“ความจริง”
ความจริง ก็คือในขณะที่เราคิดถึงคนหนึ่งตลอดเวลาขณะที่ เขาคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นก็อาจเป็นได้และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่รู้ตัวอยู่เช่นกัน บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รับรู้ความจริงที่ว่าไม่แปลกเพราะคนส่วนใหญ่ เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเขาไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4 และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเขา ก็ให้คิดไว้ว่าดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเขาเลย มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงที่ว่าเราไม่ใช่ที่ 1 แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้วโปรดห้ามใจเถิด ก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปกว่านี้ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครสักคน ไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ต้องชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขที่ได้สบตาเขากับความทุกข์ยามที่คุณต้องหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้เรา อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ได้ทำให้ใจเราตรงกัน แต่จงยิ้มให้กับตนเอง ที่อย่างน้อยที่จะพบกับเขาคนนั้น สายเกินไปที่ยังได้พบ ยิ้มให้เขาที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ถึงแม้จะไม่ให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่งคุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจมากกว่าตัวคุณเอง คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องให้ได้มากมาย คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขาเปลี่ยนวันที่หมองหม่นให้กลายเป็นวันที่สดใสเท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้วไม่ใช่หรือแต่การได้เห็นคนที่เราได้หัวเราะอยู่กับคนสักคนที่เขารักเรามากที่สุด นั้นแหละคือความสุขที่การได้รักอย่างจริงใจ
เรือที่จอดอยู่ในท่า จะปลอดภัยที่สุด แต่เรือไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้จอดอยู่ในท่า เหมือนกับคนเราที่จะต้องเดินทางเพื่อต่อสู้กับชีวิตที่ดีกว่า
จาก หนังสือเรียงร้อยถ้อยคำอุ่นใจ
โดย สุปราณี วัชระมงคล
ผู้ย่อ โดยอาจารย์อรุณ มณีน้อย
