สวยน่ารัก...สวยน่ากลัว

 สวยน่ารัก  สวยน่ากลัว  สวยน่า  สวยน่ากลัว

เห็นภาพที่โพสต์มาสองภาพนี้แล้ว  ท่านก็คงให้ความเห็นเลยว่า  ท่านชอบดอกไม้ดอกไหน  และไม่ชอบดอกไหน  ด้วยเหตุผลเบื้องต้น  คือสวยดี  น่ารักดี  แปลกดี  น่าสนใจดี 

เหตุผลของแต่ละท่านก็จะแตกต่างกันไปตามแต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาของแต่ละบุคคล  หรือที่เรียกว่า  ศูนย์ใต้จิตสำนึก

ดอกไม้ทางซ้ายมือ  เป็นดอกไม้ที่อยู่ในป่าลึก  กินสัตว์เล็กเป็นอาหาร  ลักษณะของดอกจะอ้าไว้ตลอดเวลา  สีสวยดึงดูดสายตา  และมีเกสรเหนียวไว้ดูดให้แมลง  ให้มาติดกับดักของเธอ

เปรียบเหมือนผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยงาม  แต่มีเขี้ยวเล็บ  มีความน่ากลัวที่มองเห็นแต่ภายนอก  ผู้พบเห็นก็พากันหลีกหนีไปห่างๆ  ไม่อยากพูดด้วย  ไม่อยากเข้าใกล้

ดอกไม้ทางขวามือเป็นดอกไม้แสนสวย  สดชื่น  สีสวย  น่าทะนุถนอม  เก็บมาไส่หิ้งบูชา 

เปรียบเหมือนผู้หญิงที่สวยบาดตาบาดใจ  ใครๆก็อยากจะพูดด้วย  อยากนั่งใกล้  อยากจะมีปฏิสัมพันธ์เบื้องต้น  แต่ก็มีไม่น้อย  ที่สวยบาดใจ  แต่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้กับความสวยงาม  พร้อมที่จะกรีดเล็บและขบเขี้ยวกับทุกคนได้ที่เผลอไผลไปใกล้เธอ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#siriporn#ph.d#diary

หมายเลขบันทึก: 53554, เขียน: 06 Oct 2006 @ 13:27 (), แก้ไข: 10 Jun 2012 @ 22:19 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 23, อ่าน: คลิก


ความเห็น (23)

ถ้าผมปิดภาพ แล้วฟังคำบรรยายจากครูอ้อยแล้ว ผมคิดว่า น่ากลัวทั้งคู่ครับ หรือว่าผู้หญิงทั้งโลกนี้น่ากลัวครับ จะได้กลัวไว้ก่อน

สวัสดียามบ่ายค่ะ  คุณไมโตคะ

  • ครูอ้อยเขียนจากความรู้สึกที่ค่อนข้างจะเห็นแก่ตัว  หมายความว่า  เขียนแต่บริบทของครูอ้อย 
  • สวยแต่จูบไม่หอมค่ะ 
  • มีพิษสงรอบตัว 
  • แม้แต่ความคิดก็ยังชั่วร้ายเลยค่ะ 
  •  เอ..เขียนแรงไปหรือเปล่านี่ 
  • แต่หลายครั้งหลายหนแล้วคนนี้  สวยมาก  แต่  ไม่ได้เรื่อง  เหมือนเจ้าดอกทางซ้ายมือค่ะ
  • คุณไมโต  ทำแลบ  เสร็จแล้วหรือคะ
  • ครูอ้อยเขียนรายงานอาจารย์ได้ต้ง 11 หน้าแล้วค่ะ
  • ครูอ้อยวันนี้ ดูน่ากลัวจัง อย่างนี้เป็นแบบดอกไม้ทางขวามือ หรือซ้ายมือครับเนี่ย
  • ครูอ้อยเขียนเก่งจัง เขียนได้ตั้งเยอะแน่ะ บางครั้งผมตั้งท่าจะเขียน ก็ได้แต่จรดๆจ้องๆ แต่เขียนไม่ออกสักที หรือบางครั้งก็เขียนไปได้เรื่อยๆ แต่พอกลับมาอ่านก็อดลบทิ้งไม่ได้ เพราะเขียนแล้วไม่เหมือนกับที่คิด
  • ผมทำแล็บเสร็จแล้วครับ พร้อมกับมีแนวโน้มที่ดี ขอทำซ้ำอีกที พรุ่งนี้ก็จะรู้ว่าเป็นข่าวดีจริง หรือแค่หลอกให้เราดีใจ เอ อย่างนี้จะเปรียบเหมือนดอกไม้ทางซ้ายหรือทางขวาดีนะ

คุณไมโตคะ

ครูอ้อยมีข่าวค่อนข้างร้ายแจ้งค่ะ คือ

1.  รถของครูอ้อย ปิย๊อช ของคุณไมโต  กระจกด้านหลังแตกร้าวแบบกระจกนิรภัยค่ะ  หวาดเสียวแตกจะตายตอนที่ขับรถ

2.  ครูอ้อยพิมพ์งานการบ้าน ได้ตั้ง 12 หน้า  save แล้วแต่ลืมนำกลับบ้านค่ะ  โมโหตัวเองมากเลยค่ะ

พรุ่งนี้ต้องนั่งรถเมลล์ไปเอามาทำที่บ้านค่ะ

อ่านกลอนพี่ชายสอนน้องสาวหรือยังคะ  อ่านแล้วครูอ้อยจะเล่าให้ฟังอีกค่ะ

  • สงสัยว่าเจ้าปิย๊อช เธอคงอยากอ้อนให้ครูอ้อยสนใจเธอบ้าง ซึ่งก็สำเร็จ ครูอ้อยหันมาสนใจเธอมากขึ้นจริงๆ
  • คิดเสียว่าเป็นเรื่องที่ดี ที่ยังได้ save ไว้ แค่นั่งรถเมล์ไปเอามาก็ได้แล้ว นี่ถ้าลืม save ละก็ ...ไม่อยากคิด
  • อ่านแล้วครับ แต่ผมไม่ค่อยคุ้นเคยกับภาษาวรรณศิลป์ ชอบครับ แต่เข้าไม่ค่อยถึง แบบเป็นคนท้องไร่ท้องนา ฟังอะไรเป็นกลอนแล้วไม่ค่อยเข้าใจ ถ้าเป็นประตูและพอไหว

คุณไมโตคะ

  • ตกลงครูอ้อยคุยกับคุณไมโตอยู่คนเดียวนะนี่ 
  • คนอื่นเขาไปไหนกันหมดนะ  วันนี้จะนั่งอยู่หน้าจอทั้งคืนเลย  คอยดูซี
  • จะเล่าเรื่องพี่ชายสักหน่อยค่ะ
  • รถยนต์เก่า  คนก็แก่  แต่เครื่องยังฟิต(รถ)
  • งานที่ save ไว้แล้ว  ยังชื่นชมก่อนกลับบ้านว่า  ทำงานได้เรียบร้อยสมกับบริบทหรือเล่า
  • ครูอ้อยชอบแต่งกลอน  แต่แต่งไม่ได้เรื่องวกไปเวียนมา  อันที่อ่านไปนี้ดีหรือเปล่าก็ไม่ทราบซี
  • ครูอ้อยเขียนตรงที่เป็นน้องสาวนะคะ
  • มีไม่บ่อยครั้งหรอกครับครูอ้อยที่ผมอ่านกลอนแบบทุกตัวอักษร แต่ขอโทษเถอะ ถึงอย่างไรผมก็เข้าไม่ค่อยถึง สงสัยจะชอบเข้าทางหน้าต่างมากกว่า หมายถึงเข้าใจว่าต้องการสื่ออะไร แต่ก็แค่เข้าใจ เข้าไม่ถึงอรรถรสทางภาษา ซึ่งปกติคนที่เข้าถึงเขาจะอินได้มากกว่าภาษาเขียนธรรมดา
  • เลยดูเหมือนผมเข้าถึงภาษาเขียนได้ง่ายกว่า
  • ถึงอย่างไรครูอ้อยก็แต่งได้ดีนะครับ

คุณไมโตคะ

  • ศน.ปวีณา คุณเม่ย  คุณ beeman  ก็แต่งคำประพันธ์ได้ไพเราะมาก  ครูอ้อยเคยอ่านบท
  • กลอนของคุณปวีณา  เคลิบเคลิ้มเลยค่ะ 
  • ส่วนร้อยแก้วต้องเป็น Dr.Ka-Poom เขียนได้ดีมองเห็นภาพอย่างชัดเจน
  • ตอนเรียน มศ.5 สมัยก่อนเป็นแผนกศิลป์ภาษาค่ะ
  • ครูอ้อยจะนำภาพน่ารักมาลงให้คุณไมโต  แต่มันไม่มาค่ะ  สอนครูอ้อยบ้างซิคะ
ตอนที่จะใส่ภาพนะครับ ครูอ้อยต้องกด HTML ที่ tool bar ข้างบนครับ แล้วพิมพ์เข้าไปว่า
<img src="/file/skuikratoke/A2.jpg">
ก็คือชื่อไฟล์ที่จะให้แสดง แล้วกด Update ครับ
เทคนิคนี้ได้จากคุณ IS เล่าให้ฟังในบันทึกของคุณขจิต เรื่องนกครับ
^ - ^
เขียนเมื่อ 
  • อรุณสว สดิ์ จากแดนไกลครับครูอ้อย
  • หลายคนพยายามเทียบเคียงดอกไม้เชื่อมโยงกับผู้หญิง ความคิดหลากหลายน่าสนใจ
  • ทำให้ผมนึกถึงกระทู้เรือง การข่มขืนแบบใหม่
  • อยากให้ผู้หญิงสวย และ คม ด้วยครับ

      ขอบคุณค่ะที่ครูอ้อยให้เครดิต ศน.กุ้ง...เคยได้ยินคนเขาเคยเปรียบเทียบผู้หญิงเรากับประเภทหนังสือน่ะค่ะ ลองฟังดูนะคะ...
             วัยเด็ก = เหมือนหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะ สนุกสนาน อิ่มเอมเกษมสุข
             วัยรุ่น = เหมือนหนังสือวัยหวาน โลกเป็นสีชมพูระเรื่อ หน่อมแน้มอะโนเนะ
             วัยสาว = เหมือนหนังสือแฟชั่น หลากสี หลากรส หลายเรื่อง หลายแหล่ง
             วัยแต่งงาน = หนังสือเอ็นไซโครพิเดีย สอดรู้สอดเห็นรู้มากไปหมด
             วัยแต่งนาน = หนังสืออนุสรณ์งานศพ หมดค่า ไร้ราคา แม้เนื้อหาจะดี

       เตาะแตะ....เต่งตึง....ตึ๋งตั๋ง....โตงเตง....ต้องตาย...

      ศน.กุ้งไม่เห็นด้วยกับช่วงวัยสุดท้าย...เพราะชอบอ่านหนังสือที่ได้มาจากงานศพค่ะ...รู้สึกว่าเป็นหนังสือที่มีค่า ประเมินราคาไม่ได้ และส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาดี ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ  คุณไมโต

  • ครูอ้อยมาถึงโรงเรียนแล้ว  และติดต่อกับช่างที่จะทำกระจกแล้วค่ะ  อยู่ใกลโรงเรียนคือลาดพร้าว 69  สายๆหน่อยครูอ้อยจะออกไปซ่อมรถค่ะ
  • ขอบคุณมากค่ะสำหรับการลงรูปในนี้  มีเวลาครูอ้อยจะลงรูปสวยๆไปให้ดูนะคะ  ประเภทรูปของลูกๆ
  • มาถึงโรงเรียนแล้ว  และเห็นแผ่นดิสเก็ตต์ยังคาอยู่ในเครื่องเลยค่ะ  ต้องโทษกฏกติกาที่เร่งให้ครูลงจากตึก  เลยลืม..อืมมมม
  • จะรีบทำรายงานนะคะ

สวัสดียามสายค่ะ คุณคนไกล

  • ครูอ้อย น่าจะสวยน่ารักนะคะ
  • สวยขำๆ อารมณ์ดีค่ะ
  • เหมือนดอกชวนชมไงค่ะ ชวนให้เข้ามาชมบันทึกอยู่เรื่อยค่ะ

 

คุณ Bright Lily  คะ 

  • ดอกชวนชม  หรือ จะสู้  lily ได้ 
  • ลิลลี่ป่า  ยิ่งสวยยิ่งหอมนะคะ 
  • ครูอ้อยหวานมากขนาดนั้นเชียวหรือ  หวานหรือไม่  ที่โต๊ะครูอ้อยมีมดเต็มไปหมดแล้ว  ช่วยด้วยค่ะ
  • อ่านจากความเห็นของคุณปวีณาแล้วทำให้นึกได้ว่า คำว่าอะโนเนะ น่าจะเป็นคำภาษาไทยนะครับ ผมถามคนญี่ปุ่นที่นี่ เขาก็ทำท่าว่าไม่เคยรู้จักคำนี้มาก่อนในชีวิต
  • ดอกไม้ทางซ้ายมือของครูอ้อย ชื่อต้นกาบหอยแครงครับ เป็นพืชกินแมลง เช่นเดียวกับหม้อข้าวหม้อแกงลิง ส่วนทางขวามือ คือ ดอกโลตัสครับ

สวัสดีค่ะ  คุณไมโต 

  • ดอกไม้ในหัวใจคุณไมโต  ชื่อ  ดอกสมจิน  อิอิ 
  • อ่าน 212  cafe หรือยังคะ อิอิ
  • วันนี้เตรียม ตาแฉะกับการอ่าน journal สินะ
  • แล้วอย่าลืมเผื่อตาแฉะ  การบ้านฉบับที่5,6,7,8,9,10 อิอิ
  • สมน้ำหน้าอยากเป็น  ครูไมโต
  • เข้ามาขำขำอีกรอบ ก่อนจะออกไปเยี่ยมลูกค้าสระว่ายน้ำ วันนี้แดดร้อนระอุ ทากันแดดกันสุดชีวิตอีกค่ะ
คุณ Bright Lily  อ่านบันทึกนี้ก่อนค่ะ  ครูอ้อยเหงาค่ะ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

อ่านมาก็หลายรอบ..เพิ่งเห็นว่าครูอ้อยพาดพิงถึงกะปุ๋มด้วย...ขอบคุณนะคะสำหรับคำชม..แต่กะปุ๋มก็มักโดนท้วงติงนะคะ...ว่าสื่อสารหรือพูดไม่รู้เรื่อง..ก็คงจะมีแต่ครูอ้อยนี่แหละกะมังที่ว่า...กะปุ๋มเขียนได้ดี...

ขอบคุณนะคะ

(^________^)

กะปุ๋ม

....

ว่าแต่ว่า..ครูอ้อยจัดกะปุ๋มเป็นดอกอะไรดีคะ...อิอิ!!!

 

กะปุ๋ม  ครูอ้อยคิดถึง  ฟ้าร้องไห้แทนฉันวันนี้ค่ะ  ครูอ้อยเหงาค่ะ

ครูอ้อยให้หนูเป็นดอก....ยังคิดไม่ออก

อันว่าคน..สับสน..วนเวียนว่าย

สับแต่ว่า  หญิงชาย  มีสีสัน

หากรูปชั่ว ตัวดำ  ทำดีครัน

สุดจำนรร เสกสรร  คำชื่นชม

 

สวยแต่รูป  วูบวาบ  หวีดหวิวหวิว

หัวใจปลิว  หลุดลอย  คอยมองหา

จากอยู่ไกล  ไม่หวล  กลับคืนมา

นองน้ำตา  คิดถึง  แต่เดิมมา

...ดอกไม้แสนสวย  รวยน้ำใจ ...