น้อมรับความเป็นไป...แก้ไขการกระทำ

วันที่ 4 ...

ในการทำงานพิเศษในช่วงปิดเทอม ณ ร้านสุดสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง

วันนี้ได้สิ่งที่ฉันต้องการอีกหนึ่งอย่าง ที่ ..."ประสบการณ์"

ให้มา ...ความพยายาม



ในวันนี้มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น
ในขณะที่ฉันทำหน้าที่ในการจัดเรียงสินค้า
ในห้องกระจกที่บรรจุเครื่องดื่มมากมาย
ในห้องๆนั้นมีอุณหภูมิเย็นเฉียบ
ในห้องๆนั้นมีพัดลมเป่าให้ความเย็นกระจายไปโดยรอบ



ฉันได้รับมอบหมายให้ไปจัดเรียงสินค้าในนั้น
ด้วยความไม่คุ้นฉินกับตำแหน่งการจัดวางของ
และอีกทั้งไม่ถูกกับอากาศเย็นสักเท่าไหร่
ทำให้การทำงานของฉัน "ล่าช้ามาก"



ผ่านไปครู่หนึ่งมีพี่คนหนึ่งเข้ามาในห้องเย็นห้องนั้น
แล้วตะโกนบอกว่า "นานแล้วนะ...ยังไม่เสร็จอีกหรือ จัดของแค่นี้เองทำไมช้านักหนา วันนี้จะจัดเสร็จไหมเนี้ย"
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ฉันมีความรู้สึก "แย่มาก"
รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง รู้สึกร้อนหน้าแปลกๆ



แล้วเขาก็หายไป...
ฉันจดรายการสินค้าที่ยังเต็มไม่ครบอยู่
พี่คนเดิมก็เปิดประตูเข้ามาอีก
"จดถึงไหนแล้ว...พอ ๆๆ ไม่ต้องจดแล้ว ไปเตรียมของ เดี๋ยวตรงนี้ พี่จัดการเอง"
ฉันวิ่งขึ้นไปนำของมาเต็มในห้องหิมะนั่น



ทว่า...
ฉันเพิ่งมาทำงานไม่กี่วัน
ของที่วางไว้ ... ฉันหามันไม่เจอ
เพราะสินค้ามีจำนวนมาก วางสลับกันบ้าง ซ้อนกันบ้าง
จึงทำให้การทำงาน "ช้าลงไปอีก"



พี่คนเดิม...
"จดอะไรมาเนี้ย ไม่รู้เรื่อง ดูของพี่นี่ จดแบบนี้ ไวไวหน่อย ดูของด้วยครบยัง?? ยกลงไปเองนะของเนี้ยะ...อยู่ที่นี่ต้องทำได้ ต้องทำเป็นทุกอย่าง"
ฉันรู้สึกได้ถึงความต่าง ระหว่างเป็นนักศึกษา กับ พนักงานได้ทันที



ความรู้สึกหดหู่เช่นนี้เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับ ความคิดที่ว่า "ฉันต้องทำได้"



มีครูคนหนึ่งได้สอนฉันเกียวกับ "แรงกดดัน"
คุณครูบอกว่า แรงกดดัน จะทำให้เรามี "พลัง"
เพราะ มี "แรงกด" จึงมี "แรงดัน" เกิดขึ้น
ฉันเข้าใจทฤษฎีแรงกดดันของครูโดยปริยาย



เมื่อเขาบอก...
ก่อนอื่นต้องยอมรับก่อนว่า เราทำงาน "ช้า" จริงไหม??
ต่อไป "เพราะอะไร" ทำให้เราช้าอย่างนั้น
สุดท้าย "ทำอย่างไร" ที่จะแก้ไขปัญหานี้ได้



อย่างที่พระพุทธศาสนาสอน...
จงมีสติในทุกๆการกระทำ



อย่างที่ครูบอก...
ปัญหาทุกอย่างมีหนทางแก้อยู่เสมอ

อย่างที่แม่บอก...

ท้อได้ แต่ "อย่าถอยนะลูก"


ขอบคุณทุกๆอย่างที่เิกิดขึ้น
เพราะว่าวันนี้ฉันได้รับบทเรียนหลายอย่าง
ที่ไม่ได้มีไว้ในหนังสือเล่มไหน
ฉันเชื่อแล้วว่า "ประสบการณ์" สอนทุกๆสิ่งเสมอ



.............................................

อดทน ...แล้ว "สู้" ต่อไป อย่างมี "สติ"


^_^