ความดี..ตอบแทนด้วย...ความดี

  ติดต่อ

ต่อจากนี้เป็นเรื่องจริงที่พิสูจน์ได้  ท้าพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องจริง  ที่เป็นประสบการณ์  นำมาเล่า  หวังว่าจะเป็นเรื่องที่จูงใจให้คนทำความดี

เรื่องมันผ่านมา 10 กว่าปีแล้ว  แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีเป็นประวัติแก่ครอบครัวของเรา

คืนหนึ่ง  คุณสมนึก กุ่ยกระโทก  พ่อบ้านของครูอ้อย  ทำงานรถไฟแขวงจังหวัดนครราชสีมา  เข้าเวรในคืนนั้น   ในขณะที่เดินทางกลับบ้าน(รถมอเตอร์ไซค์)  มืดแล้ว  เขาเล่าว่า  ขี่รถไปเห็นรถยนต์คันหนึ่งกลางเก่ากลางใหม่จอดอยู่  และมีผู้ชายคนหนึ่ง  ยืนเก้เก้กังกัง  ไม่รู้จะทำอะไรดี   คุณสมนึกจอดรถแต่ยังไม่ดับเครื่องยนต์ถามว่า

" รถเป็นอะไรครับ"

" ยางแตกครับ "

" มียางอะไหล่ไหมครั้บ   มีเครื่องมือไหมครับ "

มีรถ  แต่ไม่มีเครื่องมือ  คุณสมนึกก็เลยบอกเขาคนนั้นว่า  รอตรงนี้นะครับเดี๋ยวผมมา  แล้วคุณสมนึกก็ไปหาเพื่อนที่มีรถยนต์  ขอยืมอะไรต่ออะไรมา  จากนั้นก็จัดการรถจนสำเร็จ  ต่างคนต่างกลับบ้านได้อย่างสวัสดิภาพ  ก่อนจากกันก็บอกชื่อเสียงเรียงนามกันและกัน  ถ้าเป็นสมัยนี้คงบอกหมายเลขโทรศัพท์  เมมกันเลย

จากนั้นมาหลายปี  ประมาณ  พ.ศ.2534  ถ้าจำไม่ผิด

ลูกสาวคนที่สองของครูอ้อย  ต้องสอบเข้าชั้น ม.1  ด้วยโควต้าใกล้บ้าน  โดยมรกติกาว่าจะต้องมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านคุณตา หรือคุณปู่  ถ้าไม่ใช่พ่อแม่  ลูกอยู่ในเกณฑ์มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านคุณปู่  แต่จบจากโรงเรียนในกรุงเทพฯ  ใส่กระโปรงแดง  แปลกจากคนอื่น  ครูที่รับสมัครก็ไม่รับลูกครูอ้อยด้วยเหตุผลนั้นๆ

คุณสมนึก  นึกออกสมชื่อ  ว่าครูที่คุณสมนึกสอนอยู่ที่นี่  คุณสมนึกบากหน้าไปหา  ท่านเป็นครูที่สอนดนตรี  พบด้วยค่ะ  ท่านรีบรุดมาช่วยพูดจนลูกสาวได้เรียนที่นี่  โรงเรียนสุรนารี  และได้อยู่ในวงดุริยางของโรงเรียน  ได้เดินทางไปประกวดดนตรีชนะเลิศที่ประเทศเกาหลี  และฝรั่งเศส

นอกจากนั้น  3 ปีต่อมา  ลูกสาวได้ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯตามแม่อ้อย  มาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมสังคีตดอนเมือง  เรียนอยู่ได้ 1 เทอม  โรงเรียนได้เชิญอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาสอนที่นี่ 1 ภาคเรียน

อาจารย์คนนั้น  ก็คือ ท่านอาจารย์.........อีกครั้ง

ลูกสาวครูอ้อยได้รับคัดเลือกไปร่วมคณะวงดุริยางค์หลายครั้งหลายหน  และทุกปีเราพบกัน  กินข้าวด้วยกันค่ะ

สรุปได้หรือยังคะว่า 

ความดี...ตอบแทนด้วย...ความดี

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 53676, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #siriporn#diary#รอยยิ้ม

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (16)

  • ทราบความลับครูอ้อยแล้วค่ะ
  • ประวัติของคนสำคัญของครูอ้อยค่ะ
  • คุณบอน  คนขยันของครูอ้อย  อ่านเก่งจังตามมาทุกบันทึกเลยนะคะ
  • ความดี  ในโลกนี้ยังมีเยอะค่ะ  อ่านเรื่อง  ตามหาคนดีที่โลกรอ  ของครูอ้อยหรือยังคะ  หากยัง  เรียนเชิญที่นี่ค่ะ 
  • นี่ไงเขาเรียกว่า  อ่านมาก  รู้มาก  อิอิ  ไม่ได้ว่านะคะ  ชมต่างหาก 
  • นอกจากรู้ประวัติแล้ว  ยังรู้ด้วยว่า  ความดีทำให้ครูอ้อยทิ้งเขาไม่ลง  อิอิ
  • ขอบคุณค่ะ
ลืมเขียนบันทึกต่อจากตอนที่แล้ว จาก จากบล็อกของครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก กับการจุดประกายความทรงจำในวันวานถึง ครูสอนภาษาอังกฤษในดวงใจ ที่ว่ามีเพื่อนอ่านบันทึกของครูอ้อยแล้วหวนคิดถึงครูสอนภาษาอังกฤษสมัยมัธยม..

เดี๋ยวตอนเย็นจะลองไปทักทายดูสีกหน่อย เผื่อได้ประเด็นดีๆมาบันทึกอีก อิอิ

สวัสดีค่ะคุณบอน

   เย้  สำเร็จแล้ว  เอารูปมาลงในนี้ได้แล้ว  คุณบอนเห็นช้างไชโย สวัสดีคุณบอนหรือเปล่า

 

  • ยินดีกับความสำเร็จเล็กๆ ด้วยครับครูอ้อย ที่ประสบความสำเร็จในการใส่ช้างตัวโตในบันทึกได้
  • ผมเชื่อครับว่า ผลตอบแทนของความดี ก็คือความดี แม้ไม่ได้วันนี้ เชื่อว่าชาติหน้าเราก็ได้
 
  • คุณไมโต  กลับมาจากการรายงานแล้วใช่ไหมคะ  สำเร็จไปด้วยดีใช่ไหมคะ 
  • ความสำเร็จเล็กๆที่ได้รับ  แต่มีคุณค่ากับครูอ้อยมากเลยค่ะคุณไมโต  เพราะครูที่สอนนั้นเป็นครูที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน  มีน้ำใจให้กันมา  เป็นเพื่อน  รับรู้ร้อน รับรู้หนาวมา  ครูอ้อยจะไม่ลืมครูคนนั้นค่ะ
  • ไปรับรถก่อนนะคะ  รถทำกระจกเสร็จแล้วค่ะ
  • บ๊ายบาย  ซียู
  • ความสำเร็จไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ เพียงแค่เราภูมิใจว่าเราทำได้และได้ทำแล้ว ก็มีค่าแล้วสำหรับเรา
  • อยากเห็นเจ้าปิย๊อช(กระจก)ใหม่จัง
  • ตกลงว่าเป็นข่าวดีครับ ผมทำแล็บผ่านไปอีกขั้นแล้ว ค่อยๆคืบไปทีละนิดครับหลังจากติดอยู่ตรงนี้นานหน่อย ดีใจจัง วันนี้อากาศปลอดโปร่งทั้งวัน ท้องฟ้าข้างนอกสดใส สีฟ้าใสจริงๆ เสียดายว่าไม่ได้พากล้องมาด้วย ไม่งั้นครูอ้อยจะได้เห็นว่าท้องฟ้าวันนี้ใสขนาดไหน

 คุณไมโตคะ

  • กระจกใหม่ของครูอ้อยใช้ฟีล์มกรองแสงเข้มขึ้นค่ะ  พ่อบ้านเป็นคนเอารถไปทำ  ส่วนครูอ้อยไปจ่าย 5,800 บาท  สบายใจ
  • ไชโย  ข่าวดี  เห็นไหมช้างไชโยของคุณไมโต  ฟ้าก็เลยสีใสต้อนรับความสำเร็จของคุณเลย  ให้รางวัลสำหรับตัวเองหรือยังคะ
  • ทีหลังไปไหนมาไหนก็พากล้องไปด้วยนะคะ
  • เมื่อเช้าครูอ้อยนั่งรถเมล์ไปโรงเรียน  สนุกมาก  เห็นคนอุ้มรถจักรยานขึ้นสะพานลอยด้วย อิอิได้ถ่ายรูปคงจะสวยมากค่ะ
  • ครูอ้อยได้เขียนงานไปถังชั้นมัธยมแล้ว  ตอนชั้นประถมได้นินทาคุณครูไปหลายท่าน  อยากอ่านใช่ไหมคะ โปรดติดตามค่ะ
  • ผมรู้แล้วล่ะว่าการดูแลรถของคุณสมจินตนาต่างจากครูอ้อยตรงไหน ก็ต่างกันตรงที่เมื่อเกิดอะไรขึ้น พ่อบ้านครูอ้อยเป็นคนเอารถไปทำ แล้วครูอ้อยเป็นคนจ่าย ส่วนกรณีของคุณสมจินตนานั้น ผมต้องไปคนเอารถไปทำ แล้วผมก็ต้องเป็นคนจ่าย ....เรื่องมันเศร้า
  • ให้รางวัลกับตัวเองแล้วครับ ด้วยแกงเขียวหวานสี่ร้อยปี กับไข่เจียว 1 ฟอง
  • อยากอ่านนิยายของครูอ้อยจัง อยากรู้ว่านางเอกไปเจอกับพระเอกได้อย่างไร เดินชนกันตามมุมตึกแล้วส้มตกหรือเปล่า จากนั้นตากับตาก็มาประสาน อะไรทำนองนี้

คุณไมโตคะ

  • ที่ครูอ้อยต้องจ่าย  เพราะเขาให้ครูอ้อยมาหมดแล้วค่ะ อิอิ
  • ครูอ้อยให้รางวัลคุณไมโตด้วยการกินส้มตำไทยใส่ไข่เค็ม  โดยมีคนรู้ใจนั่งข้างๆซูดด้วยกัน  เผ็ดมากอร่อยค่ะ  กินเผื่อด้วยค่ะ
  • แล้วแกงเขียวหวานของคุณไมโตเผ็ดหรือจืดคะ  ไข่เจียว  ครูอ้อยโปรดปรานที่สุด 
  • คนไม่ใจเดียวนี่  บันทึกโน้นบอกว่าอยากอ่านอัตตชีวประวัติ  ย้ายมานี่อยากอ่านนิยายรักโรแมนซ์กว่าที่ยกตัวอย่างมาอีก  เชอะ
  • รู้แล้วจะหนาว....ดูช้างไชโยแกว่งงวงไปก่อนค่ะ
  • สงสัยถ้าอย่างนั้น ผมยินดีจ่ายต่อไปดีกว่าครับ จะได้ไม่ต้องให้คุณสมไปทั้งหมด  อิ อิ
  • อยากกินอะไรที่เผ็ดๆ เปรี้ยวๆ หวานๆ เหมือนส้มตำ ไว้กลับไปก่อนเถอะ จะจัดการเป็นเมนูแรกเลย ยิ่งเห็นเมนูของคุณนิดหน่อยวันนี้ แล้ว อยากกินจังเลย
  • ว่าแต่ว่าอัตตชีวประวัติของครูอ้อยนี่เป็นนิยายรักโรแมนซ์ไม่ใช่เหรอครับ อย่างนี้จะเขียนได้กี่เล่มหนอ แข่งกับผู้ชนะสิบทิศของยาขอบได้ไหมนี่
  • ผมนั่งดูช้างไชโยแกว่งงวงไปมา สักพักแล้วครับ......รู้สึกตาลาย.......

  คุณไมโตคะ 

  • ครูอ้อยเริ่มปวดหัวแล้วค่ะ  กรุณาอ่านที่นี่
  • และบอกคะแนนด้วยนะคะว่าได้กี่คะแนนในการนินทาครู
  • ช้างไชโย  เขาขยันกว่าครูอ้อยอีก  อิจฉาคนงานเสร็จแล้วจังเลย  ไม่ต้องมานั่งเขียนนิยายแข่งกับยาขอบ  ทมยันตี  โรสลาเรน 
  • ตามมาอ่านบันทึกตามลายแทงที่ฝากไว้ค่ะ
  • ทำความดีกัน ก็ไม่ต้องรอชาติหน้า เพราะเราก็ได้รับผลตอบแทนในชาตินี้
  • มาทำความดีกันเถอะ
ใช่เลยค่ะ คุณกุ้ง ครูอ้อยครึ่งร้อยแล้ว  ตอบว่า  จริงค่ะ