ต้นข้าวแห่งความสุข

  ติดต่อ

  ชีวิตที่เติบโตและอยู่ได้ด้วย ความสุขที่เกิดจากความรักแท้จากพ่อและแม่นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราอยู่และเจริญเติบโตได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน  

เมื่อครั้งก่อนตอนที่ผมมีโอกาสได้เดินทางไปที่ "นา" ของดร.แสวง ที่จังหวัดขอนแก่น ท่าน ดร.แสวงได้ชี้ให้ผมดูนาข้าวข้าง ๆ แปลงหญ้าที่คอกวัวของท่านและท่านได้พูดว่า "ดูต้นข้าวพวกนั้นสิ มันไม่มีความสุขเลย อยู่ได้โตได้ก็เพราะปุ๋ย ปุ๋ยเคมี"

ต้นข้าวที่มีความสุขใบจะต้องเขียวเข้มสดใส มองไปแล้วก็เห็นแต่ "ความสุข"

หลังจากที่ผมได้ฟังคำกล่าวของท่านในวันนั้น ก็เหมือนกับเป็นปริศนาธรรมที่ทำให้ผมได้กลับมาขบคิดเปรียบเทียบกับชีวิตของตนเองว่า

แล้วชีวิตของเราล่ะ โตได้และอยู่ได้เพราะสิ่งใด?

อยู่ได้โตได้อย่างมีความสุขหรือไม่?

อยู่ได้โตได้เพราะสารอาหารหรือสารหล่อเลี้ยงเทียม ๆ อย่างเช่นปุ๋ยเคมีหรือไม่?

จนกระทั่งคืนนี้ เป็นคืนครบรอบ 1 เดือนที่ผมได้กลับมาอยู่ "บ้าน" คืนนี้ผมได้คำตอบแล้วครับว่า "ชีวิตที่มีความสุขดังเช่นต้นข้าวแห่งความสุขนั้น เป็นอย่างไร...."

คำตอบที่ได้มานั้น มิได้เกิดขึ้นมาโดยบังเอิญ หรือมิได้มาจากหนังสือหรือตำราเล่มใด แต่คำตอบที่ได้มานั้น ได้มาจาก "บริบทชีวิต" และ เป็นบริบทชีวิตในช่วงเวลาแห่ง "ความสุขแท้" ที่ได้รับจาก "บ้านและพ่อแม่"


ถ้าเปรียบต้นข้าวที่โตขึ้นได้เพราะสารเคมี เปรียบเสมือนกับ

ชีวิตที่มีความสุขแบบเทียม ๆ  ก็จะโตและอยู่ได้ด้วย เงิน ทอง ลาภยศ สรรเสริญ ตำแหน่ง หน้าที่การงานอันสูงศักดิ์ หรือหัวโขนต่าง ๆ ฉันใด

ดังนั้น

 

ต้นข้าวแห่งความสุขที่เติบโตขึ้นได้ด้วยระบบนิเวศน์ที่เป็นระบบแห่งการเกื้อกูลกันนั้น 

ก็เหมือนกับชีวิตที่เติบโตและอยู่ได้ด้วย ความสุขที่เกิดจากความรักแท้จากพ่อและแม่นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราอยู่และเจริญเติบโตได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนอย่างแน่แท้ฉันใดก็ฉันนั้น

ชีวิตที่ยืนอยู่บนตำแหน่ง หน้าที่ เงิน รายได้หรือสิ่งใดนั้น เป็นสิ่งที่ไม่จีรังและยั่งยืน มีได้ก็หมดไปได้ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

แต่ชีวิตที่ยืนอยู่บนความรักและความสุขของครอบครัว ไม่ว่ากี่วัน กี่เดือน และกี่ปี ไม่ความลูกจะถูกหรือผิด ดีหรือเลว จะชั่วสักเพียงใด ความรักแท้จากพ่อและแม่นั้น ก็มิมีวันเสื่อมหายหรือสูญสลายไปแม้แต่เพียงนิดเดียว

ในทางกลับกัน ความรักที่พ่อแม่มีให้ลูกนั้น กลับยิ่งมีมากขึ้นเป็นทวีคูณทุกคืนวัน ดังเช่นต้นข้าวแห่งความสุข ที่เติบโตขึ้นมาด้วยความรักและความเข้าใจอย่างแท้จริง

ซึ่งแตกต่างกับเงินและทองราวฟ้ากับเหว เงิน ทอง มีมากเท่าใด ยิ่งใช้ก็ยิ่งหมดไป

แต่ความรักแท้นั้น ยิ่งใช้ก็ยิ่งมีค่า ยิ่งใช้ก็ยิ่งมากขึ้น ๆ

จากหนึ่งเป็นร้อย จากร้อยเป็นพัน จากหมื่นเป็นแสน จากแสนเป็นล้าน เพิ่มขึ้นอย่างไม่มีวันและเวลาที่สิ้นสุด

หรือแม้กระทั่งลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ความรักนั้นก็ยังมิมีวันหมดสิ้นไป แม้กระทั่งลมหายใจสุดท้ายนั้นจะหมดไปนานสักแค่ไหน จะร้อยวันหรือพันดี ความรักนั้นก็มิได้มีวันสูญสลาย เพราะความรักจากพ่อและแม่นั้น ก็คือ "ความรักแท้" นั่นเอง 

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

9 ตุลาคม 2549

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53846, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ครอบครัว#ชีวิต#ความสุขแท้

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

ติดตามบล็อกความรู้คือพลัง (และความสุข) มาตลอด จนมาถึงบันทึกเรื่องน้ี สะท้อนถึงจุดหมายแห่งการติดตามอ่านอย่างต่อเนื่องได้ตรงใจมากครับ

  • อยู่ที่ไหน ไหน ก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา
  • ในอ้อมกอดรักจริง ที่เที่ยงแท้คือ อกแม่ สุขเกินใคร
  • เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ
  • บ้านเกิด ความรัก ความผูกพัน

คนไม่ค่อยเข้าใจว่าความรักที่แท้จริงคืออย่างไร ผมเคยจัดการความรู้เรื่องความรักแล้วว่า ความรักของพ่อแม่ (ส่วนใหญ่) จะเป็นความรักที่แท้จริง ผมจึงใช้เป็นต้นแบบที่จะบอกว่ารักใครสักคน

 "รัก" ที่แท้จริงก็คือ การปรารถนาให้เขา(ผู้ที่เรารัก) มีความสุขนั่นเอง อย่างอื่นนั้นดูไม่ค่อยแท้เท่าไหร่ เช่นรักแบบการค้า (หวังผลตอบแทน บางทีก็ค้ากำไรเกินควรอีกด้วย) รักแบบทำทาน (ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน) รักแบบโลภ (อยากได้เขาก็เลยบอกว่ารัก หรืออยากได้ของที่เขามี ทั้งร่างกาย และหรือ สิ่งของ) มีอีกหลายแบบ แต่ผมไม่ใช้ก็เลยลืมๆไปซะมาก ตอนนี้ผมใช้แค่อย่างเดียว คือ ปรารถนาให้ผู้ที่ผมรักมีความสุขเท่านั้นครับ อย่างอื่นผมไม่สนใจครับ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ชอบความเห็นของท่าน ดร.แสวงคะ...

กะปุ๋มก็เช่นเดียวกันคะ...ทุกวันนี้ไม่เคยได้วิ่งตามความรักเท่าไร...เพราะไม่ได้ปรารถนาที่จะเข้าไปครอบครองใคร..ให้ใครเขาอึดอัดใจกับเพียงแค่คำว่า "รัก" ของเรา...

...

รักก็คือรัก...

รักคือ...ความไร้เงื่อนไขและกฏกติกาใดใด...

เก็บไว้เพียงในใจเรา...ก็พอแล้วคะ

...

รุ่งอรุณสวัสดิ์นะคะ

(*^__^*)

กะปุ๋ม