ตอน1       ตอน2
 

          กิจกรรมในวันแรกของ KM Workshop เพื่อพัฒนางานวิจัยและคุณภาพการศึกษา ครั้งที่ 1 ยังไม่จบลงง่ายๆ  จนดิฉันเริ่มสงสัยว่า ความเหนื่อยล้ามีอยู่จริงหรือเปล่า หรืออยู่ที่ความคิดของเราเอง

          หลังอาหารเย็น ประมาณ 1 ทุ่ม อ.วิบูลย์ ยังชักชวนผู้สนใจให้เข้าร่วมเสวนาในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมในวันรุ่งขึ้น ซึ่งเน้นด้าน QA เป็นหลัก  ดิฉันเคยชินเสียแล้ว สำหรับก๊วน KM เป็นที่เข้าใจว่า นี่ก็คือ BAR : Before action review นั่นเอง (เพราะบางงานเราเกือบลืมเข้านอน)

          การขอให้กลุ่มเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบ QA ของทุกคณะ มาร่วมเสวนาในช่วงนี้  ก็เพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกัน ถึงวัตถุประสงค์ของกิจกรรมแบ่งกลุ่มในวันรุ่งขึ้นว่า ต้องการให้เกิดผลลัพธ์เช่นไร และเพื่ออะไร ยังมีปัญหาอะไรอีกบ้างที่อาจเกิดขึ้นได้  ช่วยๆกันมองให้รอบ

          ดิฉันประทับใจ ที่ท่านคณบดีหลายคณะเข้าร่วมรับฟังด้วย  เช่น คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์   คณบดีคณะมนุษยศาสตร์  คณบดีคณะสาธารณสุขศาสตร์  และรองคณบดีอีกหลายคณะ ซึ่งดิฉันต้องขออภัยที่จำได้ไม่หมดทุกท่าน


          อ.วิบูลย์ อธิบายด้วย power point นี้  http://gotoknow.org/file/wiboonw/Aj.Wiboon-2-3-OCT-06-QA.pdf   ตรงนี้ดิฉันไม่สามารถถ่ายทอดได้อีกแล้ว  เป็นพรสวรรค์ส่วนบุคคลจริงๆ  ดิฉันหมายความว่า อ.วิบูลย์อธิบายได้ดีมาก ทำให้ผู้ซึ่งไม่เข้าใจเรื่อง QA เข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้ง วิเคราะห์เจาะลึกวิธีการประเมินของ สกอ. และ สมศ.  คาดการณ์ วัน เวลา ที่ สมศ. อาจมาประเมิน มน.ภายนอกรอบ 2  การวางแผนเพื่อเตรียมการรองรับสถานการณ์อย่างรอบคอบ  การจำลองสถานการณ์  เป็นต้น

          ก่อนแยกย้ายกลับเข้าห้องพัก  เจ้าหน้าที่ QA ทุกท่าน ได้รับเสื้อ T-shirt สีเทา ขลิบส้ม สุดเท่เป็นที่ระลึก และนัดกันว่า เราจะสวมใส่พร้อมกันในวันรุ่งขึ้น  เพื่อเป็นที่หมายตาแก่ผู้เข้าร่วมประชุมท่านอื่นๆ ว่า เราคือผู้ที่สามารถให้ข้อมูลแก่กลุ่มเสวนากลุ่มย่อย ที่ตนประจำอยู่ได้ (นี่แหละ คือ FA: Facilitator  น้อยๆ ในวง KM)        
         

          เล่าถึงตรงนี้  ท่านได้เคล็ดวิชาอะไรไปบ้างคะ ?