นิทานธรรมะ

นิทานธรรมะ เรื่อง ลิงหละเบื่อ !!! มีลิงตัวหนึ่งถูกคนจับมาได้ เอามาเลี้ยงไว้ดูเล่นที่บ้าน เลี้ยงไว้นานๆ เข้าคนเลี้ยงก็เบื่อ จึงปล่อยไป มันกลับไปหาพวกของมันในป่า พวกลิงเห็นเพื่อนกลับมา ก็ไปรุมล้อมถามว่า “ไปอยู่ไหนมา ตั้งนานหลายปี” ลิงตัวนั้นก็ตอบว่า “ ฉันไปอยู่ในบ้านในเมืองของคนมา เขาเอาฉันไปผูกไว้ทางโน้น” ลิงตัวอื่นๆ สนใจพากันถามว่า “ ในบ้านเมืองเขาเป็นอย่างไร พูดให้ฟังบ้างซิ” ลิงตัวนั้นก็ตอบว่า “ โอ๊ย ! เบื่อเหลือเกิน อย่าให้เล่าเลย อย่าให้พูดเถิด “ พวกลิงก็ยิ่งอยากฟัง ขยับเข้ามาใกล้ๆ คะยั้นคะยอให้พูดให้ฟัง ลิงตัวนั้นอดไม่ได้ก็เล่าให้ฟังว่า “ เรื่องของมนุษย์นั้นน่ะ ตั้งแต่ตื่นเช้าขึ้นมา คนที่มีหนวดมีเครา (มันคงแสดงถึงคนที่เป็นผู้ชาย) ก็ออกจากบ้านไป ไม่ทราบไปไหน จนค่ำจึงกลับมา ส่วนอีกคนหนึ่ง(คงหมายถึงผู้หญิง) ไม่ไปไหน ได้แต่แต่งตัว เอาทองมาพันคอพันแขนพะรุงพะรัง อยู่แต่ในบ้านโอ๊ย! …พูดแจ๊บๆ จุกจิกจู้จี้ต่างๆ ทั้งวัน น่าเบื่อ “ พวกลิงได้ยินดังนั้นก็ชักเอือมระอา ลิงตัวนั้นเล่าต่อไปว่า “ อันนั้นก็พอทำเนาหรอก นอกจากนั้นแล้ว อันที่น่าเกลียดน่าเบื่อที่สุดก็คือว่า ของต่างๆ ในบ้าน ในนา ในทุ่ง ในป่าเขาที่ไหนๆ ทั้งหมด เขาหาว่าเป็นของเขาไปหมด อะไรๆ ก็เอาเป็นของเขา ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่เหมือนพวกเรา พวกเราไม่เห็นว่าเป็นของเรา เห็นแต่เพียงว่าเป็นสมบัติทั่ว ๆ ไป เมื่อหิวก็เก็บมากิน กินอิ่มแล้วก็แล้วกัน กินเสร็จแล้วก็ไป “ พวกลิงพอได้ยินดังนั้นก็เอือมระอา ไม่อยากฟังต่อไปเอามือจุกหูไม่อยากได้ยินกระโดดหนีเข้าป่าไป ตกลงลิงตัวนั้น ก็อยู่ตัวเดียว นี่แหละ แม้แต่ลิงเขายังรู้จักว่ามันเป็นสมบัติทั่วไป แต่คนนี่อะไรๆ ก็เอาเป็น ของกู ๆ หมดทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีเหลือสักอย่างเดียว ของอยู่ที่ไหนๆ ไม่ว่าในบ้าน ในเรือกสวนไร่นา ในป่า ในเขา ยึดเป็นของตนเองทั้งสิ้น เฮ่อ !….ไม่ไหว…. ลิงหละเบื่อ !!! มาจาก : http://www.moe.go.th/webrad/webproject/family/3/dhamma/Tale.htm