แนวทางยกระดับคุณภาพการศึกษาในประเทศกำลังพัฒนา

ผลสัมฤทธิ์ด้านการเรียนของนักเรียนไม่ดีขึ้นจากมาตรการเพิ่มทรัพยากรแต่จัดการเรียนรู้แบบเดิม

แนวทางยกระดับคุณภาพการศึกษาในประเทศกำลังพัฒนา

นี่คืออีกบทความหนึ่ง ในวารสาร Science  ฉบับพิเศษ เรื่อง Science Education  แต่บทความนี้ว่าด้วยการยกระดับผลลัพธ์ของการเรียนรู้ในภาพรวม ไม่ใช่เฉพาะด้านวิทยาศาสตร์  เป็นบทความที่เขียนแบบสังเคราะห์จากผลงานวิจัยในประเทศกำลังพัฒนาโดยทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัย ฮาร์วาร์ด และ เอ็มไอที 

ผลการวิจัยบอกว่า มาตรการลดค่าใช้จ่ายของพ่อแม่ต่อการส่งลูกเข้าเรียน มักได้ผลดีต่อผลลัพธ์ทางการศึกษาของเด็ก คือเพิ่มสัดส่วนของเด็กที่จบการศึกษา  มาตรการเหล่านี้ได้แก่ การลดค่าใช้จ่ายของพ่อแม่  การให้ทุนแก่เด็กที่เรียนดี  การให้ทุนช่วยเหลือแบบมีเงื่อนไข (เช่นต้องพาเด็กไปรับบริการสุขภาพครบตามที่กำหนด  เด็กต้องไม่ขาดเรียน)

ผลสัมฤทธิ์ด้านการเรียนของนักเรียนที่อยู่ในโรงเรียนอยู่แล้ว ไม่ดีขึ้นจากมาตรการเพิ่มทรัพยากรแต่จัดการเรียนรู้แบบเดิม  ย้ำว่ามาตรการต่อไปนี้ไม่ทำให้ผลลัพธ์ของการเรียนดีขึ้น : การลดขนาดชั้นเรียน  แจกหนังสือ  พัฒนาห้องสมุด  จ้างครูเพิ่ม  ในประเทศเปรู การมีคอมพิวเตอร์ให้นักเรียนใช้คนละเครื่อง (OLPC – One Laptop Per Child) ไม่ทำให้ผลสัมฤทธิ์ในการเรียนดีขึ้น   

แต่การเปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้ที่เอาใจใส่ระดับความรู้ของนักเรียนแต่ละคน เพิ่มผลสัมฤทธิ์ในการเรียนรู้ดีมาก  เช่นเดียวกันกับวิธีการที่เพิ่มแรงจูงใจไปพร้อมกันกับเพิ่มความรับผิดชอบ  ตัวอย่างเช่นโครงการติดตั้งวิดีทัศน์ในชั้นเรียนที่ประเทศอินเดีย  การจ้างครูชั่วคราวที่อยู่ในท้องถิ่น

บทความนี้มีรายละเอียดมาก อ่านได้จากไฟล์ pdf ของบทความข้างล่าง

ผู้เขียนเสนอ Grand Challenges 3 ข้อ

1.  ใช้เทคโนโลยีช่วยพัฒนาการเรียนการสอน การจัดการ และความรับผิดชอบ

2.  เพิ่มโอกาสเข้าเรียน (ส่วนนี้ของไทยเราไม่มีปัญหา แต่มีปัญหาเด็กออกกลางคัน)  และเพิ่มคุณภาพของการศึกษา (ส่วนนี้ของไทยเรามีปัญหามาก)

3.  มีนโยบายและมาตรการสนับสนุนให้เอกชนเข้ามาร่วมจัดการศึกษา  ผมเห็นด้วยอย่างมากกับข้อเสนอนี้

บทความฉบับเต็ม อ่านได้จากลิ้งค์นี้ Developing_World.pdf  

วิจารณ์ พานิช

๒๗ เม.ย. ๕๖