วันนี้นั่งสมาธิ..........ฟังเทศน์ไป................

มีตอนหนึ่งความว่า.............

เราจะภาวนาไปถึงไหน......................  ???   (ผมตั้งใจฟังมาก อยากรู้ว่า เราจะปฏบัติไปถึงไหน ทำอย่างไร!?? แล้วเมื่อไหร่เราจะ "ก้าวหน้า" )

     ก็ภาวนาไปถึง "ตาย"  นั้นแหละ   ........................หลวงปู่พูดต่อ......

(โอ้โห้...!!  หลวงปู่มามุขนี้เลย......เด็ดมากกกก    ก็ภาวนาไปถึง "ตาย"  เอาอย่างงี้เลยนะครับ..... ฮาๆๆๆๆ) 

........หลวงปู่ ต่อ............เราก็ทำไป สักวันเราจะได้ดี..........แต่ก็แล้วแต่บุญที่ทำมาแต่เดิม..................

เมื่อเราตายไป สิ่งที่เราปฏิบัติ มันไม่หายไปไหน ก็จะติดตามเรามา....ไม่ต้องมาเริ่มใหม่.......................

(ผมมานั่งนึก คนที่เก่ง มีพรสวรรค์ ก็คือสิ่งที่จิตเขาเคยฝึกฝนมาตั้งแต่ก่อนโน้น มาอาจจะหลายๆชาติก่อนหน้านี้ก็ได้..................อย่างพุทธประวัติที่กล่าวถึง)