ถอดบทเรียนบันทึก Happy Ba ชุดที่ ๒
โดย..อาจารย์ ดาบคู่ (๑)...อาจารย์หมอ
ปัทมา (ครูของหมอ)
และอาจารย์
Wasawat Deemarn (ครูของครู)
๒.๑ ชุดความรู้ ว่าด้วย Happy Ba วิชาเลือกพื้นฐาน A “การสร้างภูมิปัญญา” (ชุดความรู้)
ความสุข+อาหาร=ชุดความรู้ http://www.gotoknow.org/posts/528087
๒.๒ ชุดความรู้ ว่าด้วย Happy Ba วิชาเลือกพื้นฐาน B “การยกระดับความรักและศรัทธา”
.........................................
<p style="text-align: center;">ขอเรียนว่า การถอดบทเรียนต่อไปนี้…
</p><p style="text-align: center;">เป็นการถอดบทเรียนแบบชาวบ้าน ที่ใช้ “ใจ นำพา”</p>
และสมองซีก...ขวา ว่าด้วย "ศรัทธา" เป็นแนวทาง
จึงไม่มีหลักการและเหตุผล อันเป็นชุดความรู้ที่เป็นสากลรับรอง และรองรับ :)
..................
ที่ไปที่มา ของคำว่า อาจารย์ดาบคู่ (๑)
เนื่องจาก ผู้เขียน ติดความเคยชินแบบเดิม ในวิถีการพัฒนาตน
ด้วยศรัทธาที่ยังอิงตัวตนบุคคลมากอยู่
จึง “ยึดเหนี่ยว”
อาจารย์ดาบคู่ทั้งสองท่านเป็น “สรณะ”
ท่านหนึ่ง ตนเองพึ่งพาอาศัย ดุจดั่ง “หัวใจ” ( อ.Wasawat Deemarn )
อีกท่านหนึ่ง ยึดเป็นที่พึ่ง เป็นดั่ง
“สมอง” ของตนเอง (อาจารย์หมอปัทมา
)
อาจารย์หมอ ป.เป็นแบบอย่างที่จำเป็นยิ่ง
สำหรับคน “คิดมาก” จนหา “จุดโฟกัส” ลำบาก
“ศรัทธาเบื้องต้น”ต่ออาจารย์หมอปัทมาจึงคือ...พื้นฐาน...
ความคิดที่เฉียบคม ฉับไว ละเอียดรอบคอบ แบบสมองของหมอ
ตามด้วยรายละเอียดของ “หัวใจความเป็นครู”
ที่พร้อมเปิดพื้นที่การเรียนรู้การรับ และไห้ระหว่างกัน อย่างอิสระ แต่(ยัง)เอาภาระกันมาตลอด
การพัฒนาตน จำต้องเป็นไปทั้งสองส่วน
“สมดุล ศรัทธา-ปัญญา” ยังต้องอาศัยแบบอย่าง...พลังธาตุ “หยิน” และ”หยาง”
ผ่านตัวตนบุคคล สู่การปรับพลังงานชีวิตจิตใจตนเอง
ซึ่งจะเกิดเป็นได้ ต่อเมื่อ “ฟังเสียงคลื่นหัวใจ”... หัวใจส่งสัญญาณผ่านตัวตน
ตัวตนทำการ “ถอดรหัส” แปร สังเคราะห์เป็นโจทย์ ส่งเป็นภาษาถึง “สมอง”
สมองปฏิบัติการสังเคราะห์ วิเคราะห์ วิจัย สันนิษฐาน หาข้อสรุป
เพื่อให้ทั้งสมอง หัวใจ และจิตวิญาณ มีแนวทางที่ชัดเจนทำงานร่วมกันอย่างเป็นรูปธรรมต่อไป
โดยอาศัยเหตุปัจจัย องค์ประกอบที่สัมพันธ์กับ ธรรม และธรรมชาติ
ในพื้นที่นี้ ครูที่ปรึกษาในการเรียนรู้ประสานธรรมกับธรรมชาติ มีหลายท่านเช่น
อาจารย์ Ka-Poom , แม่พลอย , คุณน้อย น้ำพอง , คุณ ถาวร ,คุณหมอ ตันติราพันธ์ เป็นต้น
ในแต่ละปัจจุบัน จึงสำคัญที่ “พลังแห่งสติ” จะสามารถ ทำความ “แยบคาย”พอ ต่อการอ่านจิตหรือไม่
และระหว่างทางแต่ละก้าว จะสามารถประกอบความเพียรอย่างต่อเนื่อง จน “เข้าถึงธรรม”
แต่ละระดับได้หรือไม่ อย่างไร แค่ไหน "ลมหายใจ" จะเป็นเครื่องมือตรวจสอบที่ชัดเจนที่สุด
.........................................
หลังจากบันทึกเรื่องความสุขจากการสังเกตด้วย Zeero Mind ของอาจารย์หมอ ป.
ผู้เขียน เริ่มทยอยรับบทเรียนชีวิตจริง จากคลื่นหัวใจ...ศรัทธา
เพื่อตรวจสอบในสิ่งที่ตนเชื่อเป็นชุดเล็กชุดใหญ่อย่างต่อเนื่อง
และมีความตั้งใจอย่างแรงกล้า ที่จะถอดบทเรียนบันทึกนี้ต่อ
.........................
ขออนุญาต โครงการ Happy Ba นี้ ทำการถอด “บทเรียนชีวิต” ไปด้วยเลยค่ะ
๒.๑ ชุดความรู้ ว่าด้วย Happy Ba วิชาเลือกพื้นฐาน A “การสร้างภูมิปัญญา” (ชุดความรู้)
ความสุข+อาหาร=ชุดความรู้ http://www.gotoknow.org/posts/528087
.... โดยอาจารย์หมอ ป.
..................
ความโดดเด่น สำหรับวิธีการเรียนรู้ของอาจารย์หมอปัทมาคือ...
- เรียนรู้ เป็นเรื่องๆ บันทึกเป็นท่อนๆ มีโฟกัสชัดเจน
- มีที่มา (ทุนเดิม) มีการค้นหาชุดความรู้ด้วยประสบการณ์ใหม่ๆโดยตรงเพื่อบูรณาการความรู้ชุดเดิมกับชุดใหม่
- แสวงหาวิธีการต่อยอดขยายผล แลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อทำการสรุปบทเรียนอย่างรอบด้าน
-
แต่...กลับมีการสรุปบทเรียน ด้วย คำถาม แบบ “ปลายเปิด”
.... เพื่อ
การแลกเปลี่ยน เรียนรู้ “บูรณาการแบบมีส่วนร่วม”
- จึงเป็นการเรียนรู้โดยอิสระ เปิดกว้าง มีทางเลือกหลากหลายทาง อย่างเสรี
- ที่สำคัญอย่างยิ่ง และ "น่าทึ่ง" ที่สุดคือ ในบทสรุปแบบปลายเปิดอย่างอิสระนั้น
...กลับมีการเรียนรู้ อย่างมีเป้าหมาย มีการเน้น “โฟกัส” ในแต่ละรายละเอียดชัดเจน
แบบมี “การขัดเกลาตน ถอดถอนอัตตา
ลดมานะ ละทิฐิ” ไปพร้อมขณะเรียนรู้ อย่างน่าสนใจ
ถ้าไม่แสดงในบันทึก ก็จะพบเห็นอยู่ในรายละเอียดของแต่ละคำตอบของการแสดงความเห็น
(ขออภัย เคยบันทึกข้อมูลไว้ แต่ข้อมูลเสียหาย จึงไม่มีข้อความอ้างอิงค่ะ)
...............
จึงสามารถสรุปได้ว่า...
-
แต่ละบทเรียนของอาจารย์หมอปัทมา เป็นรายละเอียดการพัฒนาตน ทั้งสองมิติ คือรูปธรรมและนามธรรม
- โดยช่วงหลังมานี้ โครงการ Happy Ba เริ่มมีบทเรียน ให้ทำการเรียนรู้ระหว่างทาง ร่วมกัน
.....อย่างมีความสุขไปด้วย และเป็นประโยชน์เพื่อผู้อื่นไปพร้อม
................................
แบบอย่างการเรียนรู้ชุดนี้ นำสู่การถอดบทเรียนชีวิต ว่าด้วย “ความล้มเหลว”
นับจากวันที่ผู้เขียนมีบันทึก การถอดบทเรียน เรื่อง ความสุขสุขจากการสังเกตด้วย Zeero Mind
บทเรียนชีวิตจริง ชุดเล็กชุดใหญ่ เริ่มทยอยมาให้เรียนรู้
จากการทำงานของ “หัวใจ” ...ศรัทธา (อ.Wasawat Deemarn) ตัวดำเนินปฏิกิริยากระแสหลัก!
จนกระทั่งล่าสุด ผู้เขียนก็มีอาการ “แพ้ภัยตน" (ประมาณ... อาการหัวใจล้มเหลวกระมังนะ)
เหมือนๆจะขาดใจ ใจขาด เป็นมวยวัด ถูกน็อคหมดสภาพ :(
ผู้เขียนมีหน้าที่ตามดูตามรู้ ทุกสภาวะของอาการ “พ่ายแพ้”นั้นอย่าง “เกาะติด”!
เมื่อ “อัตตา”(แก่จัด)ออกอาการ... แสดงฤทธิ์ ยิ่งดิ้น(ฟาดหัวฟาดหาง) ยิ่งเรียกร้อง
ยิ่งปกป้องตนเองเท่าใด ยิ่งจม จม จมและจม!(บุ๋มๆๆ)
แต่ยังเหลือสติสัมปชัญญะ พอที่จะสามารถถอดบทเรียนเป็นชุดความรู้ สู่การปฏิบัติต่อไปนี้ได้...ดังนี้
.....................
ก. ความสุขระดับต้น + อาหาร(ใจ) = ชุดความรู้
๑. ความสุขจากการเรียนรู้ที่ยังอิงอาศัยตัวตนบุคคลอยู่ + อาหารใจ อันเป็นกุศลฝ่ายบวก
= ชุดความรู้ สู่การปฏิบัติ สุจริตกรรม เป็นคุณค่า เกิดประโยชน์ต่อตน ผู้คนและสังคมรอบข้าง(เป็นบุญบารมี)
๒. ความสุขจากการเรียนรู้ที่ยังอิงอาศัยตัวตนบุคคลอยู่ + อาหารใจอันเป็นอกุศล(ธรรมชาติฝ่ายลบทั้งปวง)
= ชุดความรู้ สู่ภาคปฏิบัติของตัวตนฝ่ายลบ “แปดสภาพ” (ตามบทสวดหมวดพาหุงฯ)
เกิดผลเป็นสิ่งเลวร้าย เป็นโทษภัย เบียดเบียน เป็นอันตรายทั้งต่อตน ผู้คนและสังคมรอบข้าง
ข. ความสุขประณีต(จากการขัดเกลาตน) + อาหาร(ใจ) = ชุดความรู้
๑.
สุขประณีต(ระดับหนึ่ง)
+ อาหารใจอันเป็นกุศล = ชุดความรู้นำสู่ปฏิบัติการ
....อันก่อเกิดประโยชน์สุขทั้งแก่ตน ผู้คนและสังคมรอบข้าง
๒. สุขประณีต(ระดับหนึ่ง) + อาหารใจที่ยังอิงอาศัยตัณหา ทิฐิ และมานะ = ชุดความรู้
.... ระดับยัง... “ยึดมั่น สำคัญ ในความคิด ความเห็น ความเป็น ความมีฯลฯ” ของเรา ของเขา
... เกิดผลเป็น อวิชชา... อัตตาแตกตัว
...........................
สรุปขั้นตอนจากภาคปฏิบัติ
ผู้เขียน ปฏิติการประกอบสุขจากการเรียนรู้ด้วยชุดความรู้ ตามข้อ ก.(๑,๒) + ข้อ ข. (๒)
เกิดผลเป็นความล้มเหลว คือเต็มไปด้วยความทุกข์ ความเดือดเนื้อร้อนใจ
๑. เมื่อเกิดผลเป็นวิบากกรรมอันเป็นบาป > จมกองทุกข์
๒. จึงระลึกถึงลมหายใจ > เจริญมรณานุสติ > ลอยตัวเหนือกระแสทุกข์ (แบบร่อแร่)
๓. “ยกระดับศรัทธา” ด้วยชุดความรู้ ที่ "อิงพระพุทธ พระธรรม พระสงค์"แทนการ "อิงตัวตนบุคคล"
๔. ย้ำสำนึกด้วย "ความละอายเกรงกลัวต่อบาป"จากการ “ทุศีล” + ทำใจในใจให้แยบคาย
๕. อาศัยศีลเป็นพ่วงแพ เป็นเกาะ เป็นเกราะ ประคองตน...นำพาสู่ฝั่ง
๖. ตั้งหลักใหม่ ยกระดับการเรียนรู้ ด้วยชุดความรู้ “ศรัทธาในธรรม” หมวด จรณะ ๑๕
(ชุดความรู้ระดับโครงสร้างชุดใหญ่)
๗.
ตามด้วยรายละเอียดชุดความรู้หมวด
โพธิปักขิยธรรม ๓๗ (ตามภูมิเล็กๆ)
โดยอาศัยรายละเอียดชุดความรู้ของบทสวดมนต์ ชุดพาหุงทั้งแปดบท
เป็น "เข็มทิศนำทางระหว่างวัน" พร้อมเจริญอาณาปาณสติ ให้เท่าทันปัจจุบันขณะ ให้ได้มากขณะยิ่งขึ้น
......................
ชุดความรู้ที่ผ่านการบูรณาการ จนเกิดเป็นเหตุผลของสมอง
กลายเป็นชุดความรู้ (ส่วนตัว) นำสู่ปฏิบัติการต่อยอดด้วยชุดความรู้ ของ "ครูของครู"
ที่ต้องขอย้อนรอย เส้นทางแห่งความสุขเล็กๆบันทึกนี้ของครูด้วยค่ะ
๒.๒ ชุดความรู้ ว่าด้วย Happy Ba วิชาเลือกพื้นฐาน B “การยกระดับความรักและศรัทธา”
๒.๒.๑ บันทึกเรื่อง "อันเส้นทางชีวิตไม่คิดท้อ" ... (บทกวีอารมณ์มุานะ)
http://www.gotoknow.org/posts/516179
โดย ครูของครู... อาจารย์ Wasawat Deemarn
....................
อาจารย์ Wasawat Deemarn มีปกติชอบการการอ่าน การเขียน เป็นนิสัย
ชีวิต มีรายละเอียด...เยอะ สะท้อนความเพียร พยายามอย่างต่อเนื่องผ่านการบันทึก(และการอ่าน)
จึงเป็นครูด้วยหัวใจ ที่เข้าข่าย สอนให้รู้ อยู่ให้เห็น เป็นให้ประจักษ์
ในพื้นที่นี้ อ.วัส นิยมและขยันเขียนบทกวี
ชวนให้การเรียนรู้ ระหว่างทางเป็นไปอย่างสุนทรีย์
สำหรับผู้เขียน ซึ่งการเรียนรู้ ยังต้อง “อิงอาศัย"... ใจนำพา ศรัทธานำทางเช่นนั้น
แต่การเข้าถึงเนื้อหาสาระ การเรียนรู้ โดยไม่ “ติดเครื่องมือ” นั้น ยังอยู่ในระหว่างการฝึกตนเบื้องต้นอยู่
ระหว่างทาง...การเรียนรู้ ที่อาศัยบทกวีเป็นเครื่องมือนั้น
มีส่วนจูงดึง นำพาให้เกิดการเรียนรู้ ด้วยใจมุมานะ อย่างยินดีต่อเนื่อง
จนก่อเกิดการงานเป็นรูปธรรมคือ "เนินผักหวานป่า"
(อันอยู่ในความดูแลของอาจารย์ที่ปรึกษา คือ คุณน้อย น้ำพอง)
ส่วนที่น่าทึ่งสำหรับการเรียนรู้โดยการใช้ ใจนำพา ศรัทธานำทางนั้น
ได้ก่อเกิดเป็นพลังแห่งความรักและศรัทธาในคุณค่าของความเป็นชีวิต
ที่ผ่านการซึมซับอารมณ์ความรู้สึก มีการเปลี่ยนแปลงจากภายในจิตใจ
เริ่มแผ่พลังสู่รอบข้าง อย่างค่อยเป็นค่อยไป ต่อคน ธรรมชาติ สัตว์เลี้ยง ผู้มีพระคุณ เป็นต้น
.......
ขอนำบทกวีในบันทึกของอ.วัส บางช่วง
ที่ตนเองเข้าไปแสดงความคิดเห็นไว้ ในบันทึกนั้นค่ะ
......
จงมุ่งมั่นทำมันสุดแรงเกิด
ค่อยค่อยเปิดหัวใจไม่ถลำ
ทำความดีคือดี มีผลกรรม
มันคือสัจธรรมคนทำดี
ทำสิ่งใดย่อมได้ เป็นสิ่งนั้น
อยู่กับปัจจุบัน เป็นสารถี
แสงสว่างให้เห็นเส้นทางมี
เพียงเชื่อมั่นในความดีที่เราทำ
.......................
ตั้งสติ..ขึ้นใหม่..ตั้งใจมั่น
ตั้งหลักพลัน..ก้าวมั่นหนึ่ง..พึงตอกย้ำ
ตั้งตนไว้..ให้ถูกทาง..อย่างเป็นธรรม
เถอะ...ปรับกรรม..ให้รู้เห็น..เป็นปัจจุบัน.
แม้ในความสับสน ด้วยธรรมชาติจิตเป็นคนที่ "ติดหลง" อะไรง่ายดายยิ่ง
ห้องเรียนนี้ ยังมี อาจารย์ที่ปรึกษาที่เชี่ยวชาญหลายสาขา
มีเพื่อนช่วยชี้ ชม เชียร์ และขัดเกลาเป็นระยะๆ
มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ จะอยู่ จะเรียนรู้ พัฒนาอย่างไร
ให้เป็นไปโดยราบรื่น...มีพัฒนาการ...เจริญขึ้น
.....
นำสู่การถอดบทเรียน...บันทึกต่อไป
....
<p>๒.๒.๒ “ระหว่างทาง”
อาจจะสำคัญกว่า “ปลายทาง” </p><p> โดย ครูของครู… อาจารย์ Wasawat Deemarn
</p><p>…….</p><p>
</p><p>(ขอบูรณาการบทเรียน ตามความถนัดค่ะ)</p><p>
</p>
... เมื่อเริ่มมีการขัดเกลาตน ด้วยความเข้าใจ
มีการ “ซอยการเรียนรู้” ชุดเล็ก เป็น... เป้าหมายแห่งความสุขระหว่างทาง
มีส่วนให้เป้าหมายระยะยาว เป็นไปแบบผ่อนคลาย ไม่เป็นการกดดันตนเอง และรอบข้างเกินไป
จึงเริ่มเกิด เป็นทางสายกลาง เป็นความพอเหมาะ พอดี ลงตัว มากขึ้นเรื่อยๆ
“สุขปัจจุบัน” เริ่มปรากฏมี ถี่ขณะมากขึ้น ง่ายขึ้น เป็นธรรมยิ่งขึ้น
หากในแต่ละปัจจุบัน ศรัทธาเต็ม ความเข้าใจชัด สุขอันประณีต..ยั่งยืนจึงค่อยๆปรากฏ
แม้เพียงเล็กน้อย ที่ใจสัมผัส ถึง สุขอิสระ ดังนั้นๆ ให้ทำการ “เสพคุ้น” ทำความเจริญ สู่ความจบ ที่ใจได้
นั่นคือ...เป้าหมายปลายทางสุดท้าย คือ "ความสุขที่ยิ่งใหญ่และยั่งยืน"อย่างแท้จริง
อันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน กับ สุขปัจจุบัน นั่นเอง !
...................
ผู้เขียนมีความเชื่อส่วนตัวว่า...แม้เป้าหมายสุดท้ายของทุกชีวิต จิตวิญญาณ
ล้วนต้องวิวัฒนาการพลังงานชีวิตตนไปสู่ “พลังงานธาตุที่บริสุทธิ์” สูงสุด
แต่ระหว่างการเดินทางนั้น พลังงานชีวิต ต้องผ่าน “ปฏิกิริยา” เพื่อพัฒนา "พลังกรรม" หลายระลอก
สุข-ทุกข์ นำไปสู่การค้นหาคำตอบ ตอบโจทย์ชีวิตผิด จิตไม่พัฒนา ก็วนกลับไปเรียนซ้ำ จนกว่าจะผ่าน
ชะตาชีวิต แต่ละคน คงต้องโคจร ให้โอกาสชีวิต ได้พบคู่สมการ ความทุกข์-สุข
เพื่อทำการ ถอดโจทย์ชีวิตไปจนกว่า... จะจบหน่วยกิจเป็นเรื่องๆไป....
ขอคารวะหัวใจครูทั้งสองท่าน
ด้วยเจตนา...พยายาม "ยกระดับศรัทธา" อย่างยิ่ง
ไว้ ณ โอกาสนี้
วันไหว้ครู พฤหัสบดี ที่ ๑๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖
Happy Ba บุญรักษาทุกท่านค่ะ
ละเอียดกว่าผมถอดตัวเองอีก ;)...
ขอบคุณครับ ;)...
ร่วมชื่นชมค่ะ ลึกซึ้งมาก
ขออภัยอ.วัส Wasawat Deemarn ด้วยนะคะ
นำภาพมาประกอบบันทึกลืมขออนุญาตก่อน ตั้งใจให้ภาพที่บันทึกเองปรากฏที่หน้าแรก
แต่กลายเป็นภาพของอ.วัส จัดการลบทั้งสองภาพในบันทึกแล้ว แต่ภาพที่หน้าแรก ยังปรากฏอยู่ งงค่ะ
บันทึกอาจไม่สมบูรณ์ ขาด-เกิน หลายส่วน ยังไม่ได้ทบทวนแก้ไขอีกรอบค่ะ (นั่งยาวเจ็ดชั่วโมงเลยนิ)
ขอบคุณมากค่ะ
บันทึก ไม่ได้เกลา...ยาวเลยนะคะ
ขอบคุณมากๆค่ะคุณรพี
kunrapee
อ่านมาจนจบอย่างประทับใจมาก บอกได้สั้นๆเลยค่ะ ว่า เยี่ยมมาก
ขอบพระคุณมากค่ะอาจารย์
โอ๋-อโณ