<p>การเกิดมาเป็นมนุษย์นี้แสนยาก  ด้วยเราไม่รู้ที่มาของเรา  แต่เมื่อเกิดมาแล้วก็ต้องดำเนินชีวิตของเราสืบต่อไป</p>

ในสังคมมนุษย์นั้นสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือการศึกษาเรียนรู้  ใครไม่เรียนรู้

คนนั้นก็อยู่ล้าหลังเพื่อน ๆ เพราะฉะนั้นศาสตร์แห่งความรู้ต่าง ๆ จึงบ่งบอกถึงการทำงานเพื่อให้ได้เงินมาบำรุงหล่อเลี้ยงชีวิตเป็นไปตามสังคม


เดิมทีสังคมของเราเป็นสังคมเกษตรกรรม  ผู้คนทำนา  ทำไร่  ทำสวน  เดี๋ยวนี้เริ่มน้อยลงเพราะสังคมเปลี่ยนไปเป็นสังคมอุตสาหกรรม  คนเรียนหนังสือจบแล้ว  มุ่งเข้าสู่โรงงาน  ผลิตสินค้าเพื่อได้เงินเดือนเอามาใช้จ่ายในการดำเนินชีวิต

มีสังคมหนึ่งที่ยังน่ายกย่องคือแม่พิมพ์ของชาติ  ผู้ที่เรียนจบแล้วมุ่งไปเป็นคุณครูอยู่ตามโรงเรียนสอนเด็ก ๆ ให้รู้วิชาการต่าง ๆ 


อาชีพคุณครูจึงยังคงอยู่คู่สังคมมนุษย์ตลอดไป  เมื่อวาน ( ผมได้ไปนิเทศนิสิตฝึกสอน ) เป็นการไปเยี่ยมเยือน  ไปให้กำลังใจคุณครูสายสังคมศึกษา  ที่เดินทางไปอยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ ผมได้ไปพบคุณครูพี่เลี้ยงและคุณครูฝึกสอน  ได้ดูแผนการสอนของแต่ละคน  ได้สนทนาเกี่ยวกับความเป็นอยู่  วิธีปฏิบัติตนต่อการทำหน้าที่คุณครูของคุณครูฝึกสอนเหล่านั้น  ได้ฝากขอบคุณ  คุณครูพี่เลี้ยงที่ช่วยดูแลอย่างใกล้ชิด  และช่วยถ่ายทอดศิลปะวิชาให้แด่คุณครูคนใหม่  ผมว่า  ทุกสิ่งล้วนมีการเชื่อมโยงสืบทอดกันมา  โดยเอาประสบการณ์ของผู้เคยทำอาชีพนี้มาก่อนถ่ายทอดสู่รุ่นต่อรุ่น  การถ่ายเทในลักษณะนี้ก็เหมือนเป็นกฎแห่งกรรมตามหลักสัจธรรมเหมือนกัน


ยามเช้าเป็นต้นไปผมอยู่สนทนาให้กำลังใจคุณครูคนใหม่สายสังคม  ณ โรงเรียนหาดใหญ่เจริญราษฎร์พิทยา  เขต อ. หาดใหญ่  จ. สงขลา   เมื่อดูการปฏิบัติงานแล้วก็ชื่นชมว่าทุกคนมีความตั้งใจในการทำงาน  เพราะทุกอย่างต้องมีใจเป็นหัวหน้า  งานการอะไรก็สำเร็จลงได้ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจกระทำการนั้นแล

</span>