บอมกล่าวทิ้งท้ายด้วยว่า ไอศกรีมถ้วยเล็กๆ อาจไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้ แต่ทุกการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ล้วนเกิดขึ้นจากสิ่งที่เล็กๆ

 ตื่นเช้ามา...อย่างช้าๆและมีเรื่องเล่า

          สวัสดีครับเช้าวันเสาร์ที่ 11 พฤกษภาคม 2556 และนักจากนี้ไปหลายคนอาจได้หยุด 3 วันครับ...(ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ส่วนผมเองวางแผนชีวิตใน 3 วันนี้จะขออ่านหนังสือโครงการ อ่านหนังสืออื่นๆที่ผมคิดว่าควรอ่าน เพราะไม่ได้อ่านหนังมานานเชียวครับ...อ่านเสร็จแล้วอาจได้มาขีดเขียนแบ่งปัน กับพี่เพื่อแลกเปลี่ยนกัน ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีทุกคนที่เข้ามาให้ความรู้ผมอย่างต่อเนื่องเสมอตลอดเวลานะ ครับ) 

 

        และวันนี้สารภาพว่าตื่นสายครับ..สุขใจเวลาในการจัดการชีวิตตัวเองช้าๆนิ่งๆ นั่งดู TV เขียนบล๊อกเพลินๆไป หรืออาจไปหาอะไรที่อร่อยกินต่อไป และพอตื่นมาสักพักขอเปิด TV ก็เปิดดู ช่อง 5 แต่ผมจำชื่อรายการไม่ได้ครับ "มีการพูดถึง ไอศครีมฟาร์มสุข " จำได้ว่า ตอนไปประชุม สสส. ผมเคยกิน และไปงานที่เซนทรัลเวิลด์ในงานที่มีแนวคิดเรื่องอาสาสมัครผมก็กินอีกครั้ง...แต่ผมเองไม่รู้จริงๆครับ รู้เพียงแต่ว่าร้อนอยากชิมและอยากกิน ราคาต่อ 1 ถ้วย 40 บาท ผมคิดในใจก็แพงนะครับ  แต่เอาเถอะกินไป"  แต่วันนี้ที่ผมเสียเงินถ้วยละ 40 บาทไป  ผมเองจะไม่บ่นอีกแล้วว่าแพง ผมขอโทษนะครับ "บอม" ที่บ่นว่าแพง...ผมรู้แล้วว่าที่ผมกินนั้นไอศครีมแต่ละถ้วยของฟาร์มสุขนั้นไม่แพงเลยจริงๆครับ  อยากให้มีคนอย่างบอมเยอะ เพราะอะไรเหรอครับ

บอมมีจิตวิญญาณแห่งการให้ "Spiritual giver" ซึ่งในโครงการ สรพ. เราก็พูดลักษณะนี้ "Inspiritual care giver"  จิตวิญญาณแห่งการเยียวยาและรักษา ในระบบการสาธารณสุข เช่นกัน แอบคิดเล่นเอาบอมมาเป็นเรื่องเล่าเร้าพลังเวลาแลกเปลี่ยนและให้ทุคนกินไอศครีมความสุขไปด้วย...คงดี ขออนุญาตไปปรึกษาหัวหน้าพี่พอลล่าก่อน..




บอม…ชายหนุ่มเจ้าของ Idea ฟาร์มสุข ไอศครีม
<table><tbody><tr>

บอมชายหนุ่มผู้สร้างฟาร์มสุข 

     ไอศครีมฟาร์มสุข....ให้เพราะสุขใจ

</tr></tbody></table>ผมเข้ามาขอพลังสนับสนุนครับ (ข้อความนี้โพสโดยตัวคุณบอมที่เวป www.pantip.com 30 ส.ค. 55 21:10:54 )

       สวัสดีครับ ผมชื่อ บอม ครับ ชื่อจริงคือ

ชัยฤทธิ์ อิ่มเจริญ ผมทำงานด้านสิ่งพิมพ์ แต่เมื่อสัก 3 ปีที่แล้วครับ ผมเริ่มทำไอศกรีมนม (เนื้อคล้ายๆ เจลาโต แต่ไม่ใช่เสียทีเดียวนะครับ แต่ก็ขอเรียกมันง่ายๆ ในทีนี้ว่าไอศกรีมนมเจลาโตละกันครับ) ไปบริจาคเด็กที่มูลนิธิเด็ก เพราะคิดว่าเด็กๆ น่าจะได้ทานไอศกรีมนมที่มีประโยชน์บ้างนอกเหนือจากไอศกรีมกะทิ ผมจึงทำไอศกรีมนมไปแบบไม่หวานมาก เพราะเป็นห่วงสุขภาพเด็กๆ ด้วยเดี๋ยวนี้มีอาหารหลายอย่างหวานมากเกินไป

     พอผมทำไอศกรีมไปให้ เด็กๆ ที่มูลนิธิเด็กทาน เด็กๆ ดีใจตื่นเต้นกันมาก เพราะเด็กแทบจะไม่เคยได้ทานไอศกรีมแบบนี้ ไม่เคยเห็นวิปครีม ไม่เคยเห็นเชอรี่ ท้อปปิ้งที่ผมเตรียมไปก็เต็มที่
     หลังจากนั้นผมก็ทำ ไอศกรีมนมเจลาโตไปบริจาคเด็กตามที่ต่างๆ ต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันก็ 3 ปีแล้วครับ (นอกจากเด็กกำพร้า ผมยังได้ทำไอศกรีมไปให้เด็กเป็นมะเร็ง เด็กเป็นภูมิคุ้มกันบกพร่อง เด็กป่วยที่ทานหวานไม่ได้ ผมใช้ทักษะเท่าที่มีของผมอย่างเต็มที่ในการทำไอศกรีมปรับสูตรจนให้เด็กๆ เหล่านั้นสามารถทานได้ โดยทุกครั้งผมก็จะทำงานใกล้ชิดกับแม่ๆ ของเด็ก หรือนักโภชนาการจนมั่นใจก่อนว่าเด็กสามารถทานได้จริง)
     ทุกครั้งที่ผม เข้าไปบริจาคไอศกรีม ผมก็มักพูดคุยกับเด็กๆ ตามที่ต่างๆ เหล่านั้นด้วย ผมจึงเริ่มเห็นว่าการทำไอศกรีมไปให้เด็กเหล่านั้นได้ทาน มันก็สร้างความสุขให้กับเด็กๆ ได้อยู่ แต่มันก็เพียงชั่วคราวและมันน่าจะมีอะไรที่ผมทำได้ดีกว่านี้ ช่วยเหลือได้มากกว่านี้ ยั่งยืนกว่านี้
แล้วผมก็เกิดความคิดขึ้นว่า "ผมน่าจะใช้ทักษะของผม สอนเด็กเหล่านี้ให้ทำไอศกรีมเป็น ซึ่งน่าจะเป็นการช่วยเหลือที่ยั่งยืนมากขึ้น"
     ตอน นี้ผมเข้าไปสอนเด็กหญิงด้อยโอกาสในบ้านพักพิง ให้รู้จักวิธีทำไอศกรีม เจลาโตพอเด็กๆ ทำไอศกรีมจนเก่งแล้ว ผมก็นำไอศกรีมของเด็กๆ มาขายแทนเด็กๆ รายได้จากการขายไอศกรีมผมแบ่งเอาไว้เป็น 3 ส่วน คือ 1.คืนให้เด็กเป็นค่าผลิต (อันที่จริงหลังจากทำไอศกรีมมิกซ์เสร็จผมก็จ่ายล่วงหน้าให้เลย ขายออกไม่ออกผมรับผิดชอบเอง) 2. นำไปซื้อวัตถุดิบเพื่อผลิตไอศกรีมออกขายต่อ 3. เก็บเอาไว้เป็นทุนสำหรับสอนเด็กกลุ่มต่อไปหรือซื้ออุปกรณ์เครื่องมือเพิ่ม เติม ซึ่งการช่วยเหลือแบบนี้ผมเห็นว่ามันเป็นการช่วยเหลืออย่างยั่งยืน (เขียนซ้ำอีกแล้วเนอะ)

     เพราะนอกจากเด็กจะมีทักษะในการทำไอศกรีม มีรายได้แล้ว เด็กยังมีทางเลือกในการประกอบอาชีพในอนาคตอีกด้วย (นอกจากสอนทำไอศกรีมแล้ว ผมยังสอนเด็กๆ ให้รู้จักการทำบัญชี การคิดต้นทุน)
และ ที่สำคัญ ที่ผมเองก็เพิ่งจะทราบขณะที่ทำไอศกรีมกับเด็กๆ เมื่อเดือนที่แล้ว น้องฝ. (นามสมมุติเพื่อความปลอดภัยของเด็ก) บอกผมว่า "พี่รู้ไหมถ้าพี่ไม่มาทำไอติมกับหนู ตอนนี้หนูทำอะไรอยู่"
"ดูทีวีมั้ง"
"ไม่อะพี่ หนูต้องกินยา แม่ๆ เขาจะให้หนูกินยาระงับประสาท แล้วนอน"


ผม เองก็เพิ่งจะทราบว่าการทำไอศกรีมของเรามันเป็นการบำบัดไปด้วยในตัว ทำให้เด็กผ่อนคลาย คงคล้ายกับเวลาเราอกหักแล้วเราต้องมุลุยงานเพื่อให้ลืม
     ผมตั้งชื่อไอศกรีมนี้ว่า "ฟาร์มสุข" ครับ
ตอนนี้ผมไม่มีหน้าร้านหรอก
ผม พยายามใช้เวลาว่างนอกเหนือจากการทำงานประจำ ออกงานบ่อยๆ เพื่อให้ขายไอศกรีมได้มากๆ เด็กๆ จะได้มีรายได้จากการทำไอศกรีมอย่างต่อเนื่อง
ผมพยายามเก็บเงินเพื่อที่จะเปิดร้านอยู่ครับ

     ผม คิดอยู่นานว่าผมจะเสี่ยงนำสิ่งที่ผมทำทั้งหมดนี้มาเล่าให้ทุกคนในนี้อ่านดี ไหม ผมชั่งใจอยู่นาน แต่ที่ผมตัดสินใจนำมาเล่าให้ฟัง เพราะผมต้องการการสนับสนุนไอศกรีมฟาร์มสุขจากทุกคนครับ ผมมั่นใจและผมพิสูจน์แล้วว่าไอศกรีมที่เด็กๆ ทำอร่อยจริงๆ จากการออกงานที่ เค วิลเลจเมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา และที่งานไทยแลนด์แกรนด์เซลล์ ณ ศูนย์สิริกิติต์ ผมกับน้องๆ ตั้งใจทำไอศกรีมให้อร่อยและบอกกับน้องๆ ว่าเราต้องทำไอศกรีมของเราให้อร่อย ให้คนซื้อเพราะมันอร่อยไม่ใช่เพราะสงสารเรา เราไม่รอรับพึ่งพาเงินบริจาคแต่เพียงอย่างเดียว


     ก่อนออกงานครั้งต่อไปผมขอมาประชาสัมพันธ์ให้ทุกคนได้ทราบแล้วไปอุดหนุนพบปะกันกับผมนะครับ
ตอน นี้พูดคุยกับผมได้ผ่านทางเพจของฟาร์มสุขครับ https://www.facebook.com/farmsookicecream ถ้าเข้าไปตอนนี้จะเห็นว่าเรากำลัง school tour กับปตท. ซึ่งช่วยซื้อไอศกรีมของเราไปให้เด็กๆ ในโรงเรียนต่างๆ ที่ปตท. เขาทำ csr เวลาผมไปแจกไอศกรีมเด็กๆ เหล่านี้ตามโรงเรียน ผมรู้สึกว่ามันเป็นภาพที่น่ารักดีครับ คือ เด็กอีกฟากหนึ่งที่เราเรียกเขาว่าเด็กด้อยโอกาส กำลังทำไอศกรีมให้เด็กอีกฟากหนึ่งได้ทาน
เป็นกำลังใจให้พวกเราด้วยนะครับ




<p>
</p><hr style="width: 100%; height: 2px;"><p>
</p><p>เพลงนี้บอกว่าเราคือ…ต้นเดียวกัน…ผ่านบอม
</p><p style="color: rgb(51, 51, 204); font-style: italic;"> บอม กล่าวทิ้งท้ายด้วยว่า ไอศกรีมถ้วยเล็กๆ อาจไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้ แต่ทุกการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ล้วนเกิดขึ้นจากสิ่งที่เล็กๆ</p><p>     ผมขอมอบเพลงนี้ให้ครับ….เพราะคิดว่าทุกคนคือใบไม้ต้นเดียวกัน คือการร่วมกันคือทุกสรรพสิ่ง ”เราคือดวงดาวฟ้าเดียวกัน เราคือดวงดาวฟ้าเดียวกัน”และขอบคุณบอมที่สรรสร้าง “จิตวิญญาณแห่งการให้” ผ่านไอศครีม
</p><table id="table90563"><tbody>



เราคือใบไม้ต้นเดียวกัน เราคือใบไม้ต้นเดียวกัน

เวลามีมาให้เราได้ใช้ร่วมกัน

เราคือใบไม้ต้นเดียวกัน

เราคือลูกคลื่นทะเลเดียวกัน เราคือลูกคลื่นทะเลเดียวกัน

เวลามีมาให้เราได้ใช้ร่วมกัน

เราคือลูกคลื่นทะเลเดียวกัน

เราคือดวงดาวฟ้าเดียวกัน เราคือดวงดาวฟ้าเดียวกัน

เวลามีมาให้เราได้ใช้ร่วมกัน

เราคือดวงดาวฟ้าเดียวกัน


The leaf of one tree

We are the leaf of one tree

the time has come for all to live as one,

We are the leaf of one tree

We are the wave of one sea

the time has come for all to live as one,

We are the wave of one sea

We are the star of one sky

the time has come for all to live as one,

We are the star of one sky


</tbody></table><p>    
</p><p><iframe src="http://www.youtube.com/embed/ntky868l4Ak?feature=player_detailpage" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="640"></iframe>
</p>