เมื่อเชื่อว่า คนเรามีความรู้อยู่ในหัวสมองของทุกคน แน่นอน แม้ว่าเราล้วนเป็นเพื่อนร่วมชาติ หากไม่รู้จักทักทายสนทนา แลกเปลี่ยนกับเพื่อนใหม่ โอกาสจะได้ความรู้ใหม่ห่างไกลเหลือเกิน

เย็นวันนี้ ( ๖ ต.ค.๒๕๔๙ ) ปั่นจักรยานแวะทักทายป้านาย บอกว่าจะไปเยี่ยม คุณเพียงฯ ที่ศูนย์สงเคราะห์และพัฒนาคุณภาพชีวิต จ.น่าน ที่คุณคิม ชาวเกาหลีดูแล ป้าฯ บอกว่าให้บอกคุณคิมฯ ว่าคุณไพลินฯ ญาติป้าฯ ที่อยู่เชียงใหม่ ฝากความระลึกถึง (คุณไพลินฯ เป็นครูสอนภาษาไทยให้แก่คุณคิมฯ )

ปั่นจักรยานต่อไปที่ศูนย์ฯ ทักทายชายไม่ทราบชื่อ เขานั่งอยูใกล้ท้ายรถตู้ที่จอดอยู่หน้าศูนย์ฯ มีเด็กเล็ก 2 เด็กโตอีก 1 เล่นอยู่ใกล้เคียง มองไปรอบ ๆ ที่จดรถเห็นจักรยานร่วม 10 คัน สอบถามทราบว่า คุณเพียงฯ กลับบ้านน้ำช้างไปเมื่อราวเดือนเศษ ได้ลูกสาว เพียงเป็นครูสอบอยู่ศูนย์เด็กบ้านน้ำช้าง ระยะทางห่างตัว อ.เมืองน่าน ประมาณ 170 กิโลเมตร ( วันคืนช่างรวดเร็วจริง ๆ )

ถือโอกาสสนทนาต่อทราบว่า ชายที่ให้ข้อมูลชื่อ คุณเอก เกิด พ.ศ.2515 ที่บ้านน้ำช้าง มีภรรยาเป็นคนบ้านน้ำช้าง เช่นกันเด็กเล็กที่เล่นอยุ่เป็นลูกชาย ลูกสาวของเขา และสอบถามว่า ตอนเด็ก ๆ จำเหตุการณ์สู้รบของทหารป่านได้หรือไม่ คุณเอกบอกว่าจะได้ดี เขามาดูแลเด็ก ๆ ที่ศูนย์ฯ สำหรับคุณคิมฯ เดือนหรือสองเดือนจะมาหน เด็กที่นี่มี จำนวน 12 คน ( เรายังทราบจากคุณเอก อีกว่าศูนย์ฯที่บ้านต้นผึ้งฯ หลัง สำนักงานชลประทาน/รพช. มีเด็ก 5 คน) ระหว่างสนทนารู้จักกับ คุณยา เรียนอยู่ ปวช.2 แผนกช่างยนต์ วิทยาลัยสารพัดช่างน่าน เห็นคนขี้อายการเรียนพอใช้ มีความสนใจที่จะศึกษาเล่าเรียน เท่าที่สังเกตเป็นคนซื่อ ๆ มีอัธยาศัยไมตรีดี

คุณเพียง คุณเอก และคุณยา เป็นพี่น้องลั๊วเมืองน่าน อยู่บ้านน้ำช้าง ถิ่นกำเนิดของพวกเขา อยู่บนดอยทางตอนเหนือของ จ.น่าน เขต ต.ขุนน่าน อ.เฉลิมพระเกียรติ จ.น่าน