จดหมายถึงครู l วันศุกร์เข้าวัด
วันศุกร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
กราบสวัสดีค่ะครู
วันนี้วันศุกร์แล้ว วันเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วมาก เผลอแป๊บเดียวก็ศุกร์แล้ว หนูวางแผนว่า ลงไปทำงานที่พื้นที่เยี่ยมเครือข่ายแล้วก็จะเลยไปวัดเลย ก็พอจะจัดคิวขยับเวลาได้ แต่เบิกค่าเดินทางอะไรไม่ได้เลยเพราะใช่รถส่วนตัวในขณะที่รถราชการยังมี ซึ่งก็ยินดีเจ้าค่ะ
แวะเตรียมของขึ้นรถ หนูซื้อผักมาสมทบที่วัดจะได้เป็นวัตถุดิบทำอาหารถวายพระแบบที่ครูเมตตาบอกให้เห็น และชี้ให้หนูได้เป็น คือ ลงมือทำ แต่การทำของหนูยังไม่ต่อเนื่อง แต่ครูก็เป็นให้ดูสม่ำเสมอด้วยการให้โอกาสไปจ่ายตลาด มิได้ขาดเพื่อฝึกฝนการละออก ฝึกฝนการทำทาน และฝึกฝนใจลูกศิษย์ ย นอกจากผักหนูก็ได้ ซื้อ เมล็ดพันธุ์ผัก ทั้งคะน้า ผักกาดขาว ผักบุ้ง และอีกหลาย ๆ ชนิดตั้งใจว่า เดี๋ยวเอามาปลูกตามที่ครูเมตตาให้ได้ลอง พอได้เวลากับตนเอง หนูก็มุ่งหน้าไปหาเครือข่ายในเขตจังหวัดกาฬสินธุ์ เครือข่ายน่ารักเสมอ ได้ใช้เวลากับพี่เขาพอสมควร ได้เห็นได้เรียนรู้ว่า งานปฐมภูมิเจอทุกอย่าง ทั้งนโยบาย ทั้งคนไข้ งานตั้งหลายกระทรวงมาลง รพ.สต. ทั้งๆที่ก็แทบจะเป็น กระทรวงสาธารณสุขย่อส่วนอยู่แล้ว แต่เจ้าหน้าที่ที่นี่ ทำออกมาได้ดีมาก ๆ เลยเจ้าค่ะครู รพ.สต.ห้วยโพธิ์ อ.กมลาไสย
ออกจาก รพ.สต. ก็มุ่งหน้าไปวัด ครูให้แวะรับแม่ออกน้อย ระหว่างทางได้คุยกับพี่ตุ๊กเรื่องความเจ็บป่วยของญาติ แต่ตอนนี้ทำได้ดีที่สุดคือ ให้กำลังใจค่ะครู เด็กๆน่ารักมาก เต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ จากที่ล้า ๆมา แล้วมาเจอพวกเขารู้สึกกระชุมกระชวยเจ้าค่ะ พอครูส่ง sms มาบอกว่า สบาย ๆ จึงให้เด็กๆคุยกันเอง
ฟังเสียงครูตอนโทรมาสัมผัสได้ว่า ครูเหนื่อย แต่ครูก็เมตตา เสียสละเป็นตัวอย่างให้ได้เห็น
เมื่อเด็ก ๆมาเจอกันเหมือนรวมพลังความสดใสเจ้าค่ะ แม้เข้ามาวัดแล้วยังไม่เจอแม่ครู จะมีเงียบ ๆลงบ้าง แต่ก็กระตือรือล้นทำความสะอาดกุฏิรอแม่ครู
เป็นอีกวันที่เซ็ตชีวิตหลวม ๆ เจ้าค่ะ เพื่อให้มีช่องได้ทำภารกิจกับตนเอง จะว่าไปชีวิตอยู่ที่เราวางแผนจริง ๆ เป็นสิ่งที่หนูบกพร่องและต้องแก้ไขเร่งด่วน กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
