GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การช่วยเหลือเด็กเข้าสู่สังคม

เด็กพิเศษเรียนร่วมกับสังคมการเรียนรู้
ปี พ.ศ.2547 ผมได้มีโอกาสเป็นครูพิเศษสอนชั้น ป.1-3 วิชาการงานฯและพลศึกษา ได้สอนเด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ชื่อ เด็กหญิงวรรณนิสา  สุขเกษม ชื่อเล่นแตน เป็นเด็กที่สมองช้าและเป็นเด็กที่ชอบเก็บตัวเงียบ เรียนหนังสือทำกิจกรรมต่างๆไม่ได้ทำให้เพื่อนในห้องรังเกียจไม่อยากพูดด้วย  หลายคนมองว่าเป็นเด็กปัญญาอ่อน ผมใช้จิตวิทยาหลายแบบอย่าง เช่น ให้แตนเล่าเรื่องที่แตนอยากทำ อยากทำอะไรก็ให้ทำและพูดคุยกับแตนบ่อยๆสร้างความคุ้นเคย จนในที่สุดแตนก็สามารถทำกิจกรรมต่างๆร่วมกับเพื่อนได้ทำให้เพื่อนยกย่อง ชมเชย เพื่อนในห้องให้ความสำคัญและเล่นกับแตน จากนั้นมาแตนก็กลับกลายเป็นคนละคน เป็นเด็กหญิงแตนที่มีแต่ความร่าเริง แจ่มใส มีความสุขสนุกสนานกับเพื่อนๆ  ผมขอชื่นชมเพื่อนในห้องแตนแต่เด็กหญิงคนนี้อายุน้อยกว่าพี่แตน ชื่อแคท แคทเป็นเด็กที่น่ารักช่วยดูแลพี่แตนอย่างดีไปไหนก็ไปด้วยกัน แคทจะเรียก พี่แตน โดยไม่รังเกียจ  ทุกวันนี้ทางโรงเรียนของผม  ให้ทุนการศึกษาแก่ น้องแคท เด็กหญิงกรรณิการ์  สร้อยนาค เป็นทุนการกระทำความดีด้านคุณธรรมจริยธรรม ปัจจุบันนี้แตน อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แล้วครับก็ยังอยู่กับน้องแคทนั้นเอง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ชุมชน11
หมายเลขบันทึก: 53465
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

  • ซาบซึ้งในความรักของเพื่อนจังเลยค่ะ .... "น้องแคท" เธอทำหน้าที่เพื่อน ให้กับ "พี่แตน" ได้อย่างน่าประทับใจ
  • เรื่องเล่าของอาจารย์สร้างคุณค่าทางจิตใจ...และสะท้อนถึงมุมมองในการทำหน้าที่ "ครู" ได้อย่างน่าชื่นชมค่ะ
  • มีบทกลอนฝากให้อาจารย์ค่ะ ถือเป็นการขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าดี ๆ นี้ค่ะ

          ภาพสวยหรูครูคือใครสมัยนี้
    จึงจะชี้ว่าครูเป็นผู้ให้
    เสียสละพลีตัวและหัวใจ
    สร้างสังคมก้าวไกลในมรรคา
          ครูคือเทียนส่องสว่างกลางป่าเขา
    ปลุกเร่งเร้าให้บากบั่นกันทั่วหน้า
    ครูคือสายธารใหญ่ในพารา
    หล่อเลี้ยงทุกชีวาผองพืชพันธุ์
          คือนักวาดปรุงแปลงทั้งแต่งแต้ม
    บนผ้าขาวเจิดแจ่มสีสร้างสรรค์
    เป็นพาหนะไป-กลับส่งทุกวัน
    เป็นสวรรค์โอบอุ้มหมู่เดือนดาว
          เป็นแม่แบบงดงามและยิ่งใหญ่
    เป็นแม่พิมพ์ พิมพ์ใจเจิดจ้าขาว
    หล่อหลอมคนให้แกร่งและวับวาว
    เด่นล้ำเลิศเพริดพราวแก่สังคม

                   บทประพันธ์ของ "อณูทิพย์  ธารทอง"

     ที่ภาคใต้โดย แผนงานคนพิการฯ สวรส.ภาคใต้ มอ.เรากำลังส่งเสริมเรื่องดี ๆ เหล่านี้ให้เกิดขึ้นอย่างแพร่หลายและผลักดันให้เกิดเป็นนโยบายสาธารณะให้ได้ในปีนี้ด้วยครับ ประเด็นเช่นตัวอย่างที่เล่ามานี้ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่ได้มีพิจารณาอนุมัติโครงการ ให้มีการดำเนินการขึ้น โดยมี ผศ.ทพ.สุรพงษ์ วงศ์วัชรานนท์ มอ.หาดใหญ่ เป็นผู้รับผิดชอบโครงการหลักครับ
     น้องแคทเป็นเพื่อนกับพี่แตน เป็นภาพที่เราอยากเห็นมาก ๆ ในระบบการศึกษาแบบเรียนร่วม ขอบคุณที่ให้รางวัลแก่น้องแคท และขอบคุณบันทึกที่ทรงคุณค่านี้ที่ได้นำมาเผยแพร่ไว้ครับผม
    

เขียนสิ่งที่ดีๆมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกนะครับ

อ.นิพนธ์ แคทได้อ่านข้อความนี้แล้วนะค่ะ แคทคิดถึงครูนะ สองปีแล้วที่ไม่ได้เจอกัน ตอนนี้แคทอยู่ ม.2 แล้วนะค่ะ อยู่ที่

รร.เฉลิมขวัณสตรี แคทรักและเคารพครูเสมือนครูคือพ่อคนที่สอง สอนให้แคทได้รู้หลายๆอย่าง ได้เข้าใจในมิตรภาพแห่งความเป็นเพื่อน แคทได้ใช้วิชาที่ครูสอนมาเป็นพื้นฐานในการเรียนวิชานี้ตอนเรียนวิชาการงานด้วยล่ะ คิดถึงเวลาเก่าๆ ตอนที่ได้เรียนกับครู ได้เล่นได้คุย(เพราะครูเป็นกันเอง)มันเป็นเวลาที่สนุกมากๆ มีพี่แตนและเพื่อนๆด้วย แล้วตอนนี้ครูอยู่ที่ รร.อะไรค่ะ ไม่เห็นกลับมาที่ รร. เก่าบ้างเลย แคทก็เหมือนกันไม่ได้กลับไป รร.เก่าเหมือนกัน ส่วนพี่แตนก็สบายดีค่ะแต่ไม่ได้เรียนต่อแล้ว

ขอให้ครูมีความสุขมีสุขภาพที่แข็งแรงเพื่อที่จะให้ความรู้แก่นักเรียนตลอดไปนะค่ะ และแคทหวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะค่ะ