เห็นภาพที่โพสต์มาสองภาพนี้แล้ว ท่านก็คงให้ความเห็นเลยว่า ท่านชอบดอกไม้ดอกไหน และไม่ชอบดอกไหน ด้วยเหตุผลเบื้องต้น คือสวยดี น่ารักดี แปลกดี น่าสนใจดี เหตุผลของแต่ละท่านก็จะแตกต่างกันไปตามแต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาของแต่ละบุคคล หรือที่เรียกว่า ศูนย์ใต้จิตสำนึก ดอกไม้ทางซ้ายมือ เป็นดอกไม้ที่อยู่ในป่าลึก กินสัตว์เล็กเป็นอาหาร ลักษณะของดอกจะอ้าไว้ตลอดเวลา สีสวยดึงดูดสายตา และมีเกสรเหนียวไว้ดูดให้แมลง ให้มาติดกับดักของเธอ เปรียบเหมือนผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยงาม แต่มีเขี้ยวเล็บ มีความน่ากลัวที่มองเห็นแต่ภายนอก ผู้พบเห็นก็พากันหลีกหนีไปห่างๆ ไม่อยากพูดด้วย ไม่อยากเข้าใกล้ ดอกไม้ทางขวามือเป็นดอกไม้แสนสวย สดชื่น สีสวย น่าทะนุถนอม เก็บมาไส่หิ้งบูชา เปรียบเหมือนผู้หญิงที่สวยบาดตาบาดใจ ใครๆก็อยากจะพูดด้วย อยากนั่งใกล้ อยากจะมีปฏิสัมพันธ์เบื้องต้น แต่ก็มีไม่น้อย ที่สวยบาดใจ แต่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้กับความสวยงาม พร้อมที่จะกรีดเล็บและขบเขี้ยวกับทุกคนได้ที่เผลอไผลไปใกล้เธอ
ถ้าผมปิดภาพ แล้วฟังคำบรรยายจากครูอ้อยแล้ว ผมคิดว่า น่ากลัวทั้งคู่ครับ หรือว่าผู้หญิงทั้งโลกนี้น่ากลัวครับ จะได้กลัวไว้ก่อน
สวัสดียามบ่ายค่ะ คุณไมโตคะ
คุณไมโตคะ
ครูอ้อยมีข่าวค่อนข้างร้ายแจ้งค่ะ คือ
1. รถของครูอ้อย ปิย๊อช ของคุณไมโต กระจกด้านหลังแตกร้าวแบบกระจกนิรภัยค่ะ หวาดเสียวแตกจะตายตอนที่ขับรถ
2. ครูอ้อยพิมพ์งานการบ้าน ได้ตั้ง 12 หน้า save แล้วแต่ลืมนำกลับบ้านค่ะ โมโหตัวเองมากเลยค่ะ
พรุ่งนี้ต้องนั่งรถเมลล์ไปเอามาทำที่บ้านค่ะ
อ่านกลอนพี่ชายสอนน้องสาวหรือยังคะ อ่านแล้วครูอ้อยจะเล่าให้ฟังอีกค่ะ
คุณไมโตคะ
คุณไมโตคะ
ขอบคุณค่ะที่ครูอ้อยให้เครดิต ศน.กุ้ง...เคยได้ยินคนเขาเคยเปรียบเทียบผู้หญิงเรากับประเภทหนังสือน่ะค่ะ ลองฟังดูนะคะ...
วัยเด็ก = เหมือนหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะ สนุกสนาน อิ่มเอมเกษมสุข
วัยรุ่น = เหมือนหนังสือวัยหวาน โลกเป็นสีชมพูระเรื่อ หน่อมแน้มอะโนเนะ
วัยสาว = เหมือนหนังสือแฟชั่น หลากสี หลากรส หลายเรื่อง หลายแหล่ง
วัยแต่งงาน = หนังสือเอ็นไซโครพิเดีย สอดรู้สอดเห็นรู้มากไปหมด
วัยแต่งนาน = หนังสืออนุสรณ์งานศพ หมดค่า ไร้ราคา แม้เนื้อหาจะดี
เตาะแตะ....เต่งตึง....ตึ๋งตั๋ง....โตงเตง....ต้องตาย...
ศน.กุ้งไม่เห็นด้วยกับช่วงวัยสุดท้าย...เพราะชอบอ่านหนังสือที่ได้มาจากงานศพค่ะ...รู้สึกว่าเป็นหนังสือที่มีค่า ประเมินราคาไม่ได้ และส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาดี ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณไมโต
สวัสดียามสายค่ะ คุณคนไกล
คุณ Bright Lily คะ
สวัสดีค่ะ คุณไมโต
คุณ Bright Lily อ่านบันทึกนี้ก่อนค่ะ ครูอ้อยเหงาค่ะ
อ่านมาก็หลายรอบ..เพิ่งเห็นว่าครูอ้อยพาดพิงถึงกะปุ๋มด้วย...ขอบคุณนะคะสำหรับคำชม..แต่กะปุ๋มก็มักโดนท้วงติงนะคะ...ว่าสื่อสารหรือพูดไม่รู้เรื่อง..ก็คงจะมีแต่ครูอ้อยนี่แหละกะมังที่ว่า...กะปุ๋มเขียนได้ดี...
ขอบคุณนะคะ
(^________^)
กะปุ๋ม
....
ว่าแต่ว่า..ครูอ้อยจัดกะปุ๋มเป็นดอกอะไรดีคะ...อิอิ!!!