"ฝ่ายวิชาการ (อย่างเรา) มักจะใช้ หัว (แนวคิดทฤษฎีเชิงวิชาการ) เป็นหลักในการขับเคลื่อนงาน   แต่ชาวบ้านเขามักจะใช้ มือ (การปฏิบัติ) และ หัวใจ (ฉันทะ) ในการขับเคลื่อนงาน     ดังนั้น  เมื่อฝ่ายวิชาการลงไปทำงานกับชุมชน  ก็จะใช้ความเคยชินของตัวคือ  ยึดแนวปฏิบัติ ที่เน้น  หัว  อย่างที่ตนถนัด  แต่ชาวบ้านเขาไม่คุ้นชินกับแนวปฏิบัติเช่นนั้น     เหมือนกับเราพยายามให้ชาวบ้านวิ่งในลู่อย่างที่เราเคยวิ่ง    แล้วเขาจะวิ่งได้เร็วอย่างไร?   เราต้องเรียนรู้ว่า  ลู่  ที่ชาวบ้านเขาวิ่งนั้น  มันเป็นอย่างไร?  และปล่อยให้เขาวิ่งในลู่แบบอย่างของเขา  ที่เขาถนัด"  

- ที่มา  พี่ทรงพล  เจตนาวณิชย์   โครงการส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อชุมชนเป็นสุข (สรส.)

ขุมความรู้ (ผมคิดเอาเอง) :  การแกะรอยวัฒนธรรมการเรียนรู้ ให้เข้าใจวิถี  จริต ของคนเหล่านั้นจริงๆ    เป็นเรื่องที่ต้องเริ่มทำก่อนและให้ความสำคัญเป็นลำดับต้นๆ  หากต้องการให้ที่หนึ่งที่ใดเป็น  .........แห่งการเรียนรู้

"ต้องคิดเสมอว่า  ตัวเองเป็นนักเรียน   ต้องเรียนรู้อยู่เสมอ    เมื่อร่วมทำ KM ในการบูรณาการงาน  ร่วมกับส่วนราชการ (9 หน่วยงาน) ในจังหวัดนครศรีธรรมราช  โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัด เล่นบทบาท "คุณเอื้อ"   สิ่งที่เห็นในระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือน  คือ  หน่วยงานเหล่านั้น สะท้อนออกมาผ่านการกระทำ  แสดงถึงความเป็นนักเรียน  เห็นพัฒนาการบรรยากาศการพูดคุยที่ค่อยเปลี่ยนสภาพของความเป็นมิตรมากขึ้น   ความรู้เปลี่ยนเร็วมาก   ต้องติดตามเรียนรู้กันชนิดต้องไม่กระพริบตาเลยทีเดียว"

- ที่มา  คุณภีม  ภคเมธวี  มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ขุมความรู้ (คิดเอาเองอีกนั่นแหละ) : การออกแบบกระบวนการของการแลกเปลี่ยนความรู้จากการทำงาน  จนกระทั่ง "คุณกิจ" มีพฤติกรรมการเรียนรู้  มากกว่า  การรับรู้   โดยให้เขารู้ตัวเองว่าเขาไม่รู้อะไร  และบอกตัวเองได้ว่าเขาจะต้องเรียนรู้เรื่องใด  ต้องสร้างความรู้อะไร    - เป็นชุดความรู้ที่คุณอำนวยต้องสร้างสรรค์ขึ้นมาครับ (ตามสไตล์ใคร  สไตล์มัน ตามแต่บริบทที่ซับซ้อนต่างกัน) 

 

ละอองความคิด (ของผมเอง) ว่าด้วย:    ความรู้    กับ   การเรียนรู้ 

"ความรู้ทุกประเภท  เป็นผลผลิตจากการเรียนรู้ของมนุษย์    จึงติต่างว่า (ณ ตอนนี้)   ความรู้จะไม่แสดงพลานุภาพ (เอาไปใช้ในงานได้) หรือถูกสร้างขึ้นมาใหม่ได้เลย    หากคนไม่รู้จักวิธีการเรียนรู้"