สวัสดีค่ะ ดิฉันขอเสนอเรื่องการทำหน้าที่พี่เลี้ยงของพยาบาลค่ะ

   พี่เลี้ยงในที่นี้ไม่ใช่เรื่องการเลี้ยงเด็ก แต่เป็นพี่เลี้ยงของน้องๆๆพยาบาลที่จบปริญญาโทแล้ว ไปสอบสัมภาษณ์เพื่อขอรับวุฒิบัติ ผู้เชี่ยวชาญด้านการปฏิบัติการพยาบาล  ค่ะ

   ก่อนสอบ..

สิ่งที่น้องต้องการ   คือ1. แนวทางการเตรียมความพร้อมในการพัฒนาบทบาทตนเองเพื่อเตรียมสอบ ซึ่งเน้นด้านการพยาบาลโดยตรงกับกลุ่มผู้ป่วยที่มีปัญหายุ่งยากซับซ้อนๆ เท่านั้นนะคะ ขอเน้น... 

                                   2.การตอบคำถามในการสอบสัมภาษณ์  

ปีนี้เป็นพี่เลี้ยงให้กับน้องจากอุบล ร้อยเอ็ด สกลนคร ยโสธร รวม 4 คน 

 สิ่งที่ให้น้อง

             การทำความเข้าใจในกลุ่มเป้าหมาย และงานที่บ่งบอกความเชี่ยวชาญ การใช้กระบวนการพยาบาล และการปฏิบัติการพยาบาล ซึ่งเป็นการศึกษาจากสมรรถนะที่สภาการพยาบาลกำหนด รวมทั้งความเข้าใจของดิฉันที่เกิดจากการได้มีโอกาสไปรับฟังอาจารย์อธิบายในเวทีสัมมนา ของผู้เชี่ยวชาญ

    หลังสอบ   น้อง  3  คนโทรมาหาทันที เพื่อเล่าประสบการณ์ ให้ดิฉันฟัง 

       คนแรกรู้สึกดี ภูมิใจในตนเอง  แม้จะสอบไม่ได้ก็ไม่รู้สึกเสียใจ   ...ดิฉันไม่ห่วง 

     น้องอีก  2 คน โทรมาทันทีหลังสอบ บอกความรู้สึกที่แย่มากๆๆความไม่ชัดเจนในคำถามของอาจารย์ทำให้ตอบอะไรก็คล้ายจะไม่ถูกไปหมด ดิฉันได้รับฟังและให้กำลังใจในความกล้าหาญ และกล้าแสดงความรู้ที่เรามี ตามความเข้าใจ และการเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ของเธอทั้งสอง  ผลน้องรู้สึกเหนื่อย กับการก้าวขึ้นเป็นผู้เชี่ยวชาญโดยมีวุฒิบัตรเป็นเครื่องหมาย ว่า เชี่ยวชาญ ..และมีบทสรุปของตนเองว่า.. แม้ไม่ได้ก็ช่างเถอะ หนูได้ทำแล้ว..มากกว่านี้ก็ไม่รู้ว่าต้องทำอะไร..

    อีก 1 คน เงียบ...จนวันนี้..มีน้องคนแรกโทรมาบอกว่าน้องคนสุดท้ายรู้สึกแย่มาก ยังเสียใจ ร้องให้ กับสิ่งที่พบในการสอบสัมภาษณ์...ดิฉันไม่มีโอกาสคุยกับน้อง ได้แต่ปล่อยให้เวลา เป็นตัวเยียวยา...

     ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคล เกิดผลกระทบต่อบุคคลแตกต่างกันโดยขึ้นกับเหตุ ปัจจัย  ไม่ว่าจะจากตัวน้อง ผู้สอบ  

  หากไม่ยึดติดกับวุฒิบัติ  น้องยังมีคุณค่าสร้างสรรค์งานได้อีกเยอะ 

  หากไม่ไปสอบ น้องจะไม่เสียใจ  

    แต่หากจะก้าวไปต้องผ่านความยากลำบาก  

    ชีวิตไม่มีอะไรได้มาโดยง่าย ...