อน่ะแหละ อิ อิ ดีใจ ๆๆๆๆๆ
สวัสดีจ้ะพี่ครูต้อยติ่ง
ยามดึกสงัดเงียบ มักสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ให้กับสมองเสมอจ้ะ แต่หลับคาโต๊ะทำงานบ่อย ๆ ก็ไม่ดีนะ เมื่อยคออ่ะ ขอบคุณจ้ะพี่ครูต้อยติ่ง
สวัสดีจ้ะคุณนก
แถว ๆ บ้านคุณมะเดื่อยังมีต้นไม้เยอะ ดึก ๆ มีเสียงนกกลางคืนร้องเสมอจ้ะ ขอบคุณที่มาทักทายจ้ะ
สวัสดีจ้ะอาจารย์โสภณ
ก่อน ๆ สมัยยังเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ทำงานสว่างคาตา หลับไปบ้างตื่นไปบ้างจ้ะท่านอาจารย์ แต่ตอนนี้พอรู้ตัวว่าง่วงก็นอนแล้วจ้ะอาจารย์ขอบคุณที่แวะมาทักทายจ้ะ
ชอบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พระจันทร์ ท้องฟ้า คว้าดาว
ยกให้เลยจ้ะคุณหมอธิรัมภา
พระจันทร์ ท้องฟ้า คว้าดาว...เอาไป...เอาไป...ได้เลยยยย...
ในเวลาอันเป็นส่วนตัว และบรรยากาศอันแสนสุข
โอ้ววว ชอบประโยคนี้จังเลย
ความสุขอยู่ใกล้ตัว เย้ เย้
ใช่จ้ะคุณระพี
ความสุขอยู่ใกล้ ๆ ตัวเรา อยู่ที่ว่าเราจะคว้าเอามันมากอดไว้หรือไม่เท่านั้น ขอบคุณมากมายจ้ะ
...แสงเดือน ...แสงดาว...น้ำค้างพราวใบพฤกษ์...ติดตรึงใจ...มองแล้วมีความสุขนะคะ...คุณมะเดื่อ
สวัสดีจ้ะท่าน ดร.พจนา
เป็นความสุขของคุณมะเดื่อและเชื่อว่าเป็นความสุขของอีกหลาย ๆ คนด้วยจ้ะ ขอบคุณที่มาทักทายและมอบกำลังใจให้แก่กันจ้ะ