เพียงครั้งแรกที่ได้รู้ว่า ที่สอบติดพยาบาลฉันดีใจมาก เพราะฉันคือความหวังของทุกคนในบ้าน ฉันเป็นลูกคนเดียวของพ่อกับแม่ เป็นหลานคนโต ทุกคนจึงดีใจมากที่ฉันสอบติดพยาบาล
วันนั้นฉันยังจำได้ดี วันที่ 4มิถุนายน 2555 พ่อกับแม่ฉันมาส่งด้วยความภาคภูมิใจที่ลูกสาวคนเดียวของท่านได้เรียนพยาบาลอย่างที่ท่านหวังไว้ ใบหน้าของพ่อกับแม่ดูมีความสุขมากที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น
วันนี้มีทั้งคำให้กำลังใจ และมีคราบน้ำตาที่เราจะต้องห่างจากพ่อกับแม่
มีคำๆหนึ่งที่ยังคงอยู่ในใจของฉันเสมอ พ่อบอกว่า ไม่เป็นไรไม่ต้องร้องไห้เดี๋ยวก็ได้กลับบ้าน สู้ๆนะลูก หนูเก่งอยู่แล้ว
การเรียนปี1ของที่นี่อาจจะไม่แตกต่างจากที่อื่นมากนัก มีการรับน้อง การว๊ากกกกเหมือนที่อื่นๆทำ มักมีคำของรุ่นพี่บอกมาเสมอว่าเป็นเพียงการฝึกการอดทนเล็กๆน้อยๆเพียงเท่านั้นและรุ่นพี่ก็ทำอย่างนี้เรื่อยมาจนเกือบสองเดือน และในที่สุดก็มาถึงวันที่คนที่เรียนพยาบาลภาคภูมิใจมากคือวันที่ได้รับหมวกพยาบาลสีขาวสะอาดที่บ่งบอกถึงศักดิ์และศรีของวิชาชีพนี้
ตอนนี้ฉันเรียนมาได้เกือบ1ปีแล้ว ผู้คนรอบข้างมักบอกว่า นิสัยองฉันเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นไม่ว่าจะเป็นการตรงต่อเวลา การมีระเบียบในตัวเองและกิริยามารยาทก็ดูเรียบร้อยมากขึ้น
การเข้ามาเรียนในวิชาชีพนี่เต็มไปด้วยความกดดันจากผู้คนรอบข้าง และแบกความหวังของครอบครัวเอาไว้ คำติดหูเมื่อเข้ามาเรียนคือคำว่า “อดทน” ซึ่งเราต้องใช้คำนี้ไปตลอดชีวิต
…………….ณ เวลานี้ถึงแม้ว่ามันจะเหนื่อย แต่ฉันก็เริ่มหลงรักมันเข้าแล้วหล่ะ…………
เก่งมากครับ เขียนแนวนี้ได้เลยครับ
ความภาคภูมิใจในตนเอง ร่วมกับกำลังใจจากพ่อแม่ ..จะเป็นแรงผลักดันให้น้องประสบความสำเร็จ
.ขอให้การเรียนของน้องเป็นไปอย่างธรรมชาติ ...ขอให้กำลังใจค่ะ