ผู้เขียนเจอหนังสือศิลปะอยู่ 2 เล่ม จากกองหนังสือที่ขายเลหลังในราคาถูก

หนังสือทั้งสองเล่มถูกพิมพ์จำหน่ายในวันเวลาที่พร้อมกันเมื่อ ปี พ.ศ.2544 และนี่คือหนึ่งในนั้น

..


..

หนังสือราคาถูกแต่อัดแน่นด้วยภาพและชีวประวัติของบุคคลประวัติศาสตร์ทางศิลปะท่านหนึ่งที่ใช้ช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.1841-ค.ศ.1919(พ.ศ.2384 - พ.ศ.2462)

งานศิลปะของเรอนัวร์ เป็นงานศิลปะที่หากใครได้เห็น  หรือยืนจ้องมองภาพแต่ละภาพที่เขาเขียนแล้ว อาจซึมซับความรู้สึกอิ่มเอมและสุขใจได้เช่นเดียวกับที่ผู้เขียนรู้สึกก็เป็นได้ 

ความรู้สึกที่จ้องมองภาพเขียนของเขาจากหนังสือที่ผู้เขียนได้ไว้เป็นกรรมสิทธิ์โดยไม่คาดฝันมาก่อน

ภาพที่เขาวาดไว้มีมนต์เสน่ห์ชวนหลงใหล  มองมีชีวิต และรับรู้ถึงความสุขภายในจิตใจของเขาได้เป็นอย่างดี 

เรอนัวร์เคยพูดไว้ว่า....หากเขาเกิดในตระกูลสูง เขาคงมีมือไม้ที่งุ่มง่าม และมิอาจค้นพบความจริงได้...

เหตุที่เขากล่าวเช่นนั้นเพราะ...เขามีช่วงชีวิตในวัยเยาว์ที่ลำบาก รักงานเขียนภาพมาตั้งแต่เด็ก  ๆ ทำงานเก็บเงินเรียนศิลปะที่ตัวเองรัก แม้กระทั่งต้องเที่ยวเก็บหลอดสีที่คนเรียนศิลปะด้วยกันเหวี่ยงทิ้งไปแล้วมาบีบใช้ต่อจนหมด   เขาก็ยอมทำ เพราะขัดสนในการเรียนศิลปะ

อาจกล่าวได้ว่า...เมื่อเริ่มต้นชีวิตการเขียนภาพของเรอนัวร์นั้น  อาจพูดได้ว่า เขาเป็นศิลปินไส้แห้ง  ที่เขียนภาพออกมาแล้วขายไม่ได้ เหตุเพราะสมัยนั้นภาพที่ขายได้จะเป็นภาพศิลปะแบบเดิมที่เน้นความสวยงาม เรื่องราวประวัติศาสตร์หรือเทพนิยาย แต่ภาพที่เรอนัวร์เขียนเป็นภาพชีวิตผู้คนที่แสนจะธรรมดา  

แต่เขากลับไม่ย่อท้อหรือเปลี่ยนใจที่จะเขียนภาพในลักษณะดังกล่าว

..


..

[ ภาพเขียนของเขาจัดอยู่ในกลุ่มอิมเพรสชั่นนิสทฺ(impressionist) : กลุ่มจิตกรที่ยึดหลักการสร้างงานให้เหมือนจริงและเป็นจริงดังสายตาเห็น  สนใจความเป็นอยู่ของมนุนย์  โดยเห็นว่าความจริงนั้นมีความงามอย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว(อ้างจากหนังสือ หน้าที่ 62 บรรทัดที่ 20-23) ]   

ภาพเขียนของเขามีเสน่ห์ของชีวิตอยู่อย่างลึก ๆ ....เหตุเพราะเขาเป็นคนที่มีจิตใจดีงาม มองโลกในแง่ดี สดใส เขียนภาพด้วยความรู้สึกต่อภาพที่เขียน  รู้สึกเช่นไรก็เขียนเช่นนั้น  ภาพที่เขาเขียนเขาพยายามมองหาความงามของชีวิต และสื่อสิ่งที่เห็นด้วยหัวใจ ...ซึ่งผู้เขียนรู้สึกเช่นนั้นเมื่อผู้เขียนมองภาพเขียนของเรอนัวร์

..


..

ภาพวาดที่เก็บรายละเอียดในของความรู้สึกจากสิ่งที่ตัวเรอนัวร์เห็นออกมา... มันช่างได้อารมณ์ร่วมดีเหลือเกิน

ภาพที่ทำให้ผู้เขียนเห็นลีลาชีวิตของผู้คนสมัยเมื่อกว่าร้อยปีมานั้น ณ ช่วงเวลานั้น รายละเอียดของภาพมีชีวิตแทบไม่ต่างกับภาพที่ถ่ายด้วยกล้องถ่ายรูปเลยทีเดียว....หากแต่ว่ามันมีความตื่นเต้น  น่าค้นหาท่วงทำนองของชีวิตที่ผู้คนแสดงออกมามากเสียกว่าภาพถ่ายเสียอีก...ผู้เขียนรู้สึกเช่นนั้น

..


 (**)

ภาพวิถีชีวิตอันรื่นรมย์ ที่เรอนัวร์ วาดออกมาได้อรรถรสในการใช้ชีวิตของผู้คนสมัยเมื่อกว่าร้อยปีนั้น มองดูอบอุ่นและได้อารมณ์จากการมองภาพนี้เป็นอย่างมาก หากผู้เขียนสรุปไม่ผิด ภาพข้างบนนี้(**)แหละ...คือภาพวาดที่เป็นผลงานชิ้นเอกของเรอนัวร์เลยทีเดียว  นางแบบและนายแบบหลาย ๆ คนจากภาพที่เรอนัวร์วาดนั้น เป็นมิตรสหายและคนที่เรอนัวร์คุ้นเคยและรู้จัก  ภาพวาดภาพนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นภาพวาดที่สวยที่สุดในศตวรรษที่ 19 เลยก็ว่าได้

ภาพวาดหลาย ๆ ภาพของเขาแฝงไปด้วยเสน่ห์ของชีวิต

..


..

ผู้เขียนชอบธรรมชาติของชีวิต เห็นความเป็นไปของศิลปะที่ถ่ายทอดจากเรอนัวร์ แล้ว

ผู้เขียนยังได้เห็นความมุ่งมั่น ความไม่ย่อท้อต่อโชคชะตาที่ตัวเองพบเจอ และได้เห็นจิตใจอันงดงามของผู้ถ่ายทอดภาพเขียนเหล่านี้ออกมาด้วยหัวใจที่แสนจะซื่อสัตย์

หากได้อ่านวิถีชีวิตและการดำรงอยู่ของเรอนัวร์....  ศิลปินวาดภาพชีวิตที่ผู้เขียนมองว่า....เค้าทิ้งแบบอย่างการใช้ชีวิตดีๆ หลายอย่างในตัวเค้าไว้ให้กับโลกใบนี้ของเราพอๆ กับภาพเขียนลีลาชีวิตของผู้คนแบบง่าย ๆ และแสนจะธรรมดา แต่กลับที่เป็นอมตะและตราตรึงจิตใจผู้คนที่ได้ชมภาพเขียนเหล่านั้นของเค้าเลยทีเดียว....

เค้าละ : ปิแยร์ โอกุสต์  เรอนัวร์(Pierre-Auguste Renoir)

ผู้เขียนขอขอบคุณหนังสือเก่าที่ทรงคุณค่าเล่มนี้

เรอนัวร์ : ลีลาชีวิตอันรื่นรมย์

The Great Impressionist

กิติมา  อมรทัต   เรียบเรียง