จากการใช้ชีวิตรับราชการเป็นครูได้มีโอกาสสั่งสอนลูกศิษย์ด้วยความตั้งใจ เต็มใจ เต็มเวลา มาโดยตลอด จนเพื่อนครูด้วยกันถามว่าทำอย่างไรเด็กในห้องถึงมีระเบียบวินัย มีความรับความรับผิดชอบ แต่งกายสะอาดเรียบร้อย สำรวมกิริยามีสมาธิในการทำงาน จนได้รับคำชมเชยว่าเป็นตัวอย่างที่ดีในการเดินแถว สำรวมกิริยาเวลาเข้าแถวหน้าเสาธง นักเรียนอ่านออกเขียนได้และสามารถเขียนหนังสือได้เรียนอย่างมีความสุข โดยนักเรียนเก่งจะช่วยเหลือเพื่อนที่เรียนอ่อนกว่า มีการแบ่งปันสิ่งของให้กันและกันทำงานพร้อมกันเป็นกลุ่ม การสอนเด็กให้ดีให้เก่งนั้นขึ้นอยู่กับตัวเรา การตั้งใจสอน มีเมตตา เอื้ออาทร ยึดเดฏ้เป็นศูนย์กลาง กระตุ้นและเร้าใจให้เด็กสนใจเรียน มีแรงเสริมด้านบวก ยกย่องชมเชย ให้รางวัลที่หาง่ายคือการปรบมือให้กำลังใจ ดิฉันเชื่อว่าการกระทำให้นักเรีนย เก่ง ดี มีสุข เป็นการสร้างอนิสงฆ์ให้กับตัวเองและครอบครัวประสบความสุขความสำเร็จในชีวิตทุกด้าน