แหม ๆ จะดีใจหรือเสียใจดี  น้องนิสิตที่มาฝึกงานบอกว่า  ตอนโทรศัพท์มาหา  เสียงอาจารย์ยังไม่แก่  แปลว่าอะไร? 


อีกคนบอกว่ากำลังพอดี  อะไรพอดี....พี่แก่กำลังดีรึ ? 


ตอนแรกก็หนักใจ  ปีก่อนอุตส่าห์เลี่ยงไม่รับฝึกมาได้  ให้เหตุผลว่าโรงพยาบาลที่พักไม่พอ


ปีนี้บอกอาจารย์ของน้องไปว่า  ถ้าจะมาฝึกทันตกรรมชุมชนภาคสนามที่อำเภอสระใครนี่  ถ้านิสิตนอนพักกับบ้านชาวบ้านได้  ก็ยินดีรับเป็นแหล่งฝึก


น้องบอกว่ามี  ๒  กลุ่ม ใจตรงกัน  ต้องจับฉลากได้  จึงได้มาฝึกที่สระใคร…….ไม่น่าเชื่อ  ประหลาดใจขึ้นไปอีก 



นี่แหละหนา  อย่าคิดแต่ว่าคนกรุงจะดูถูกคนอิสานเลย  กว่าเราจะรู้ตัวว่ามีอคติ  คิดดูถูกว่าคนกรุงจะมาอยู่สระใครได้อย่างไร  เดี๋ยวมาถามหาเครื่องทำน้ำอุ่นละแย่เลย


โชคดีมาหน้าร้อน  ร้อน  ร้อน  และร้อน  ไม่มีใครถามหาเครื่องทำน้ำอุ่น  ไม่มีใครแอบออกไปจากชุมชน  ไปเช่าห้องพักแอบนอนตากแอร์เย็น ๆ


มีคนหนึ่งไม่โทร.กลับบ้าน  แม่ก็รู้ว่าถ้าออกมาแบบนี้ลูกชอบ  เอาตัวรอดได้  แม่ก็ไม่โทร.หา  น้องบอกว่าไม่คิดถึงบ้าน  อยู่ที่นี่มีความสุขมาก  อีกคนบอกว่า “ยกเว้นร้อน  เหมือนพวกผมมาพักผ่อนมากกว่า”

^_,^


เกินความคาดหวัง  น้องนิสิตมีประสบการณ์ออกค่ายอาสามาแล้ว  แม้จะเพียง ๒ – ๓ วัน  แต่ก็ถือว่ามีประสบการณ์อยู่ในชุมชนชนบทมาบ้าง


น้องบอกว่าเกินความคาดหวังเหมือนกัน  คิดว่าจะได้เดินทางตามถนนลูกรัง   พบว่ามีแต่ลาดยางและคอนกรีต 


แหม !!!  ไม่รู้ว่าอยากจดจำประสบการณ์ถนนลูกรังสีแดง  จะได้ให้ออกไปทำกิจกรรม “โสเหล่” (เสวนา)  ของเครือข่ายชุมชนลูกหลานฟันดี  ที่บ้านห้วยทราย  ต.บ้านฝาง  เมื่อวานนี้


๘  วัน  ๗  คืน  ที่น้องนิสิต  ๕  คน  แบ่งกัน  ๒  กลุ่ม  ๒ และ ๓  คน  แยกนอนพักบ้านพ่อผู้ใหญ่และพ่อผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน  แต่เวลาทำงานก็ไปด้วยกันบ้าง  แยกกันไปบ้าง


วันแรกน้องก็ได้รถประจำตำแหน่ง  จักรยานคนละคัน  เป็นพาหนะสัญจรรอบหมู่บ้านไชยาวงเล็ก  บางวันขยายวงใหญ่ออกมาถึงบ้านสระใครเหนือ – ใต้  มาที่โรงพยาบาลสระใครบ้าง  ปั่นรอบราว ๒ – ๓ กิโลเมตร 


พอแนะนำพ่อผู้ใหญ่  ผู้ช่วยแล้ว  วันต่อมาแนะนำกลุ่มอาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.)  สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบล (ส.อบต.)   หลังจากนั้นน้องเก่งมาก  ใช้เทคนิค Snow ball  หาผู้ให้ข้อมูลสำคัญต่อได้เอง


จากวันแรกเหมือนน้องไม่แน่ใจว่าจะใช้เครื่องมืออะไรบ้างในการศึกษาชุมชน  แต่วันท้าย ๆ น้องได้ใช้หลายชิ้น  แผนที่เดินดิน  ประวัติศาสตร์ชุมชน  ปฏิทินกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคม  ผังเครือญาติฯ

^_,^


เหนือคาด คือ ตัวน้องเองเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ  ข้อมูลทางสังคมของหมู่บ้านเป็นอย่างดี  ค่อย ๆ สังเกต  ค่อย ๆ ทำความรู้จัก  พูดคุย  ร่วมทำกิจกรรมต่าง ๆ


เห็นชัดว่าน้องมีความกระตือรือร้น  ยิ้มแย้มทักทาย  ใส่ใจคนอื่น  เปิดใจอยากเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่แตกต่างจากความเคยชินของตัวน้องมาก  ทั้งลักษณะทางกายภาพ  สภาพสังคม  ความเป็นอยู่  วิถีชีวิต 


ที่เป็นส่วนย่อยของศูนย์กลางที่เมืองกรุง คือ ระบบเศรษฐกิจ  นโยบายการเมืองของรัฐบาล  การรวมศูนย์บริหารประเทศของกระทรวงต่าง ๆ  ที่ส่งผลต่อชีวิตชาวบ้านที่นี่


กระนั้น ณ วันที่  ๒๕  เมษายน  ๒๕๕๖  น้องยังชื่นชอบวิถีชีวิตแบบชาวชนบท  เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่  มีน้ำใจ  รักใคร่สามัคคีกลมเกลียว  มีจิตอาสา  คิดถึงส่วนรวม  


ใช้หลักธรรมคำสอนของพุทธศาสนาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ  ควบคู่กับฮีต ๑๒  คอง  ๑๔ 


ประพฤติปฏิบัติตามวัฒนธรรม  ประเพณี  พิธีกรรมที่แฝงเร้นด้วยคุณค่าและใกล้ชิดกับการทำมาหากิน  ไมว่าจะเป็น บุญกุ้มข้าว  เลี้ยงศาลปู่ตา  ทั้งขึ้นและลง


น้องไม่คิดว่าหมู่บ้านในอุดมคติที่น้องเคยได้ยิน  เคยอ่านหนังสือมา  จะยังมีจริงที่นี่......ที่บ้านไชยา

^_,^


น้องนิสิตนั้นมีความคิดเชิงบวกอยู่แล้ว  ผ่านการฝึกงานด้วยการใช้ชีวิตร่วมกับชาวบ้านครั้งนี้  มุมมองต่อชุมชนชนบทอิสานแบบบ้านไชยา  ตำบลสระใคร  อำเภอสระใครนี้ยิ่งบวกมากขึ้น 


ความรู้สึกและความคิดเห็นที่น้องสะท้อนออกมาน่าสนใจมาก  ลบอคติของพี่ที่มองว่าเด็กเมืองกรุงคิดเพียงตนเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล


“เห็นชาวบ้านขยันมาก  ทำงานตลอด  อยู่ที่นี่ผมไม่ได้เล่นเกมส์เลย  ที่ผ่านมาเราใช้ชีวิตไร้แก่นสารมาก”


เห็นน้องกินผักเพิ่มได้อีกหลายอย่าง  ซุบหน่อไม้  ผักกระโดน  ผักกาดฮิ่น....ดีใจจัง


บางคนบอกว่าจะเก็บความทรงจำที่ดีแบบนี้ไว้  อยากออกมาใช้ชีวิตเป็นหมอฟันที่ดีในอนาคตในชนบทแบบนี้บ้าง


โอ !!!!!  ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง

สวัสดีค่ะ

^_.^