วัฒนธรรมการเรียนรู้ : ดอกไม้ริมทะเลอ่าวไทย

ยูมิ
  ธรรมชาติสร้างสรรค์ความงดงามไปทุกที่...  

           ดอกไม้ริมทะเล...นี้ผมเห็นเด็กน้อย ๆ...อยู่ในชนบท...พวกเขาวิ่งไล่ปูลม...ปูลมวิ่งลงรู...หรือไม่ก็วิ่งลงน้ำทะเล   พอเหนื่อย ๆพวกเขาก็มาหาดอกไม้เหล่านี้...ประดับตนบ้างยื่นให้กันบ้าง...

           ชีวิตพวกเขาชั่งมีความสุขจัง...ผมสังเกตุดูจากน้ำเสียงและแววตา...สดใสไร้กังวล...ที่เขาเก็บมาเล่น...มีหลากสีสวยงาม...เกือบจะเป็นดอกหญ้าเพราะอยู่ติดดิน...ทางฝั่งอ่าวไทยมีอยู่ทั่วไปครับ...ไม่ทราบว่าดอกอะไร...ใครรู้บ้างครับ...

นี้ก็เป็นดอกไม้ริมทะเลเหมือนกัน...ชื่อดอกอะไรใครรู้บ้างครับ...

สวยงามเย็นตาทำให้จิตใจเย็นสบาย...ครับ ฮา ๆ เอิก ๆ...

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#ดอกไม้งามเมื่อจิตใจที่งามมอง...ทดสอบการนำภาพขึ้นบันทึก

หมายเลขบันทึก: 52500, เขียน: 29 Sep 2006 @ 09:30, แก้ไข, 23 Jun 2012 @ 13:08, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 22, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (22)

ยูมิ
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 09:46

ดอกไม้ที่เราชอบนำมาดูแลรักษา...จะสวยงามอยู่เสมอ...ถ้าผู้ดูแลได้หายใจรดมันอยู่อย่างสม่ำเสมอ

คือการเอาใจใส่ดูแลอย่างชิดใกล้อยู่เป็นประจำครับ.

กัลปังหา
IP: xxx.157.179.247
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 10:19

ดอกสีม่วงด้านล่างต้อยติ่งค่ะ  มีความพิเศษที่เด็กจะเก็บเมล็ดมาใส่ในน้ำแล้ว  เมล็ดจะดีดตัวกระเด็นในยามที่โดนน้ำ  ดังแป๊ก แป๊ก  สนุกกันใหญ่  บางคนเรียกว่า  เมล็ดระเบิด  จริงแล้วเป็นการขยายพันธุ์ที่แสนฉลาดของเจ้าต้นต้อยติ่งที่  ยามโดนน้ำหรือฝนจะได้กระโดดเต้นระบำไปเพื่อเป็นต้นใหม่

และนี่คือบทเพลง  ดอกต้อยติ่ง  ที่ท่านผู้หญิงมณีรัตน์  บุนนาค  เป็นผู้แต่งไว้ค่ะ

                          ดอกต้อยติ่ง

เราคือดอกไม้ธรรมดา
เกิดขึ้นมาง่ายดายเหลือดี
กลีบดอกเราสีม่วงโสภา
เมล็ดมากนา แพร่พันธุ์ทั้งปี
ยามฝน โชยดอกใบชุ่มชื่น
เราเริงรื่นปลื้มเปรมปรีดา
เด็กเด็กเอยฟังไว้ทุกคน
อย่าซุกซนวิ่งไปวิ่งมา
ต้อยติ่งดี เมล็ดมีเต็มต้น
ขึ้นเกลื่อนกล่นบนพสุธา
เอาเมล็ดแก่แช่ในน้ำเย็น
จนกระเด็นแตกดังเป๊าะแป๊ะ


ยูมิ
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 12:17

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

มีความรู้ลึก...แตกฉาน...ในเรื่องดอกต้อยติ่ง...ซึ่งผมพึ่งรู้เมื่ออ่านบันทึกของคุณนี้เองครับ...ผมขอชื่นชม...ดอกต้อยติ่ง...และบทเพลงที่คุณนำมาเสนอเข้าจังหวะพอดีเลยครับ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

กัลปังหา
IP: xxx.157.220.2
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 16:29

เคยอ่านหนังสือนิทานของบินหลา สันการาคีรี เรื่อง เจ้าหงิญ มีตอนนึงเกี่ยวกับดอกต้อยติ่งด้วยค่ะ ถ้าจำไม่ผิดชื่อตอนน่าจะเป็น ชายเดียวดายแห่งหุบเขาภาคเหนือ เรื่องมีอยู่ว่า...

มีชายหนุ่มคนหนึ่งอาศัยอยู่เพียงคนเดียวในกระท่อมบนภูเขาทางภาคเหนือ ชายเดียวดายคนนี้มีหลานสาวตัวน้อยที่เขารักมากอาศัยอยู่ทางภาคใต้ ใกล้ถึงวันเกิดของหลานสาวแล้ว เขาคิดที่จะเก็บเอาฝักต้อยติ่งไปเป็นของขวัญแก่หลานสาว ระหว่างนั้นเขาก็เฝ้าคิดถึงมือน้อยๆที่เคยจูงเมื่อครั้งก่อนและนึกถึงแววตาของเด็กน้อยเมื่อได้เห็นระเบิดฝักต้อยติ่งที่ลุงนำไปให้ เมื่อเตรียมตัวเสร็จแล้วเขาก็ออกเดินทาง คืนแรกของการเดินทาง เขาฝันว่าได้ยินเสียงเมล็ดในฝักต้อยติ่งคุยกัน ถึงความเห็นแก่ตัวของเขาที่ไม่ยอมให้เมล็ดต้อยติ่งออกมาจากฝัก..ชายหนุ่มตื่นขึ้นในตอนเช้า มีฝนโปรยปรายลงมา เขาหยิบเอาฝักต้อยติ่งมาวางบนมือ เมื่อฝักแตกออกเสียงดังเปาะแปะ เมล็ดต้อยติ่งก็ออกมาเต้นระบำกลางสายฝน แล้วเขาก็เอาเมล็ดต้อยติ่งเหล่านี้ฝังลงในพื้นดิน เฝ้ารอให้ต้นต้อยติ่งน้อยเติบโตออกฝักให้เขาเก็บอีกครั้ง.. เขาเพียรทำเช่นนี้ไปตลอดทาง กินเวลาหลายปีทีเดียว อาจจะฟังดูไร้สาระ แต่มาดูกันว่าผลเป็นเช่นไร.. ในที่สุดชายเดียวดายก็เดินทางถึงบ้านของหลานสาว เขาได้พบหลานสาวซึ่งบัดนี้โตเป็นคุณแม่ไปแล้ว เขามอบของขวัญที่เตรียมมาให้แก่หลานสาว แววตาที่เขาได้เห็นไม่แตกต่างไปจากแววตาของหลานตัวน้อยที่เขาฝันไว้เลย.. ตอนจบของเรื่องชายเดียวดายเดินทางกลับไปอาศัยอยู่ทางภาคเหนือเหมือนเดิม แต่เขาไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว เพราะหลานๆของเขาหมั่นเดินทางมาเยี่ยม โดยไม่ต้องกลัวหลงเลยเพราะมีต้นต้อยติ่งที่เขาปลูกไว้นำทางมาตลอด..

ยูมิ
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 19:12

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

ยอดเยื่ยมเลยครับ...ที่คุณนำเรื่องเล่านี้มาเสนอ...ผมขอชื่นชมในความรู้ที่คุณนำมาถ่ายทอดเพื่อผู้ไม่รู้จะได้รู้เรื่องนี้ละเอียดยิ่งขึ้น...เหมือนอย่างที่ผมได้รับครับ

...ขอบคุณครับ

จาก...umi

กัลปังหา
IP: xxx.157.220.2
เขียนเมื่อ 29 Sep 2006 @ 20:02

ด้วยความยินดีที่จะแบ่งปันให้กันในสิ่งที่เรารู้นะค่ะ  การจัดการองค์ความรู้ในปัจจุบันเกิดขึ้นเพราะว่าต้องการให้ผู้ที่รู้ได้ถ่ายทอดให้กับผู้ที่ต้องการรู้ไงค่ะ

เห็นว่าอาจารย์ได้ไปร่วมวงเรียนรู้ด้วยมิใช่หรือค่ะ

ด้วยความยินดีหากเป็นประโยชน์กับผู้อื่นค่ะ

ยูมิ
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 12:09

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

              ที่คุณกล่าวมานั้นถูกต้องเลยครับ...สิ่งเรารู้ยิ่งถ่ายทอดออกไป   เรายิ่งจำได้ชัดเพราะออกจากปากเราและหูของเราก็อยู่ไกล้ที่สุด  ย่อมได้ยินก่อนครับ  

             แหม...อยากไปเยี่ยมบล๊อกของคุณก็จนใจ...เพราะคุณอยู่ใต้ทะเลลึก...ผมอยู่บนยอดขุนเขา...คงนั่งมองดูก็แล้วกันนะครับ  ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

Bright Lily
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 12:39
  • บันทึกนี้มีความสุขค่ะ
  • ดอกแรกน่าจะเป็นพกากรอง หรือขี้ไก่หรือเปล่า
  • ดอกสอง ต้อยติ่งแน่นอนค่ะ
  • คุณกัลปังหานี่น่ารักเสียจริงค่ะ
กัลปังหา
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 19:34

ใช่แล้วค่ะ  ดอกแรก  เป็นดอกผกากรอง  หรือดอกขี้ไก่

วันนี้อาจารย์คงเจอกันได้แล้วนะคะ

กัลปังหา
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 20:14
อ้อ! ลืมบอกไปนะคะ  ผลดิบๆสีเขียวของดอกผกากรอง  มีพิษ  ทำให้คลื่นไส้  และท้องเสีย ได้นะค่ะ  อย่าเผลอ  ไปทานเชียวละ
ยูมิ
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 21:49
ยูมิ
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 22:00

สวัสดีครับ  คุณ Bright Lily

ชื่นใจที่คุณมีความสุข...คือผมอยากเห็นทุกคนมีความสุขอยู่แล้วครับ

ขอบคุณมากสำหรับชื่อดอกไม้ที่ผมสงสัยอยู่นาน

ได้รับการเฉลยจากคุณแล้วครับพร้อมกับยืนยันอีกดอกไม้หนึ่งด้วย...จริง...น่ารัก...ผมเห็นด้วยกับคุณ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 02 Oct 2006 @ 22:11

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

คุณยืนยันว่าใช่ดอกผกากรอง...ดอกต้อยติ่ง...ขอบคุณมากครับสำหรับความรู้นี้...ดอกไม้เหล่านี้ขึ้นอยู่

ริมทะเล...เบ่งบานในช่วงกลางเดือน ก.ย. ที่ผ่านมา

และมีอีกดอกหนึ่งข้างบนนี้คือดอกอะไรครับ...

โอ้...ผมต้องรีบไปบอกพวกเด็ก ๆว่าอย่ากินผลดิบ ๆสีเขียว...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

 

กัลปังหา
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 11:06

จากรูป  ลักษณะดอก  และใบ  น่าจะเป็นพืชตระกูลถั่วค่ะ  แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นถั่วอะไรนะค่ะ

ปกติ  ริมทะเลมักจะเป็นถั่วผี 

ยูมิ
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 15:14

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

ใช่...อยู่ริมทะเลข้างบ้านเลยครับ...ธรรมชาติปลูกและดูแลเสร็จ...เรามีแต่เดินชื่นชมกับธรรมชาติ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

Bright Lily
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 15:22
  • อันดอกนี้เฉลยไม่ได้ค่ะ  ไม่ทราบจริงๆ ค่ะ
  • แต่สวยดีค่ะ
ยูมิ
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 15:47

พักสายตามองความงามของธรรมชาติบ้างก็ดีนะครับ

ดอกมไม้นี้คือดอกอะไร...ผมไม่รู้อีกแล้วครับ

แต่ชวนให้มองแล้วมองอีก...

ยูมิ
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 15:50

สวัสดีครับ  คุณ Bright  Lily

เป็นดอกไม้ที่เกิดขึ้นเองอยู่ริมทะเลครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

กัลปังหา
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 16:05

ดอกชนิดนี้ไม่ทราบนะค่ะ  แต่สีสันสวยงามจับใจเชียวค่ะ 

ต้นถั่วผี  จะเป็นดอกหน้าฝน  แต่มีฝัก  เมล็ดร่วงก็เป็นต้นใหม่  ประโยชน์ใช้เป็นปุ๋ยพืชสดได้ค่ะ  เป็นธรรมดาของพืชตระกูลถั่วนะค่ะ  บำรุงดิน  เพิ่มธาตุไนโตรเจน  มักจะขึ้นตามริมทะเล  ทั่วไป  ที่หมู่เกาะสิมิลันก็มีมากค่ะ  แต่บางทีดอกจะมีสีม่วงแดง

ยูมิ
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 21:53

สวัสดีครับ  คุณกัลปังหา

เป็นความรู้ที่ไกล้ตัวมากครับ...สำหรับต้นถั่วผี

ริมทะเลทั่วไป

ขอบคุณครับ

จาก...umi

ยูมิ
เขียนเมื่อ 03 Oct 2006 @ 22:02

วิวริมทะเลอ่าวไทย  อยุ่หน้าบ้าน...ที่ อ.หัวไทร  จ. นครศรี ฯ

ราบเรียบ...สงบเย็น...เห็นเรือน้อยลอยริมฝั่ง...ครับ.

ยูมิ
เขียนเมื่อ 04 Oct 2006 @ 15:45

นี้ก็อีกภาพของดอกไม้...สวย

ไม่รู้ว่าดอกอะไร...

คุณ k-jira เอื้อเฟื้อรูปภาพสวย ๆเหล่านี้ครับ...

ขอบคุณครับ