คิดว่านี่น่าจะเป็นเหตุผลที่ตรงใจที่สุดแล้วค่ะ ตกผลึกมาตั้งแต่แรกเห็นบันทึกเชิญชวนให้เขียนเนื่องในวาระครบรอบปีของ GotoKnow อีกครั้งหนึ่ง นึกถึงเหตุผลว่าทำไมเราจึงรู้สึกผูกพันกับ GotoKnow เหลือเกิน เรียกได้ว่าไม่มีวันไหนที่จับคอมพิวเตอร์แล้วจะไม่เข้ามา GotoKnow แม้จะคิดว่าทุกๆวันคือวันสำคัญ ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับวันพิเศษใดๆ แต่สำหรับวันคล้ายวันเกิด เดือนนี้ ถือเป็นหัวเรื่องที่อยากขอมีส่วนร่วมออกความเห็นจริงๆค่ะ ทั้งๆที่รู้สึกว่าช่วงนี้อารมณ์ไม่ค่อยปลอดโปร่งสักเท่าใด

ต้องบอกว่า เพราะ GotoKnow ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีที่พึ่งทางใจ ในแต่ละวันที่รู้สึกเหนื่อยล้า หมดแรง เมื่อเปิดบ้านแห่งนี้ ติดตามอ่านเรื่องต่างๆหลากหลาย จะช่วยให้ความรู้สึกหนักเหนื่อยนั้นหายไป เหมือนมีโลกส่วนตัวที่เข้ามาอยู่แล้วสบายใจ ลืมเรื่องราวรอบตัวไปได้ชั่วระยะหนึ่ง แต่เหตุผลแค่นี้ไม่น่าพอที่ทำให้เรารู้สึกดีได้ขนาดนี้ 

ทบทวนต่อไปว่า สิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้นก็คือ GotoKnow เติมเต็มจิตใจเราในส่วนของการให้ อยากจะตอบแทนบุญคุณประเทศไทยด้วยความรู้ ความคิดที่ตัวเรามีขึ้นมาเพราะเงินทุนที่รับไปเรียน เพราะคิดว่างานที่ทำอยู่นั้นทำเต็มที่อย่างไรก็ยังไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่เราได้รับมา แต่ความกระตือรือร้นส่วนตัวก็ไม่มากพอที่จะคิดสร้างงานอะไรที่ใหญ่โตให้บ้านเมืองของเราได้มากไปกว่าที่ทำอยู่ แต่ด้วย GotoKnow นี้เองที่ทำให้เราได้สร้างคน ได้ช่วยคนที่มีศักยภาพดีๆมากมายอยู่เบื้องหลัง เป็นความสุขที่ได้รับรู้อยู่เรื่อยๆมาว่าสิ่งที่เราใส่ไว้ใน GotoKnow ทำให้เกิดผลงานในคนอื่นๆได้ และเชื่อว่าสิ่งต่างๆที่เราคิด เราเขียน เราถ่ายทอดทิ้งไว้นี้จะยังคงอยู่ไปอีกนานกว่าชีวิตของเราแน่นอน เพราะฉะนั้นเหตุผลที่รัก GotoKnow แบบผูกพันที่สุดน่าจะเป็นเพราะ พื้นที่แห่งนี้เป็นที่ซึ่งเก็บความเป็นเราฝากเอาไว้ให้ลูกหลานชาวไทยด้วยกันนั่นเองค่ะ