ถ้ามาก่อนมั่นใจว่าไม่ถอย

สูงสุดสอยก็จะสาวเอาจากสรวง

ฤาหลบเร้นหลืบใดจะไปทวง

ยิ่งกว่าหวงยิ่งกว่าหอมอยากดอมดม

 

ค่าเธอเพียงเทพีศรีตำหนัก

ใครไม่รักไม่หลงคงเกินข่ม

ยิ้มเหมือนยั่วยวนตาน่านิยม

เนตรช่างคมบาดทรวงซ่านดวงแด

 

เนื้อนิ่มนิ่มตักนุ่มนุ่มน่าฟูมฟัก

แรกรู้จักก็ลืมใจจนได้แผล

เต็มเสน่ห์เหนี่ยวภวังค์ตามรังแก

ต่อเติมแม้ในฝันให้รัญจวน

 

อย่าโทษฉันใจง่ายที่ไผลเผลอ

ต้องโทษเธอที่รึงรัดทุกสัดส่วน

แรงน่ารักน่าหลงส่งคลื่นกวน

คิดถี่ถ้วนอยากได้เอาไว้ครอง

 

นรกซ้ำสวรรค์สาปบาปก็พร้อม

ต้องจำยอมรักคนที่มีเจ้าของ

ทั้งที่รู้ทางที่เห็นฉันเป็นรอง

จึงจับจองแต่ในใจด้วยสายตา

 

ถึงวันนี้…มาสายก็ใช่ถอย

คงเฝ้าคอยทุกวันสู่ฟันฝ่า

ชินเสียแล้วหากช้ำรักอีกสักครา

สมน้ำหน้าหัวใจเสือกไม่เจียมฯ

 

เพชร ปราการ  -  ผู้ประพันธ์

ธันวาคม 2540