การศึกษาเป็นสิ่งช่วยให้ชีวิตคนมีคุณภาพจริงหรือ

 เมื่อพูดถึงคำว่า  “ การศึกษา หลายคนมักจะนึกถึงภาพของโรงเรียนและมหาวิทยาลัย  รวมทั้งครูผู้สอน 
ความจริงแล้วคำว่าโรงเรียนและมหาวิทยาลัยนั้นเป็นเครื่องมือสำหรับนำมาใช้ในการจัดการศึกษามากกว่า
”  ครูถ้าเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งและมีสติทำให้เกิดปัญญาก็ย่อมรู้ว่า ครูคือชีวิตคนที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นมาให้เป็นคนสอนหนังสือในสถาบันการศึกษา ระบบการจัดการศึกษานั้นถ้ารู้เท่าทันถึงความจริงก็ควรจะรู้ว่าโรงเรียนและมหาวิทยาลัยครูก็ล้วนแต่เป็นเครื่องมือสำหรับจัดการศึกษา  หรืออาจกล่าวว่าเป็นคนก็ควรจะถูกอุปโลกน์ขึ้นมาให้เป็นตัวละครในการแสดง  ส่วนจะเป็นละครเรื่องอะไรก็ควรจะมีบทบาทหรือหลักสูตรที่ถูกคนผู้มีกิเลสเรียบเรียงเอาไว้ให้แสดงเป็นตัวละครในสาขาต่างๆ ความจริงสถาบันอุดมศึกษาทุกแห่งมีแต่การขออนุมัติเปิดคณะวิชาใหม่  หลักสูตรใหม่ 
สาขาใหม่ ซึ่งความจริงเมื่อเรานำมาคิดให้ดีๆมันก็คล้ายกับการเขียนบทละครเรื่องใหม่การนำเอาชีวิตคนมาเป็นเครื่องมือในการจัดการเพื่อให้เป็นไปตามกิเลสที่มนุษย์ต้องการจะผลิต มันก็เหมือนกับการใช้คนเป็นเครื่องมือผลิตอาหารที่คนต้องการบริโภค  เราควรระวังอย่าดูถูกคนที่ไม่ได้ผ่านการจัดการศึกษาว่าเขาไม่มีความรู้  ความรู้ย่อมเรียนทันกันหมด จริงๆแล้วคนที่ชีวิตผ่านการจัดการศึกษานั่นแหละ  ถ้าขาดจิตวิญญาณที่เข้มแข็งจริง 
อาจเดินเข้าไปให้กิเลสของคนที่อยู่ในระบบการจัดการมันบริโภคจิตวิญญาณเป็นอาหารเพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ กิเลสของมนุษย์ซึ่งเป็นผู้ที่เข้าไปมีบทบาทอยู่ในการจัดการควรจะมีโอกาสเอาเงื่อนไขของผู้ที่เข้าไปจัดการให้ผสมผสานอยู่ในวิถีการเปลี่ยนแปลงของชีวิตคนที่มุ่งไปสู่ความเจริญทางวัตถุ  และนี่แหละที่ควรจะถือเป็นสัจธรรมของสังคม  เมื่อคนต้องการผลิตมนุษย์ออกมาให้ถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือสนองความต้องการอย่างถึงเป้าหมาย ปัจจุบันนี้มนุษย์เรามีกิเลสหนามากขึ้นทุกขณะ เพราะมีแต่สิ่งยั่วยุให้คนมีแต่อยากได้พยายามไขว่คว้าให้ได้มาในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ส่วนการจัดการศึกษาอะไรก็แล้วแต่แม้กระทั่งการจัดการเรื่องคน  ก็เท่ากับนำคนมาผลิตให้เป็นเครื่องมือที่จะทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ  ดังนั้นเราไม่ควรจะดูถูกคนที่ไม่มีการศึกษา 
เพราะถ้าคนที่มีการศึกษาสูงแต่มีคุณภาพชีวิตต่ำก็ไม่สามารถช่วยยกระดับชีวิตคุณภาพของคนให้มีการศึกษาให้สูงขึ้นเลย  แต่ที่นำเอาการศึกษามาอ้างว่าจบการศึกษาสูงนั้นก็เพื่อที่จะพยายามต้องการยกระดับคุณภาพชีวิตและคุณภาพการศึกษาของตัวเอง แต่ถ้าหากเรามองให้ดีการศึกษาก็ไม่สามารถช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของคนดีขึ้นได้  ถ้าหากตัวคนยังมีกิเลสตัณหาติดตัวอยู่  ดังนั้นการศึกษาก็คือการให้โอกาสชีวิตคนในสังคมให้ได้มีโอกาสพัฒนาตนเองเพื่อให้มีรากฐานจิตใจที่เข้มแข็งไม่ตกอยู่ในกิเลส แต่เราก็ควรจะยืนให้ได้ด้วยตัวของเราเองไม่ตกไปเป็นทาสของกระแสใดๆทั้งสิ้น  ควรจะมีความเข้มแข็งในการต่อสู้กับกิเลสเพื่อให้สามารถดำรงอยู่ได้รวมทั้งมีโอกาสที่จะเจริญเติบโตขึ้นมาจากพื้นฐานที่ดีได้อย่างความภูมิใจของตนเอง เพราะถ้าหากเรามีการศึกษาสูงแต่เราทำตัวเองให้ตกต่ำลงคุณภาพชีวิตของเราก็จะตกต่ำลงไปด้วย  แต่ถ้าเรามีการศึกษาสูงและทำตัวเองให้มีค่ามีคุณภาพมันก็จะส่งผลให้เราเป็นคนที่มีคุณภาพดีพร้อมทั้งคุณภาพทางการศึกษาและคุณภาพชีวิต 
และอีกอย่างไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะดูถูกคนที่ไม่มีการศึกษา เพราะบางคนที่ไม่มีการศึกษาแต่คุณภาพชีวิตของคนเหล่านั้นอาจจะดีกว่าพวกที่การศึกษาสูงด้วยซ้ำ ดังนั้นการศึกษาเป็นสิ่งที่ช่วยให้ชีวิตคนมีคุณภาพจริงแท้แล้วนั้นขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของคนแต่ละคนเพราะไม่มีใครสามารถกำหนดหรือบังคับให้ตัวคุณเป็นแบบนั้นแบบนี้ได้ 
ต้องขึ้นอยู่ที่ตัวคุณเองมากกว่าว่าจะพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ดีเท่ากับการศึกษาหรือไม่