คำไม่กี่คำ

เพื่อจะได้เห็นความเป็นไปของชีวิตของผู้คน และสรรพสิ่งรอบๆกาย

   เมื่อวานไปหาหมอตามนัด ครบเดือนที่เก้า หมอดูประวัติและผลเลือด บอกปกติและคงต้องฉีดยาต่ออีกไปจนครบ หมอถามถึงการเบิกค่ารักษาพยาบาล จึงบอกไปว่าเบิกบริษัทได้อีกแค่ 2 เข็ม แต่เดือนนี้ไม่ต้องซื้อเพราะ คุณปูได้ให้ยาอายุสั้นมาฉีดเมื่อเดือนที่แล้ว จึงเหลือยาอีกเดือนหนึ่ง

   "ก็อย่างที่เคยบอกล่ะนะว่า ถ้าเบิกได้ก็ให้เบิก หรือถ้าดิ้นรนหามาได้ก็ต้องดิ้นรน"หมอพูดขณะหยิบโทรศัพท์เลื่อนไปมา สักพักคุณปูก็เดินเข้ามา

   "ตกลงให้ยาคนไข้ไปเท่าไหร่แล้ว แล้วมีเคสแบบนี้อีกกี่คน"หมอถามคุณปู

   "มีอีกสองคนค่ะ แต่ปูให้ยาหมดอายุแล้วนะหมอ"

   "อืม..ยังใช้ได้อยู่นะ แล้วบอกอาจารย์หรือยัง แล้วจะทำยังไงกันต่อ"หมอคุยกับคุณปูขณะที่ผู้เขียนนั่งนิ่งเงียบ

..............

   "ยังไงก็ต้องรักษาให้ครบนะ วันนี้เก็บใบสั่งยาไว้ก่อน คราวหน้าก็อย่างที่บอกถ้าหาวิธีอื่นมาเบิกได้ก็ดิ้นรนมา เพราะถ้าช่วยคุณ คนอื่นก็ต้องลำบากเหมือนกัน" หมอย้ำอีกครั้งก่อนยื่นประวัติให้ผู้เขียนพร้อมเอกสารการเจาะเลือดสำหรับทำนัดเดือนถัดไป

   "ไม่เป็นไร เดี๋ยวปูจะช่วยเช็คสต็อกให้ว่ายาเหลืออยู่เท่าไหร่"คุณปูพูดปลอบเมื่อเดินออกมาจากห้องตรวจ

   "อืม...เกรงใจคุณปูและขอบคุณมากๆเลยนะครับที่ช่วยเหลือ หมอจะตำหนิคุณปูเอาน่ะครับ"ผู้เขียนบอกขอบคุณคุณปู

   "ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวปูจะเช็คให้"

   "หรือถ้าจะบอกหมอให้หยุดแค่นี้ล่ะครับ เพราะยังไงก็ไม่มีเชื้อแล้วและเหลือแค่สองเดือนเอง"

   "ต้องรักษาให้ครบค่ะ"

..............

   ถึงบ้านผู้เขียนเล่าเรื่องนี้ให้ภรรยาฟัง ขณะที่ลูกสาวนั่งดูทีวีอยู่

   ภรรยาบอกว่าเข้าใจคำพูดของหมอที่บอกในวันนี้ คงหมายถึงว่าผู้เขียนยังทำงานได้อยู่ มีเงินเดือนประจำ ในขณะที่คนอื่นอาจจะไม่มีงานประจำ ไม่มั่นคงในรายได้ 

  "จริงๆก็ไม่อยากฉีดแล้วล่ะ ฉีดแล้วก็ปวดหัว คลื่นไส้น่าเบื่อ"ผู้เขียนบ่นด้วยรู้สึกเหนื่อยหน่าย

  ภรรยาผู้เขียนบอก เหลือทั้งหมด 8 เข็มที่ต้องฉีด เงินที่ตกเบิกรอบนี้ก็เอาไปซื้อเดือนหนี่ง 4 เข็ม เหลือเบิกได้อีก 2 เข็ม เท่ากับต้องซื้ออีกแค่ 8 พันกว่าบาท

   "อืม...แต่ก็ไม่อยากฉีดแล้วล่ะที่สำคัญเงินเก็บก็หมดแล้ว"ผู้เขียนยังคงยืนยันไม่อยากอยากฉีด

   "เอาเงินเดือนหนูสิพ่อ พอดีเลย 2 เดือน" ลูกสาวพูดขึ้นบ้าง เธอคงนั่งฟังมาแต่ต้น

   "โอ เก็บไว้เถอะลูก ไว้เป็นค่าเทอมหนูเถอะ"ผู้เขียนและภรรยาพูดขึ้นมาเกือบพร้อมกัน

..............

    คำพูดกำลังใจจากภรรยาที่พยายามหาทางออกให้ และคำพูดของลูกสาวที่จะยอมเสียสละเงินเดือนฝึกงานครั้งแรกในชีวิต ทำให้ผู้เขียนล้มเลิกความคิดที่จะไม่อยากฉีดต่อ

   และคำพูดเหล่านี้ ทำให้ผู้เขียนจะต้องรักษาต่อเนื่องให้ครบ เพื่อว่าจะได้อยู่ต่อไปนานๆ

   ... เพื่อจะได้เห็นความเป็นไปของชีวิตของผู้คน และสรรพสิ่งรอบๆกาย

   ...เพื่อจะได้เห็นน้ำใจของผู้คนที่ช่างงดงาม เปี่ยมไปด้วยเมตตาที่หาอะไรเปรียบเปรยไม่ได้

   ...และเพื่อจะได้เห็นความสำเร็จของลูกสาวของผู้เขียน ที่กำลังเติบโต กำลังจะต่อสู้และเรียนรู้ ในโลกใบนี้ต่อไป

..............

    ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกๆท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้                           

  พ.แจ่มจำรัส

3 พฤษภาคม 2556


 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้นะคะคุณ พ.แจ่มจำรัส

ไม่สบายก็ต้องรักษาให้ดีที่สุดค่ะ  ทุกคนต้องมีความหวัง ที่มิใช่หวังของตนเองเท่านั้น

แต่เป็นความหวังของคนที่คุณ พ.แจ่มจำรัส รัก และพวกเค้าก็รักคุณค่ะ

และคิดว่ากัลยาณมิตรที่นี่ทุกคน ก็ส่งกำลังใจไปให้ ขอให้ผ่านพ้นอุปสรรค และหายเร็วๆ นะคะ 


-สวัสดีครับ...

-ตามมาให้กำลังใจครับ..

-ความสุขที่สุดคือความรักความอบอุ่นจากครอบครัว...

-สู้ๆ 

วาจาทำร้ายคนได้มากที่สุด

วาจาเป็นกำลังใจให้คนเรามากที่สุด

ถ้ารู้ว่าไม่รักษาเพราะหมดกำลังใจ

ขอส่งกำลังใจที่ทดไว้ทั้งหมดมาให้นะคะ

สู้อีกนิดเถอะน่า


เขียนเมื่อ 

 "เอาเงินเดือนหนูสิพ่อ พอดีเลย 2 เดือน" ลูกสาวพูดขึ้นบ้าง เธอคงนั่งฟังมาแต่ต้น

...

คือพลัง ..และความงดงาม...ครับ

เป็นกำลังใจให้ครอบครัวน่ารักนี้ค่ะ


เขียนเมื่อ 

กำลังใจของคนรู้ใจ ของคนที่รัก และของคนในครอบครัว  คือโอสถวิเศษจ้ะคุณพิชัย

สู้ ๆ นะ  ห้ามท้อถอย  และท้อแท้จ้ะ

สู้ๆนะครับพี่..

เขียนเมื่อ 

มาให้กำลังใจค่ะ   ขอให้หายเร็วๆนะคะ  ครอบครัวน่ารักมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับคุร Bright Lily

บางครั้งในการไปหาหมอคนเดียว บางสิ่งบางอย่างได้ทำลายความมั่นใจไปก็มี ตามอารมณ์ในแต่ละขณะนั้นๆ

เขียนเมื่อ 

ดีใจด้วยกับผลที่กำลังเกิดขึ้นนะคะ ถือว่าเป็นแนวโน้มที่ดีมากๆ ควรจะกัดฟันรักษาต่อให้ครบนะคะ คุณพิชัยอยู่ในกลุ่มของคนโชคดีที่รักษาแล้วน่าจะหายได้ ควรจะดีใจและใช้โอกาสนี้ให้ดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

พฤติกรรมความคิดของลูก มาจากพ่อ-แม่ผู้สอนค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ดร.โอ๋-อโณ

ผมจะรักษาต่อครับ 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ คุณหมอkunrapee

ลูกยิ่งโต เหมือนยิ่งเป็นเงาของเรา และเป็นดอกไม้กำลังใจที่งดงามใกล้ๆเรา..........

เขียนเมื่อ 

กำลังใจเปี่ยมล้นค่ะ

หมายเลขบันทึก

534680

เขียน

03 May 2013 @ 14:50
()

แก้ไข

03 May 2013 @ 15:16
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 17, ความเห็น: 15, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง