เคยมีนักปราชญ์แห่งรักท่านหนึ่ง ได้เปรียบเทียบผู้หญิงกับผู้ชายเหมือนแม่กุญแจและลูกกุญแจ ผู้หญิงเหมือนแม่กุญแจและแม่กุญแจ 1 อันก็ย่อมมีเพียงกุญแจ 1 ดอกที่สามมารถเปิดได้ เหมือนผู้หญิงที่ควรรักเดียวใจเดียวและมีสามีคนเดียว เพราะหากแม่กุญแจนั้นยอมให้ลูกกุญแจดอกอื่นมาเปิดได้ก็แสดงว่าเป็นแม่กุญแจที่ใช้ไม่ได้ ต้องทิ้ง ในขณะเดียวกันที่ผู้ชายถูกเปรียบเป็นลูกกุญแจ ตามธรรมชาติแล้วลูกกุญแจ 1 ดอก ก็จะสามมารถเปิดแม่กุญแจได้เพียงอันเดียว แต่ถ้าลูกกุญแจ 1 ดอกสามารถเปิดแม่กุญแจได้มากกว่า 1 อันล่ะก็ แสดงว่าเป็นกุญแจผี ถือเป็นของดี ของหายาก ต้องเก็บไว้ หากอ่านแล้วผ่านเลยโดยไม่คิดอะไรก็คงไม่เป็นไร แต่บังเอิญว่าฉันเป็นผู้หญิง จึงไม่ค่อยพอใจนักกับสิ่งที่ปราชญ์ท่านนี้เปรียบ เพราะเหมือนถูกเอาเปรียบและถูกกดขี่ทางเพศ แต่ก็มีผู้หญิงอีกหลายๆคนที่ยอมให้สังคมกดขี่ แบ่งแยกและการเอารัดเอาเปรียบตามกฏแห่งเพศนั้น เพศหญิง ถูกกำหนดมาให้มีรูปร่างที่บอบบาง โครงสร้างดูเล็กกว่าผู้ชาย พละกำลังก็ดูเหมือนกับว่าน้อยกว่าผู้ชาย แต่สิ่งที่เหมือนจะมีมากกว่าผู้ชายก็เห็นจะเป็นความอดทนกระมัง ไม่ใช่แค่มีมากกว่า แต่มีมากกว่าเยอะมากๆๆ
อิสตรีทั้งหลายเอ๋ย ใยเจ้ายอมแพ้และยอมรับกฎแห่งธรรมชาติง่ายจัง ทั้งๆที่เจ้าเองก็มีทุกอย่างที่ผู้ชายพึงมี จะมียกเว้นก็เพียงไม่กี่แห่งของอวัยวะในร่างกายเท่านั้น ใยเจ้ามิใช้ชีวิตที่เป็นของเจ้าเองอย่างมีความสุขล่ะ บางครั้งการเป็นหัวหมาก็อาจจะดีกว่าเป็นหางเสือนะ อย่างน้อยก็ไม่ต้องเดินตามใคร ……..จริงมั๊ย?????
