ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการจัดการศึกษา

จุดมุ่งหมายและหลักการจัดการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542  และแก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่2)พ.ศ.2545 กำหนดว่าเพื่อพัฒนาคนไทยให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ทั้งร่างกาย จิตใจ สติปัญญา ความรู้และคุณธรรม มีจริยธรรมและวัฒนธรรม ในการดำรงชีวิตสามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข โดยจะต้องมุ่งปลูกฝังจิตสำนึกที่ถูกต้อง ให้มีความภาคภูมิใจในความเป็นไทย และให้มีความรู้เกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่นควบคู่กับความรู้อันเป็นสากล (สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. 2547:5-6)

 ดังนั้น นโยบายการจัดการศึกษาในปัจจุบัน จึงได้ให้ความสำคัญกับท้องถิ่นไม่ว่าจะเป็นด้านบุคคลผู้ทรงภูมิปัญญา และองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่มีในท้องถิ่น โดยเน้นให้โรงเรียนนำมาใช้ในการจัดทำและพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อปลูกฝังให้ผู้เรียนมีจิตสำนึกในความเป็นไทย มีความภาคภูมิใจในท้องถิ่น ส่งเสริมและสนับสนุนให้มีการผลิตสื่อเทคโนโลยีที่ทันสมัย เหมาะสมกับผู้เรียน เพื่อใช้ในการเรียนการสอน

 ปัจจุบันการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นหรือภูมิปัญญาชาวบ้านมาใช้ในการจัดการศึกษายังดำเนินการไม่แพร่หลาย และการจัดการเรียนการสอนยังไม่สนองความต้องการของชุมชนและท้องถิ่น ส่งผลให้ผู้เรียนได้รับประสบการณ์ไม่ตรงกับสภาพเศรษฐกิจ  สังคม  วัฒนธรรม  และสภาพแวดล้อมที่แท้จริงในท้องถิ่นของตน


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แนวคิด ทฤษฏี การจัดการนวัตกรรมเพื่อการพัฒนา



ความเห็น (0)