คงไม่มีใครชอบคำๆนี้ 

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา.. ได้ทราบข่าว "บ้านหน่องไฟไหม้

อะไรนะ!   เมื่อไหร่?   ทำไมถึงไหม้?   แล้วมีใครเป็นอะไรป่าว? 

"หน่อง'เอกอาณัติชัย" เป็นพนักงานผู้ช่วยเหลือคนไข้ อยู่ที่ตึกผู้ป่วยชาย แหลมทอง ๒ 


วันนั้น "หน่อง" มาทำงานจึงเหลือเพียงชุดทำงาน.. ที่ติดตัวมาอยู่เพียงชุดเดียว

ไฟไหม้ครั้งนี้เกิดจากไฟช๊อตเครื่องใช้ไฟฟ้าค่ะ ด้วยความที่บ้านเป็นไม้ทั้งหลัง 

พรึ๊บเดียวเท่านั้น โชคดีที่ไม่มีใครเป็นอะไร 

แต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้.. เนื่องจากบ้านของ "หน่อง" อยู่ห่างไกล

กว่าความช่วยเหลือจะไปถึงไฟก็มอดเสียแล้วค่ะ


สำหรับความบอบช้ำทางจิตใจคงต้องเยียวยากันต่อไป.. 

หลายสิ่งอย่างที่ "หน่อง" และครอบครัวสร้าง+สะสมมาทั้งชีวิต หมดไปกับไฟ.. 

สลายไปกับตา เหลือเพียงตอ และซากไม้ 


เหตุการณ์ครั้งนี้.. ทำให้เราได้รับรู้ถึงความมีน้ำใจ โอบอ้อมอารีย์ ของเพื่อนร่วมงาน

เราร่วมด้วยช่วยกันบริจาคเงิน, เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม, เครื่องใช้ต่างๆ, ไม้สำหรับสร้างบ้าน, รถจักรยาน ฯลฯ

ความช่วยเหลือต่างๆหลั่งไหลมา ดั่งสายน้ำ ไม่ใช่เฉพาะที่โรงพยาบาลนะคะ

ชุมชนก็มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือซึ่งกันและกันค่ะ 

พนักงานโรงงาน Saegate ก็ให้ความช่วยเหลือด้วย ขอบคุณจริงๆค่ะ

"หน่อง" เข้มแข็งมาก.. พวกเราขอเป็นกำลังใจให้ ขอให้สู้ๆนะคะ 


                     ทีมงานลงเยี่ยมบ้าน ก็อย่างที่เห็นค่ะ เหลือแต่ตอ



     ทางเข้าบ้านหน่องค่ะ รถรพ.เข้าไม่ถึง ไปได้เฉพาะรถจักรยานยนต์



    ตึกที่หน่องทำงาน.. ช่วยกันคิดและหาทางให้ความช่วยเหลือเบื้องต้น



          ติดประกาศ เพื่อเชิญชวนคนโรง'บาลร่วมด้วยช่วยเหลือกัน


บททดสอบของชีวิต บางคนได้โจทย์ง่าย บางคนได้โจทย์ยาก 

แต่หากสามารถฝ่าฟันไปได้ก็คือผู้ชนะ

(จ๊ะจ๋า'เภสัชกร รพ.สูงเนิน)