ฉันชื่อนุจรี บุตรดี  (ดูนามสกุลก็รู้นะว่าฉันเป็นบุตรที่ดี+555ขอชมตัวเองหน่อย)ชื่อเล่นฉันมีนามว่า นุจ ฉันมาจากตระกูลบุตรี  ฉันเติบโตมาจากครอบครัวที่แสนจะอบอุ่น ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่ดี รอบบ้านของฉันแวดล้อมไปด้วยต้นไม้ ท่ามกลางทิวทัศน์ที่สวยงาย ครอบครัวของฉันมีด้วยกัน 4 คน มีฉัน พ่อ แม่ น้องชาย จะบอกให้นะว่าเราเป็นฝาแฝดกัน เป็นแฝดหญิงแฝดชายด้วย ตอนเกิดฉันเกิดก่อนฉันก็เลยต้องเป็นพี่ เวลาเราไปไหนมาไหนด้วยกันคนอื่นเค้าจะมองว่าเราเป็นแฟนกัน ฉันละเบื่อจริงๆถึงว่าไม่มีคนมาจีบฉันเป็นคนที่ร่าเริง สดใส  เป็นคนตลก บ้าบอคอแตกไปวันๆ  เห็นฉันบ้าๆบอๆอย่างงี้นะฉันก็เป็นคนที่จริงจังกับงานที่ทำ เป้นคนมีสาระนะจร๊ะจะบอกให้ ตอนฉันอายุ 5 ขวบฉันได้เข้าโรงเรียนเป็นครั้งแรก ฉันเข้าเรียนที่โรงเรียนกิตติวิทยาคม  ทุกเช้าที่ฉันไปโรงเรียนฉันจำไได้ว่าฉันจะมัดแกะ 2 ข้าง แล้วท่าแป้งน่าขาวๆไปโรงเรียนนึกแล้วก็ขำตัวเอง+555^____^    ฉันได้เจอกับเพื่อนมากมาย ได้ระบายสีเทียนด้วย ตอนฉันอยู่ประถมฉันก็เริ่มมีกลุ่มเพื่อนที่สนิท ช่วงนั้นเป็นช่วงที่โดนอาจารย์ว่ามากที่สุด เพราะฉันจะพูดมาก จะชวนเพื่อนคุยตลอดเวลาก็มันอดไม่ได้นิ พอฉันเรียนจบจากที่นี้ ฉันก็ได้ไปสอบเข้าที่โรงเรียนสตรีประเสริฐศิลป์ในสายการเรียนวิทย์ในการเข้าเรียนปรับระดับนั้นฉันจะไม่ค่อยได้พูดกลับใครเลย เพราะไม่รู้ว่าฉันไม่รู้จักใครเลย ฉันก็เริ่มมีเพื่อนที่สนิท สนิทจนถึงปัจจุปัน เวลาที่ฉันอยู่กับเพื่อนฉันจะพูดมากจนเพื่อนๆต้องบอกให้หยุดพูด เพราะเพื่อนจะได้พูดบ้าง ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่ 8 คน ทุกครั้งที่เพื่อนมีเรื่องเดือดร้อนฉันก็พร้อมที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเท่าที่จะช่วยได้อย่างสุดความสามารถเสมอ ไม่ว่าเรื่องน้อยใหญ่ ฉันจะไม่ค่อยปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเพื่อน ช่วงนี้ฉันเริ่มมีมุขขำๆมาอำเพื่อนบ่อยๆ จนทำให้เพื่อนๆหัวเราะไปตามๆกัน ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำมาก เพราะเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่ามันมีค่าและยาวนานที่สุด ทั้งสุขและทุกข์ร่วมกัน หัวเราะ ร้องไห้ด้วยกัน แต่ตอนขึ้น ม.6 นี่ซิเป็นช่วงที่ฉันเครียด เศร้า ทุกข์ สนุกสานมากที่สุด เพราะไไหนจะต้องไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย สอบปลายภาค สอบนู่นสอบนี่ ทุกข์ว่าเราจะติดที่ไหน เราจะเรียนอะไรดี เราจะติดไหม เศร้าที่จะต้องจากเพื่อนเรา  ทุกวันนี้สิ่งที่ฉันกำลังพยายามคือ การตั้งใจศึกษาเล่าเรียน เพื่ออนาคตของครอบครัวและตัวฉันเอง  แม้วันเวลาจะเปลี่ยนแปลงไป แต่ไม่ว่าฉันจะเด็กหรือโตฉันคนนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยน เรื่องราวของฉันมันยังคงเป็นสมบัติอันล้ำค่าและทรงคุณค่าและมีความหมายกับฉันเสมอมา ถึงแม้จะเนิ่นนานสักแค่ไหน ทุกอย่างยังเหมือนเป็นเครื่องเดือนใจให้ยิ่งก้าวเดิน ไปตามหนทางข้างหน้าอย่างตั้งใจ และแน่วแน่ ที่ผ่านมาอาจจะมีทั้งอุปสรรคและขวากหนาม ความยากลำบาก แต่มันก็เป็นแบบทดสอบหนึ่งของหนทางแห่งความสำเร็จ เมื่อยิ่งทดสอบมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้เรายิ่งชำนาญ และแข็งแกร่ง แบบทดสอบต่อไปมันก็เป็นเรื่องไม่ยากสำหรับเรา ที่จะสามารถผ่านแบบทดสอบนี้ไปอย่างง่ายดาย