ฉันเกิดมาครั้งแรกในโลกนี้ในวัยเยาว์ ตัวฉันลายเหลืองน้ำเงิน
มีนายเป็นเชื้อสายผู้ดี (อังกฤษ) ในกลางศตวรรษที่ 20 (1939) พอฉันอายุได้
12 ปี โตเต็มที่ลายของฉันกลายเป็นสีขาวดำ แล้วสมมติเรียกฉันว่าทางม้าลาย
ถ้าตัวฉันกลายเป็นสีเหลืองดำ ฉันคงเป็นทางเสือลาย ฉันแตกลูกหลานดี
เพราะนายฉันดี ใครๆก็รัก (??) เลยพาลูกหลานฉันไปแพร่กระจายทุกทีที่นายไปถึง
วันนี้ฉันอายุเกือบ 80 ปีแล้ว แต่ฉันและลูกหลานยังทำงานทุกวันทั่วโลก
ฉันสามารถมอบอำนาจศักดิ์สิทธิ์แก่ทุกคนแม้กระทั่งเด็กน้อย
ที่ขี่หลังฉันให้สามารถหยุดรถและผ่านไปได้อย่างสะดวก
มอบความปลอดภัยแก่ทุกชีวิตที่เดินบนหลังฉัน เด็กๆ
ถูกสอนให้แวะทักทายฉันเวลาเดินบนท้องถนน
ฉันเกิดมาเพื่อทำให้คนมีวินัยในการใช้ถนนร่วมกัน ค่าของฉันคือ
ผู้ประสานงานที่ดีของคนเดินดินกับคนเดินรถ
สร้างความเกรงกลัวแก่อันธพาลท้องถนน ถ้าไม่มีฉัน
เด็กอนุบาลตัวน้อยก็ไม่สามารถเดินถนนไปโรงเรียนคนเดียวได้ในหลายประเทศ
ผู้สูงวัยคงไม่เดินตามถนนหนทาง
ฉัน คือ สัญลักษณ์แห่งวินัยท้องถนน ก่อเกิดความเกรงใจในการอยู่กัน
ตัวของฉันคงต่ำต้อยให้ทุกคนได้เหยียบย่ำ แต่ค่าของฉันนั้นสูง
ฉันพอใจ ถ้าไม่มีฉัน หลายคนจะลำบาก
แต่หลายที่ที่มีฉันอยู่ก็ไม่มีคุณค่า เป็นเพียงลายบนถนน ไม่มีความหมาย
ฉันไม่ว่า เพราะฉันอาจเกิดมาผิดที่ คาดหวังไว้สูงว่าฉันคงมีค่า
อีกหน่อยลูกหลานฉันก็หายไป ด้วยความอับเฉาของวินัยที่ไม่มีเหลือของผู้คน
ทางม้าลาย
ชอบจังครับ...อ่านมาเรื่อยๆ ...แต่ถูกอาจารย์หักมุมยกสุดท้าย...ชอบครับ...สุขสันต์วันปีใหม่ไทยนะครับ..
หักมุมจริงๆๆด้วย น่าสนใจดี รออ่านอีกครับ