ทำดีได้อย่าให้เด่น.......
เมื่อทำงานอยู่กับใคร ไม่ว่าจะเป็นงานราชการหรืองานเอกชนขอให้เราพยายามศึกษานิสัยใจคอของผู้ใหญ่หรือเจ้านายให้ดี รวมถึงคนรอบข้างที่เราต้องสัมพันธ์ด้วยทั้งนี้เพราะ ผู้ใหญ่แต่ละคนไม่เหมือนกัน ประะเภทน้ำนิ่งไหลลึกก็มี ประเภทปากหวานก้นเปรี้ยวก็มี ประเภทปากปราศัยน้ำใจเชือดคอก็มี ประเภทพูดจากะเราดีชมเราตลอดเพื่อหลอกใช้เราทำงานให้ แต่ว่าไม่เคยให้อะไรเราเป็นชิ้นเป็นอันก็มี
ถ้าเราหลงลมปากคนอย่างนี้เราจะเหนื่อยตลอดไป แต่ของดีๆ เขาจะให้แก่พวกพ้องหรือคนใกล้ชิดของเราหมด แล้วมาพูดให้้กำลังใจเราให้ทำดีต่อไป อย่าท้อแท้อะไรทำนองนี้ ประเภทปากหวานก้นเปรี้ยวอย่างนี้ แหละร้านนัก ส่วนคนประเภทน้ำนิ่งไหลลึกนั้นต้องดูนานๆ จึงจะรู้ว่าดีจริงหรือไม่ ดูที่การกระทำเขาอาจไม่ชมเราแต่พอถึงเวลาอาจให้บำเหน็จรางวัลเราก็ได้ ประเภทปากร้ายใจดีนั้นขอให้เราอดทนเขาให้ได้เท่านั้นแหละเป็นได้ดีทุกราย ถ้าเราต้องทำงานกับคนปากหวานก้นเปรี้ยวไม่มีความยุติธรรม มีความลำเอียงและหูเบา ก็ต้องระวังใจไว้ ทำงานเพื่องาน ทำไม่ให้ผิดพลาดบกพร่องเท่านั้นก็พอ อย่าไปหวังอะไรมาก
คำสอนนี้ไม่ได้เตือนเพื่อให้เราเห็นแก่ตัว แต่เตือนเพื่อให้เราได้ระมัดระวังตัว ไม่ต้องเหนื่อยและทุ่มเทกับงานมากเกินไป ถึงเวลาพักก็พักให้เต็มที่ ถึงเวลาทำก็ทำอย่างเต็มที่ ไม่อย่างนั้นหากเราทำสิ่งที่ไม่ควร อาจเป็นดังเช่นภาษิตที่ว่า "ทำดีได้อย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน" ก็ยังเป็นอมตะอยู่ การทำความดีนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และควรทำอย่างที่สุด
ที่มา : หนังสือ คำพ่อ คำแม่
