(ภาพประกอบจาก Internet)


           ความสุข ของผมอย่างหนึ่ง คือ การสร้างบรรยากาศในการทำงานให้มีรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะครับ ทำให้เกิดความสุขในขณะที่ทำงานไปด้วย บางครั้งมีเรื่องอะไรที่ผ่อนคลาย ฟังแล้วยิ้มก็นำมาเล่าสู่กันฟัง บางเรื่องก็เขียนลงในโกทูโนบ้าง เพราะคิดว่าชีวิตคนเราไม่ได้ยืนยาวมากมาย ถ้าสร้างความสุขให้แก่ชีวิตได้ก็ควรรีบทำ อย่าไปยึดติด หรือจริงจังกับชีวิตจนเกินไป จะทำให้เครียด ซึ่งถ้าสะสมนานๆเข้าจะไม่เป็นผลดี เหมือนตัวอย่างที่จะเล่าต่อไปนี้ครับ

         " แม้พระจะสอนให้อดทน แต่ขึ้นชื่อว่า คน ย่อมมีขีดจำกัด"   ดังนั้นใครจะทำอะไร ต้องระวังอย่าไปทำให้กระทบใจคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นคนรัก คนรู้จัก  หรือจะเป็นเพื่อนร่วมงาน เพราะไม่รู้ว่า ก่อนหน้าที่จะมาเจอเรา เขากำลังโกรธหรือหงุดหงิดอยู่หรือเปล่า พอมาถึงจังหวะที่เราไปสะกิด แม้แค่เพียงนิด แต่ก็สามารถไปเพิ่มพลัง ทำให้กำแพงอารมณ์พังทลาย กลายเป็นว่าเราซวยโดยไม่รู้ตัว เหมือนกับ คุณป้ายิ้ม ผู้ที่รักษาความโสด แต่โกรธจนยิ้มไปออกเหมือนชื่อ ถึงขั้นบุกบั่นไปพบตำรวจถึงโรงพัก 

     คุณตำรวจ  -  เกิดอะไรขึ้นครับ คุณป้า ท่าทางเหมือนโกรธใครมาเป็นร้อยปี นายตำรวจทักทายอย่างอารมณ์ดี

     ป้ายิ้ม - ก็แน่ละค้า จะไม่โกรธได้ไง คนเป็นเพื่อนกัน แต่ทำมั้ย ถึงทำกันอย่างนี้ได้ พูดด้วยสีหน้าหงุดหงิด โกรธเต็มที่

     คุณตำรวจ - เขาทำอะไรหรือครับ หรือว่า เขาทำมิดีมิร้ายป้า ว่าแล้วก็ยิ้มต่อ

     ป้ายิ้ม - ทำอย่างนั้นก็ดีสิค่ะ พูดแสดงสีหน้ามีความหวัง แต่นี่เขาทำยิ่งกว่านั้น มาขโมยลูกของป้าไป

     คุณตำรวจ - คุณป้ายังโสด อยู่ๆ ไปแอบมีลูกตอนไหน ถึงได้ถูกขโมย  เรื่องเป็นมายังไง ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยครับ

     ป้ายิ้ม - แล้วยังไง เป็นโสดมีลูกแล้วผิดกฎหมายตรงไหน พูดชักมีอารมณ์มากขึ้น ลูกที่ฉันพูดนี้  คือ ลูกหมู ค้า แต่ละตัวแสนจะน่ารัก  ดิฉันอุตสาห์เลี้ยงมาอย่างดี พอผสมพันธุ์ออกลูกเมื่อไหร่ มันก็มาโขมยไปทุกที ตอนแรกก็ทำใจ แต่พอนานไปบ่อยๆ เข้าชักทนไม่ไหว ลูกหมูตัวถูกๆ มันก็ไม่เอา เลือกขโมยเอาแต่ตัวราคาแพงๆ คิดแล้วน่าเจ็บใจ

    คุณตำรวจ - ธรรมดาครับ ของมีค่าใครก็ย่อมต้องการ ไม่เว้นแม้แต่ขโมย  แล้วพอจะให้รายละเอียดของลูกหมูที่ถูกโขมย ได้ไหมครับ

    ป้ายิ้ม -  ได้สิคะ ดิฉันจำได้ดี ลูกหมูที่ถูกโขมยไป มีลูกหมูสีทองห้าตัว ลูกหมูพันธ์หมาป่าสีแดงหกตัว และลูกหมูยักษ์สีเขียวอีกสามตัว รวมราคาทั้งหมดแสนสี่หมื่นบาท แล้วที่น่าเจ็บใจไอ้หัวโขมยไม่ใช่ใคร เป็นอีตา ชาติชาย คนรู้จักกันนี่เอง

    คุณตำรวจ - ทำไมลูกหมูมีพันธ์แปลกๆ ผมไม่เคยได้ยิน

    ป้ายิ้ม - คุณตำรวจนี่ไม่รู้อะไร ไม่ทันสมัยเอาเสียเลย มันลูกหมูจริงๆ เสียที่ไหน เป็นหมูที่ฉันเลี้ยงไว้ในเฟส คิดแล้วน่าเจ็บใจ ขโมยได้ขโมยดี ดิฉันถึงได้มาหานี่ไงค้า

    คุณตำรวจ - ผมว่าก่อนจะมาโรงพักคุณป้าน่าจะไปที่หนึ่งก่อน

    ป้ายิ้ม - จะมีที่ไหนเหมาะสมกว่าที่นี่อีกหรือค่ะ

    คุณตำรวจ - ที่โรงพยาบาลครับ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  "เล่นเกมส์ อย่าจริงจังมากไป เดี๋ยวจะได้ไปโรงพยาบาล" ซึ่ง ก็ไม่รู้ว่าป้ายิ้มแกได้ไปตามที่คุณตำรวจแนะนำหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ หลายโรงพยาบาลเขามีคลีนิคคลายเครียด ท่านใดที่เครียดมากๆ ก็ไปใช้บริการได้ครับ