วันนี้วัน “มาฆบูชา” (นะจ๊ะ)  ไม่ใช่วัน “ มาค่ะปูจ๋า” ที่จะไปสร้างภาพเวียนเทียน หาคะแนนเสียงตามฟอร์ม 


เป็นวันสำคัญที่สุดของพุทธศาสนิกชน (ยิ่งกว่าวิสาขะ หรือ อาสาฬหะ)    เพราะเป็นวันที่พพจ.สอนสิ่งที่ลึกซึ้งที่สุด หัวใจศาสนา ด้วยวลีสั้นที่สุด  คือ.....ละชั่ว ทำดี ขัดสีใจให้สะอาด


เป็นการสอนเรื่องยากที่สุด ด้วยคำที่ง่ายที่สุด


แต่ขอขยายความว่า  ความชั่ว นั้นเกิดจากความโง่  ดังนั้นการละชั่วนั้นว่าไปแล้ว ต้องละความโง่เสียก่อน  คือความไม่รู้  อวิชชา


........... การอวดตน ยกตนข่มท่านนั้นถือเป็นความโง่มาก  แต่ถ้าอวดตนแบบฉลาด ก็โอนะจ๊ะ เช่น พพจ. นั้นอวดตนมากที่สุด  พระไครส์ โมฮัมหมัด ล้วนอวดตนที่สุด  แต่ที่อวดเพราะมีดีแท้จะอวดต่างหาก ก็โออยู่ แต่วันนี้มีคนมากหลายอวดตนแบบมั่วๆ  และยกตนข่มท่านแบบสั่วๆ  โดยเฉพาะนักการเมือง ผู้บริหาร  นักวิชาการ  นักเขียนดังๆ  ... ยิ่งถ้าเป็นทั้งสองสามอย่างพร้อมกันก็แทบจะหลุดโลก  ไม่ฟังใครทั้งนั้น แม้แต่เสียงจิ้งจกทัก 

พออวดตนเสร็จ ก็หยิ่งลำพอง  ก็ทำความชั่วได้มากหลาย  แบบที่คิดว่าทำดีด้วยซ้ำไป ...คนพวกนี้ชั่วแบบยกกำลังสิบ  ยิ่งกว่าพวกโง่บริสุทธิ์เสียอีก


ส่วนการทำดีนั้น ทำอย่างไร  ความดีคืออะไร รู้ไหม ....  ปชป พันธมิตร  เสื้อแดง ใครดีกว่ากัน  ความดีวัดด้วยสมณศักดิ์หรือฉไน ใครตอบได้ยกมือขึ้น


  ....ความดีนั้นแท้จริงแล้วไม่มีนิยามสัมบูรณ์  เป็น relativityเสมอ  พพจ.  ทรงเข้าใจดี จึงทรงบัญญัติว่า  ความดีนั้น สุดแล้วแต่นักปราชญ์จะบัญญัติ  เพื่อให้สังคมมีสันติสุข  (ดังนี้แล้วนักการเมืองไทยก็อาจเป็นคนดีได้  ถ้านักปราชญ์เขาว่าเช่นนั้น และดูเหมือนว่าก็จะเป็นเช่นนั้นจริงเสียด้วย เพราะ ศ.ดร. ไม่น้อย ก็ว่าเช่นนั้นไปแล้ว) 


ประเด็นที่สาม....ขัดสีใจให้สะอาด...ทรงสอนว่าความชั่วความดีนั้นเป็นการยึดติด  ไม่ต่างอะไรกับยึดติดในสีเสื้อ  เป็นเหลือง ฟ้า แดง  ขาว หลากสี ล้วนต่างเป็นการเปรอะเปื้อนไปด้วยสี  .........ทางที่ดีหมดสี  ดีที่สุด  ไม่ต้องแบกสีให้ลำบาก

การฆ่าเป็นความชั่ว...โง่  ...อ้าวแล้วสิงห์โตที่ฆ่ากวาง นกกระสาที่ฆ่ากบ ฉลามที่กินปลาน้อย หมากินกระต่าย แมวกินหนู  หนูกินแมลง  คนกินกวาง กระสา ฉลาม  ปลา กระต่าย หนู แมลง  สรุปแล้วมันชั่วโง่กันหมดเป็นวงจรหรือไร 


 การฆ่าความโง่เป็นการทำบุญที่สูงสุด


.....คนถางทาง (๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖)

ปล. สุขสันต์วันมาค่ะปูจ๋า