***** เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ทำให้นึกถึงการทำงานของหัวหน้าแผนก 2 แผนกที่แตกต่างกัน

***** คนหนึ่งทำงานแบบวันแมนโชว์ และสิ่งที่เธอพลาดมากที่สุดก็คือ รับแต่ชอบค่ะ ผิดไม่รับ ผู้เขียนเคยร่วมงานด้วย แทบแย่เหมือนกันเพราะ เวลามีอะไรผิดพลาด เธอจะไม่ยอมรับและจะหาแพะทันที โยนความผิดเท่าที่สามารถ และผลที่ได้รับคือ เธอได้เพียงพระเดช ไม่มีพระคุณค่ะ วันไหนที่เธอไม่มา แทนที่เพื่อนร่วมงานจะถามถึงด้วยความเป็นห่วง แต่พวกเขากลับร่าเริงเป็นพิเศษ

***** ตรงข้ามกับอีกคน ที่รับทั้งผิดและชอบ เวลาที่ลูกน้องทำผิด เขาจะช่วยเหลือและยอมรับผลของการกระทำนั้น ได้ใจไปเต็มๆ ค่ะ นี่แหละจึงมีทั้งพระเดชและพระคุณ เวลาที่เขามอบหมายงานอะไร ลูกน้องจะทำสุดความสามารถและไม่สามารถโต้แย้งได้ เพราะเขาเป็นแบบอย่างที่ดีด้วย 

***** และความแตกต่างของหัวหน้างานสองคนนี้คือ การแบ่งงานที่ชัดเจน คนแรกไม่แบ่งงาน จะทำคนเดียว และฟ้องเจ้านายว่าไม่มีใครช่วย แต่คนที่สองจะแบ่งงานให้ลูกน้องและคอยช่วยเหลือเมื่อพบอุปสรรค

***** ประเด็นคือการมองบุคคลอื่นว่าแต่ละคนมีความสามารถและแตกต่าง หากสามารถนำมารวมกันได้ นั่นคือความสำเร็จของนักวางแผนที่เป็นผู้นำ แต่หากคิดว่าคนอื่นไม่มีความสามารถก็จะทำงานเพียงคนเดียว เครียดคนเดียวค่ะ

***** การทำงานเป็นทีม จึงหมายถึง การรับทั้งผิดและชอบร่วมกัน ความสำเร็จจึงจะเกิดขึ้นได้ค่ะ  happy ba ทุกท่านค่ะ