เรียนรู้ตน

อยู่อยู่ก็ใจหาย

เห็นร่างกายมาสั่นไหว

เหลือเพียงกำลังใจ

ประคองไว้ด้วยรู้ทัน

เคว้งคว้างใจหดหู่

เพียงรับรู้ก็นึกหวั่น

ซวนเซเดินแกว่งพลัน

จิตประหวั่นกระวนกระวาย

นั่งนับลมหายใจ

เห็นภายในดูคล้ายคล้าย

ปรุงแต่งเรื่องมากมาย

จะดีร้ายก็ใจตน

จดจ่ออยู่กับจิต

ไม่ให้คิดก่อสับสน

เวียนว่ายเป็นวังวน

นี่นะคนคลุกเคล้าความ

เรียนรู้คู่ชีวิต

ฝึกดูจิตอย่าวู่หวาม

สองสิ่งมีรูปนาม

เรียนรู้ตามเรียนรู้ตน...

...............................

ในวันที่หวั่นไหว 21 มีนาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส