ยากหาเห็นในสิ่งที่จริงใจ โลกจึงงามวิลัยเพียงมายา
วันนี้เข้าไปอ่านบทกลอน บทกลอนหนึ่งให้ข้อคิดอะไรดี ๆ จึงอยากนำมาให้ทุกท่านได้อ่านกันดู เป็นบทกลอนของผู้ที่ให้นามปากกาว่า "ลานเทวา ๔๙"
เพราะความรักหายไป เพราะความจริงใจไม่มี
เพราะจิตเจ้าไร้เงาความดี เพราะความคิดยังมีเห็นแก่ตัว
จึงวุ่นวายร้อนรน จึงสับสนไปทั่ว
จึงหลงทางเมามัว จึงชั่วอยู่ร่ำไป
จักคิดหาความกรุณา อีกว่าความเมตตานั้นอยู่ไหน
ยากหาเห็นในสิ่งที่จริงใจ โลกจึงงามวิลัยเพียงมายา
....... ลานเทวา ๔๙ ........
หวังว่าทุกท่านคงชอบนะคะ
ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา
“คน” เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี สอง ด้านทั้งด้านบวกและด้านลบ
จะไม่คาดหวังกับ คน หนึ่ง คนมากเกินไป
เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น
...ถ้า nutim อยากรู้จักใครสักคน จะต้องหัดเรียนรู้ คนๆนั้นไม่ใช่เปลี่ยนแปลงคนๆนั้น...
เป็นสำนวนที่ให้ข้อคิดที่ดีทีเดียว บวกกับ nutim ที่เข้ามาเติมเต็มอีกด้วย แจ๋วครับ
ดวงดอกไม้ในโขดหินยังมีค่า
กุหลาบป่าในชายทุ่งยังมุ่งหวัง
มดตัวน้อยคอยคู่รักกลับรวงรัง
ตัวฉันยังคอยเธอผู้จากไป
ขอบคุณครับ
ท่านเจ้าของบ้าน
ที่ชื่นชมและช่วยแนะนำเผยแพร่ผลงานของลานเทวา
ขอให้รักษาทัศนคติที่ดีๆในการมองโลก คิดดี ทำดี อย่าเหนื่อยกับโลกแห่งความจริง เมืองไทยต้องการคนแบบนี้เยอะๆ