เรื่องเล่าครูหลังม้า ของ สมจิตร สุวรรณบุษย์


           จากการที่ข้าพเจ้าได้ฟังเรื่องเล่าของเพื่อนในห้องเรื่อง เพราะเพื่อนได้ศึกษาเรื่องจาก สารานุกรมวิชาชีพครู เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการนั้นได้กำหนดให้บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกันและมีคุณภาพอย่างทั่วถึง  จากสภาพภูมิประเทศของจังหวัดทางเหนือ เช่น จังหวัดแม่ฮ่องสอนนั้นมีลักษณะ้เป็นภูเขา เดินทาง การติดต่อสื่อสารลำบากมาก และรัฐบาลไม่สามารถที่จะจัดให้เรียนในรูปแบบปกติได้  ทาง ดร.สนิท  ยี่รงค์  ท่านได้ริเริ่มโครงการการจัดการศึกษาสำหรับเด็กกลุ่มด้อยโอกาสทางการศึกษา และวิธีหนึ่งที่ข้าพเจ้าชื่นชอบคือ ครูหลังม้า  โดยครูเหล่านี้จะขี่ม้าไปยังหย่อมบ้านที่มีขนาดเล็ก (หย่อม = คือบ้านมีขนาด 5-10 หลังคาเรือน) โดยที่จะบรรทุกสื่อการเรียนการสอนที่จะสอนให้ผู้ด้อยโอกาสอย่างทั่วถึง  เพื่อมุ่งพัฒนาความรู้ ความสามารถและทักษะพื้นฐานอันจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของชาวเขา เช่น ความรู้และพื้นฐานทางภาษา และคณิตศาสตร์ ความสำนึกในความเป็นไทย สุขภาพอนามัย ความขยัน ความรับผิดชอบ และการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

              ครูหลังม้าเป็นบุคคลที่เสียสละเป็นอย่างมากที่ช่วยพัฒนาคนบนดอย หรือชาวเขาได้มีความรู้ ในเรื่องการ   ดำรงชีีวิต  ความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น รวมทั้งได้ช่วยอนุรักษ์ธรรมชาติให้กับประเทศชาติ  หน้าที่ของรัฐตอนนี้คือการให้ความสำคัญกับการศึกษาของเด็กด้อยโอกาสเหล่านี้  ที่ยังไม่ได้รับการช่วยเหลือในด้านการศึกษา ไม่มีแต่เด็กบนดอย หรือเด็กชาวเขา  แต่ยังมีตามเกาะแก่ง หุบเขา เด็กเร่ร่อน เด็กไร้สัญชาติ อื่น ๆ อีกมากมาย ที่รัฐจะต้องให้ความสนใจ เพราะเด็กเหล่านี้  ถ้าไม่ได้รับการศึกษาจะถูกชักจูงไปในทางที่ผิดได้ง่ายกว่าเด็กที่ได้รับการศึกษา  และจะเป็นสาเหตุของอาชญากรรมที่ร้ายแรงได้  เด็กที่ได้รับการศึกษาเด็กจะรู้จักคิดเป็นว่าสิ่งไหนถูก หรือสิ่งไหนผิด  รัฐต้องเร่งพัฒนาในเรื่องนี้อย่างเร่งด่วน


ครูหลังม้าครูผู้เสียสละของเด็กดอย

คำสำคัญ (Tags): #ครูหลังม้า#ครู
หมายเลขบันทึก: 537164เขียนเมื่อ 26 พฤษภาคม 2013 14:32 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 พฤษภาคม 2013 14:32 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (5)

 นอกจากจะเป็นครูแล้ว ยังต้องเป็นนักขี่ม้าอีก

ชื่นชมจริงๆครับ

ชื่นชมและขอเอาใจช่วยครับ

ตอนเด็กเคยรู้จักครูหลังม้าชื่อไพรัช สู่แสนสุข ปัจจุบันท่านสอนอยู่ มรภ พระนครครับ...

...ขอชื่นชมในความเสียสละค่ะ...ที่เคยคิดว่าตัวเองเป็นครูที่เสียสละมากแล้ว...เพิ่งรู้ว่ายังไม่เท่าครึ่งในความเสียสละของครุหลังม้า...

ผมก็เป็นผลผลิต 1 ในโครงการนี้

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี