อดีตมีเมื่อขาดสติเท่านั้น


คนที่ยังปล่อยให้อดีตอันปวดปร่ามาทำร้ายชีวิตในปัจจุบันได้ ก็คือคนที่ "ยังไม่รู้สึกตัว" เท่านั้น สำหรับคนที่ "รู้สึกตัว" อยู่เสมอ ไม่มีทางหรือเป็นไปไม่ได้เลยที่คมมีดแห่งอดีตจะกรีดใจให้เจ็บปวด

คำว่า "รู้สึกตัว" ไม่ได้หมายความตื้น ๆ แค่การรู้สึกตัวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันของคนที่ยังไม่หลับ ไม่เมา ไม่สมประกอบ แต่หมายถึง การ "มีสติ" อยู่ตลอดเวลาที่คิด พูด ทำ คนที่คิดก็รู้ว่ากำลังคิด พูดก็รู้ว่ากำลังพูด ทำก็รู้ว่ากำลังทำ เดินก็รู้ว่ากำลังเดิน กินก็รู้ว่ากำลังกิน ฯลฯ สติคมชัดอยู่ตลอดเวลาที่ตาตื่น กายเคลื่อนไหว ใจครุ่นคิด จนกระทั่งสามารถที่จะคิดอย่างประณีต พูดอย่างประณีต และทำอย่างประณีตโดยอัตโนมัติ ถึงขั้นที่ใจไม่ลอยออกไปจากเรื่องที่คิด กิจที่ทำ คำที่พูด หากแต่มีสติเต็มอยู่ตลอดเวลาในลักษณะ "ตัวอยู่ที่ไหน ใจอยู่ที่นั่น" ทำได้อย่างนี้ จึงจะเรียกว่าเป็นคนที่ "รู้สึกตัว"

คนที่มีความรู้สึกตัวอย่างนี้อาจเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คนที่ "ตื่นรู้" ก็ได้ เมื่อตื่นรู้ อดีตก็ล่วงเข้ามาสู่ความครุ่นคิดไม่ได้ ในใจก็จึงมีแต่ความ "รู้สึกตัว" อยู่ในปัจจุบันขณะเท่านั้น การทำได้เช่นนี้คือวิธีที่ความหลังไม่มีทางจะเกาะแกะกับจิตใจได้อีกเลย

อย่าลืมว่า ความขาดสติ คือ ยาชุบชีวิตชั้นดีของความผิดบาปในอดีต และ ความรู้สึกตัว ก็คือ มีดผ่าตัดที่สามารถหยุดอดีตเอาไว้ให้ไม่มีตัวตน



ที่มา - หนังสือ ธรรมะคลายใจ
โดยสำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ


......................................................................................................................................................................


ข้อคิดจากงานเขียนของพระอาจารย์ ว.วชิรเมธี

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


......................................................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือธรรมะดี ๆ ...

พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี.  ธรรมะจากพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี).  กรุงเทพฯ : อมรินทร์ธรรมะ, ๒๕๕๔.