บัวสี่เหล่า..marketing strategy? (ของชำร่วยวันวิสาขะ ตอน ๔)
วันวิสาขบูชา เป็นการฉลองวันประสูติตรัสรู้ ปรินิพพาน ในวันเดียวกันเพ็ญเดือนหก ประเด็นสำคัญหนึ่งก็คือสิ่งที่ว่ากันว่า....ทรงเพ่งเห็นแบ่งคนเป็นสี่เหล่า
แต่วันนี้ผมมาคิดว่า ใช่หรือ ถ้าใช่ก็ไม่น่าต่างอะไรกับที่แบ่งเป็นพวกเสื้อแดง เหลือง ฟ้า หลากสี ในวันนี้แต่อย่าลืมนะว่า พพจ. ตรัสรู้ รู้รอบ (สัพพัญญู) แต่ทำไมไม่มีญานหยั่งรู้ว่า คนทั่วไปก็มีปัญญาพอจะเรียนรู้ธรรมะได้ ทำไมต้องไปให้ดอกบัวโง่ๆริมสระสอนธรรมให้อีกต่อ
นี่เท่ากับว่าดูถูก พพจ. ว่าโง่กว่าดอกบัวเลยนะเนี่ย ต้องให้ดอกบัวเป็นครูสอน
หรือว่านี่คือ ธรรมามาร์มาเก็ตติ้ง ที่ฝ่ายการตลาดพิมพ์โบร์ชัวร์ออกมา (พระไตรปิฎก) แล้ว glorify ศาสนาของตนว่า “ลึกซึ้ง” ยากจะเข้าใจได้ ต้องเฉพาะพวกพิเศษที่โผล่พ้นน้ำแล้วเท่านั้นนะ
ถ้าให้ผมเป็นพพจ. นะ ถ้าผมเพ่งบัวสี่เหล่า ผมจะทำตรงข้ามเลย คือ
พวกสองเหล่าแรก ตัดทิ้งเลย เพราะพวกนี้ช่วยตัวเองได้แล้ว ไม่ต้องเสียเวลาไปช่วยมันหรอก แต่พวก “บัวใต้น้ำ” “บัวติดตม” นั้น ผมจะช่วยให้มากที่สุด ให้มันเห็นธรรมให้ได้...สักวัน แม้เพียงลางๆ สักแว่บเดียว
ไอ้พวกนี้มันเห็นธรรมเพียงแว่บเดียว มันก็เสียวสันหลัง และจำไปจนตลอดชีวิต เช่น พวก Thugsin และสหายทั้งหลาย เพราะพวกผีมันเสียวแสงเสมอ
ส่วนพวกบัวบาน มันชอบรับแสงอยู่แล้วไปช่วยมันทำมายยยยย
...คนถางทาง (๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๖)
Visak is the day for remembrance. The day that all people should comtemplate on the impermanency of Life: birth, best, and death. Whatever we born, whatever we become, we all die -- like all things. The message for Visak should be repeated again and again because people often forget or are distracted.
As we know Life and all other (conditioned) things (except universal invariances like Dhamma and 'physics laws') are Anicca, (attaching to them is) causing Dukkha, and (the exit way is via) Anatta (free of self-centred 'sati') should be understood. All else are irrelevant (to buddhists) but may be used to attack and harm (or create dukkha for) buddhists.
I thank the Buddha for this messgae on Visak day. I think I understand the (birth, best, death) nessage for enlightened life. We should live our life with respect to this message.
ฮ่าฮ่าฮ่า ผมก็ยังฉงนไม่หาย ว่าอาจารย์นี่เป็นผู้ที่มีปัญญาไม่ใช่น้อย สามารถแยกแยะเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์
แต่ทำไม๊ ถึงไม่สามารถแยกแยะการเมืองไทยได้?!!!
ทักษิณไม่ใช่ปัญหาหรือสิ่งชั่วร้าย หรืออย่างน้อยก็ดีกว่า players คนอื่นมากมายมหาศาลนัก แต่อาจารย์ดูจะจงเกลียดจงชัง จนบดบังวิจารณญาณการเมืองไปหมด ถึงกับมองไม่เห็น players ที่ชั่วร้ายตัวอื่นที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งๆ ที่เขาทำชั่วกันโจ่งครึ่ม
ในทางพุทธศาสนา เขาเรียกว่า ฉันทาคติ ลำเอียงเพราะความรักฝ่ายหนึ่งไม่รักอีกฝ่าย หรือไม่ก็โมหะคติ คือลำเอียงเพราะความหลงผิดไม่รู้