ผัดoreganoไข่เจียว

ผมได้ทำผัดกะเพราไข่เจียวกินมานานกว่าสามสิบปีได้แล้วกระมัง  คิดเอง ทำเอง  กินเอง ตั้งแต่อยู่ usa สมัยเป็น นร. ปินยาเอก เมื่อ คศ. ๑๙๘๒  โดยกะเพรานั้นซื้อมาจากร้านอาหารไทยในกรุงวอชิงตัน DC เชียวนา   ผมว่ามันอร่อยมาก  วันนี้จำได้ อยากเอามาแบ่งปันกันกิน 

แต่นึกได้ว่าพศ. ๒๕๕๖ นี้มันนานกว่านั้นมากแล้ว  อาจมีใครคิดทำไว้แล้วก็เป็นได้  ลองไปคลิกดูก็เจอ ลิงค์นี้  ซึ่งหลักการทำคล้ายกับของผมมาก  

http://www.gotoknow.org/posts/301883

ตามลิงค์นั้น ท่านทำเป็นสองขยัก  ซึ่งก็มีข้อดี  ส่วนของผมนั้นหยาบกว่า  คือเอาพริก กระเทียม หอมใหญ่ซอย  กะเพรา (หรือโหระพา หรือเครื่องเทศใด)  ลงไปผัดในกระทะที่ปิ้งแห้งให้ร้อน แล้วราดน้ำมันจนร้อนเสียก่อน  ผัดเครื่องเทศจนหอม   จากนั้นตอกไข่สดๆ สองใบ ลงไป  คน ขยี้ ตีแตกหยาบ  ให้สุก  นัว ไหม้เล็กน้อย  จนเข้ากันดี  จากนั้นสุดท้าย สาดซีอิ้วขาว หรือน้ำปลา  หรือเกลือ  ลงไป พอเค็มตามจริต  จบ 

ออกมาทีไร  หร่อยทุกที  (สงสัยหร่อยเพราะหิว) 

 ถ้าหากะเพราสดไม่ได้ โหระพาญวน (sweet basil) ก็พอมีแก้ขัด  กลายเป็นผัดโหระพาไป   

พอหน้าหนาว  หิมะหนา หาผักยาก  ผมก็ใช้  sage บ้าง Rosemary บ้าง ที่มีบรรจุขวดขายในตลาดแบบแห้งๆ  พอทดแทนการ “ผัดกะเพรา”  ของผม  ก็พอทน พอหายคิดถึงเมืองไทยไปได้

ย่างเดือนเมษา  ใบไม้ผลิ  หิมะละลาย ....ช่วงทำงานแล้วผมมีบ้าน มีพื้นที่  ผมปลูกมันเองเลย  ขุดแปลงปลูกผัก  ฟันดินด้วยจอบ ฉับๆ  หากะเพราไม่ได้ ก็เลยปลูก oregano เพราะเห็นว่ากลิ่นมันฉุนดี คล้ายกะเพราเราเลย  แถมต้น กิ่ง ใบ ก็เหมือนกะเพราอีกด้วย  ข้างๆ ก็ปลูก sweet basil อีกสองสามต้น

ต้นออริกาโน งามมาก แถมทนหนาวดีมาก  พอเบื่อผัด ก็เอา oregano มาต้ม ตุ๋น  อบ  ไปตามเรื่อง 

มนุษย์เรา มันก็กิน เป็นหลักแหละ ปัจจัยอื่นๆ เป็นรอง 

กินเที่ยวดื่ม  ลืมนรก 


...คนถางทาง (๒๗ เมษายน ๒๕๕๖)